Eclesiástico, 10
1. El juez sabio adoctrina a su pueblo, la autoridad del sensato está bien regulada.
1. judex sapiens vindicabit populum suum et principatus sensati stabilis erit
2. Según el juez del pueblo, así serán sus ministros, como el jefe de la ciudad, todos sus habitantes.
2. secundum judicem populi sic et ministri ejus et qualis rector est civitatis tales et inhabitantes
3. El rey sin instrucción arruinará a su pueblo, la ciudad se edifica sobre la prudencia de los dirigentes.
3. rex insipiens perdet populum suum et civitates inhabitabuntur per sensum prudentium
4. En manos del Señor está el gobierno de la tierra, a su tiempo suscita para ella al que conviene.
4. in manu Dei potestas terræ et exclamabilis omnis iniquitas gentium et utilem rectorem in tempus suscitabit super illam
5. En manos del Señor el recto camino del hombre, él pone su gloria en el escriba.
5. in manu Dei potestas hominis et super faciem scribæ inponet honorem suum
6. Sea cual fuere su agravio, no guardes rencor al prójimo, y no hagas nada en un arrebato de violencia.
6. omnis iniuriæ proximi ne memineris et nihil agas in operibus iniuriæ
7. Odioso es al Señor y a los hombres el orgullo, para ambos es un yerro la injusticia.
7. odibilis coram Deo et hominibus superbia et execrabilis omnis iniquitas gentium
8. La soberanía pasa de una nación a otra, por las injusticias, las violencias y el dinero.
8. regnum a gente in gentem transfertur propter iniustitias et iniurias et contumelias et diversos dolos
9. ¿Por qué se enorgullece el que es tierra y ceniza? ¡si ya en vida es su vientre podredumbre!
9. avaro autem nihil est scelestius quid superbit terra et cinis
10. La larga enfermedad deja perplejo al médico, y el que hoy es rey fenecerá mañana.
10. nihil est iniquius quam amare pecuniam hic enim et animam suam venalem habet quoniam in vita sua projecit intima sua
11. Y cuando un hombre muere, recibe como herencia reptiles, fieras y gusanos.
11. omnis potentatus brevis via
12. El comienzo del orgullo del hombre es alejarse del Señor, cuando de su Hacedor se apartó su corazón.
12. brevem languorem præcidit medicus sic et rex hodie est et cras morietur
13. Que el comienzo del orgullo es el pecado, el que se agarra a él vierte abominación. Por eso les dio el Señor asombrosos castigos, y les abatió hasta aniquilarlos.
13. cum enim moritur homo hereditabit serpentes et bestias et vermes
14. Los tronos de los príncipes los volteó el Señor, y en su lugar sentó a los mansos.
14. initium superbiæ hominis apostatare a Deo
15. Las raíces de los orgullosos las arrancó el Señor, y en su lugar plantó a los humildes.
15. quoniam ab eo qui fecit illum recessit cor ejus quoniam initium peccati omnis superbia qui tenuerit illam adimplebitur maledictis et subvertet eos in finem
16. Las comarcas de las naciones las arrasó el Señor, y las destruyó hasta los cimientos de la tierra.
16. propterea exhonoravit Dominus conventus malorum et destruxit eos usque in finem
17. Tomó algunos de ellos y los destruyó, y borró de la tierra su recuerdo.
17. sedes ducum superborum destruxit Deus et sedere fecit mites pro illis
18. No se ha hecho para los hombres el orgullo, ni el furor de la ira para los nacidos de mujer.
18. radices gentium superbarum arefecit Deus et plantavit humiles ex ipsis gentibus
19. ¿Qué raza es honorable? La del hombre. ¿Qué raza es honorable? Los que temen al Señor. ¿Qué raza es despreciable? La del hombre. ¿Qué raza es despreciable? Los que violan sus mandatos.
19. terras gentium evertit Dominus et perdidit eas usque ad fundamentum
20. En medio de sus hermanos es honorable el jefe, y los que temen al Señor, a los ojos de él.
20. arefecit ex ipsis et disperdidit illos et cessare fecit memoriam eorum a terra
21. Sean ricos, llenos de gloria o pobres, su orgullo es el temor del Señor.
21. perdidit Deus memoriam superborum et reliquit memoriam humilium sensu
22. No es justo despreciar al pobre inteligente, ni procede glorificar al pecador.
22. non est creata hominibus superbia neque iracundia nationi mulierum
23. Grande, juez y poderoso reciben honores, mas no hay mayor entre ellos que el que teme al Señor.
23. semen hominum honorabitur hoc quod timet Dominum semen autem hoc exhonorabitur hominum quod præterit mandata Domini
24. Al siervo sabio los hombres libres sirven, y el hombre de saber no lo critica.
24. in medio fratrum rector illorum in honore et qui timent Deum erunt in oculis illius
25. No te hagas el sabio cuando cumples tu obra, no te gloríes en el momento de tu aprieto.
25. gloria divitum honoratorum et pauperum timor Dei est
26. Más vale el que trabaja y le sobra de todo que el que anda gloriándose y carece de pan.
26. non despicere hominem justum pauperem et non magnificare virum peccatorem divitem
27. Hijo, gloríate con moderación, y estímate en lo que vales.
27. magnus est judex et potens est in honore et non est major illo qui timet Deum
28. Al que peca contra sí mismo, ¿quién le justificará? ¿quién apreciará al que desprecia su vida?
28. servo sensato liberi servient et vir prudens disciplinatus non murmurabit correptus et inscius non honorabitur
29. El pobre es honrado por su saber, y el rico lo es por su riqueza.
29. noli te extollere in faciendo opere tuo et noli cunctari in tempore angustiæ
30. Quien es estimado en la pobreza, ¡cuánto más en la riqueza! quien es despreciado en la riqueza, ¡cuánto más en la pobreza!
30. melior est qui operatur et abundat in omnibus quam qui gloriatur et eget panem
31.
31. fili in mansuetudine serva animam tuam et da illi honorem secundum meritum suum
32.
32. peccantem in animam suam quis justificabit et quis honorificabit exhonorantem animam suam
33.
33. pauper gloriatur per disciplinam et timorem suum et est homo qui honorificatur propter substantiam suam
34.
34. qui gloriatur in paupertate quanto magis in substantia et qui gloriatur in substantia paupertatem vereatur
