Talált 138 Eredmények: Jakub

  • A gdy na trzeci dzień Laban dowiedział się, że Jakub uszedł, (Księga Rodzaju 31, 22)

  • Jakub dał Labanowi taką odpowiedź: Bałem się, myśląc, że mi siłą odbierzesz także i twoje córki. (Księga Rodzaju 31, 31)

  • Ten zaś, u którego znajdziesz swoje posążki, niech straci życie! W obecności krewnych naszych przeszukaj to, co jest przy mnie, i zabierz je sobie. Nie wiedział bowiem Jakub, że to Rachela je skradła. (Księga Rodzaju 31, 32)

  • Wtedy Jakub rozgniewał się i zaczął czynić gorzkie wyrzuty Labanowi tymi słowami: Jakiż popełniłem występek i jaką nieprawość, że mnie ścigasz, (Księga Rodzaju 31, 36)

  • Wtedy Jakub wybrał jeden kamień i postawił jako stelę, (Księga Rodzaju 31, 45)

  • Laban nazwał to wzniesienie: Jegar Sahaduta, Jakub zaś: Galed. (Księga Rodzaju 31, 47)

  • Bóg Abrahama i Bóg Nachora, Bóg ich przodków, niechaj będzie naszym sędzią! Jakub zaś przysiągł na Tego, którego z bojaźnią czcił Izaak, jego ojciec. (Księga Rodzaju 31, 53)

  • A potem Jakub zabił na owej wyżynie zwierzęta na ofiarę, po czym zaprosił swych krewnych na posiłek. A gdy się posilili, ułożyli się do snu na tej wyżynie. (Księga Rodzaju 31, 54)

  • Jakub ruszył w dalszą drogę. A gdy go napotkali aniołowie Boga, (Księga Rodzaju 32, 2)

  • Stąd Jakub wyprawił przed sobą posłów do swego brata Ezawa, do kraju Seir, czyli do Edomu, (Księga Rodzaju 32, 4)

  • dając im takie polecenie: Powiedzcie panu memu Ezawowi tak: To mówi sługa twój, Jakub. Przebywałem u Labana i aż do tego czasu byłem nieobecny. (Księga Rodzaju 32, 5)

  • Jakub przeraził się tak bardzo, że aż mu się serce ścisnęło. Podzielił więc ludzi, których miał przy sobie, owce, woły i wielbłądy na dwa obozy, (Księga Rodzaju 32, 8)


“A caridade é o metro com o qual o Senhor nos julgará.” São Padre Pio de Pietrelcina