II Crônicas, 33
1. Manassés tinha doze anos, guando começou a reinar, e reinou cinquenta e cinco anos em Jerusalém,
1. ὢν δέκα δύο ἐτῶν Μανασσης ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ πεντήκοντα πέντε ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ
2. Fez, porém, o mal diante do Senhor, seguindo as abominações dos povos que o Senhor tinha exterminado à vista dos filhos de Israel.
2. καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐναντίον κυρίου ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τῶν ἐθνῶν οὓς ἐξωλέθρευσεν κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ισραηλ
3. Restaurou os lugares altos, que seu pai Ezequias tinha demolido, levantou altares a Baal, mandou fazer ascheras, prostrou-se diante de toda a milícia do céu, e serviu-a.
3. καὶ ἐπέστρεψεν καὶ ᾠκοδόμησεν τὰ ὑψηλά ἃ κατέσπασεν Εζεκιας ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔστησεν στήλας ταῖς Βααλιμ καὶ ἐποίησεν ἄλση καὶ προσεκύνησεν πάσῃ τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐδούλευσεν αὐτοῖς
4. Edificou também altares na casa do Senhor, da qual o Senhor tinha dito: O meu nome estará eternamente em Jerusalém.
4. καὶ ᾠκοδόμησεν θυσιαστήρια ἐν οἴκῳ κυρίου οὗ εἶπεν κύριος ἐν Ιερουσαλημ ἔσται τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα
5. Erigiu-os a toda a milícia celeste nos dois átrios da casa do Senhor.
5. καὶ ᾠκοδόμησεν θυσιαστήρια πάσῃ τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ ἐν ταῖς δυσὶν αὐλαῖς οἴκου κυρίου
6. Fez também passar os seus filhos pelo fogo no vale de Benenon (em honra de Moloc). Observava os sonhos, seguia os agouros, entregava-se às artes mágicas, tinha consigo magos e encantadores; cometeu muitos males diante do Senhor, provocando-o à ira.
6. καὶ αὐτὸς διήγαγεν τὰ τέκνα αὐτοῦ ἐν πυρὶ ἐν Γαι-βαναι-εννομ καὶ ἐκληδονίζετο καὶ οἰωνίζετο καὶ ἐφαρμακεύετο καὶ ἐποίησεν ἐγγαστριμύθους καὶ ἐπαοιδούς ἐπλήθυνεν τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐναντίον κυρίου τοῦ παροργίσαι αὐτόν
7. Pôs um ídolo, uma estátua fundida, na casa do Senhor, da qual Deus falou a David e a seu filho Salomão, dizendo: Nesta casa e em Jerusalém, a qual eu escolhi entre todas as tribos de Israel, eu estabelecerei o meu nome para sempre.
7. καὶ ἔθηκεν τὸ γλυπτὸν καὶ τὸ χωνευτόν εἰκόνα ἣν ἐποίησεν ἐν οἴκῳ θεοῦ οὗ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Δαυιδ καὶ πρὸς Σαλωμων υἱὸν αὐτοῦ ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ Ιερουσαλημ ἣν ἐξελεξάμην ἐκ πασῶν φυλῶν Ισραηλ θήσω τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα
8. Não farei mais sair Israel da terra que dei a seus pais, contanto que eles procurem cumprir o que eu lhes tenho mandado, toda a lei, todos os preceitos dados por meio de Moisés.
8. καὶ οὐ προσθήσω σαλεῦσαι τὸν πόδα Ισραηλ ἀπὸ τῆς γῆς ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν πλὴν ἐὰν φυλάσσωνται τοῦ ποιῆσαι πάντα ἃ ἐνετειλάμην αὐτοῖς κατὰ πάντα τὸν νόμον καὶ τὰ προστάγματα καὶ τὰ κρίματα ἐν χειρὶ Μωυσῆ
9. Manassés seduziu Judá e os habitantes de Jerusalém, para fazerem maiores males do que todas as nações que o Senhor tinha exterminado na presença dos filhos de Israel.
9. καὶ ἐπλάνησεν Μανασσης τὸν Ιουδαν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ιερουσαλημ τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ὑπὲρ πάντα τὰ ἔθνη ἃ ἐξῆρεν κύριος ἀπὸ προσώπου υἱῶν Ισραηλ
10. O Senhor falou a ele e ao seu povo, e não o quiseram ouvir.
10. καὶ ἐλάλησεν κύριος ἐπὶ Μανασση καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐπήκουσαν
11. Por isso Deus fez vir sobre eles os chefes do exército do rei dos Assírios, os quais aprisionaram Manassés e o levaram para Babilônia, preso com cadeias e grilhões.
11. καὶ ἤγαγεν κύριος ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως βασιλέως Ασσουρ καὶ κατέλαβον τὸν Μανασση ἐν δεσμοῖς καὶ ἔδησαν αὐτὸν ἐν πέδαις καὶ ἤγαγον εἰς Βαβυλῶνα
12. Quando se viu na angústia, orou ao Senhor seu Deus e fez grande penitência diante do Deus de seus pais.
12. καὶ ὡς ἐθλίβη ἐζήτησεν τὸ πρόσωπον κυρίου τοῦ θεοῦ αὐτοῦ καὶ ἐταπεινώθη σφόδρα ἀπὸ προσώπου θεοῦ τῶν πατέρων αὐτοῦ
13. Suplicou-lhe, rogou-lhe fervorosamente, e o Senhor ouviu a sua oração e o reconduziu a Jerusalém no seu reino. Manassés reconheceu que o Senhor é Deus.
13. καὶ προσηύξατο πρὸς αὐτόν καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ καὶ ἐπήκουσεν τῆς βοῆς αὐτοῦ καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὸν εἰς Ιερουσαλημ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ καὶ ἔγνω Μανασσης ὅτι κύριος αὐτός ἐστιν ὁ θεός
14. Depois disto, mandou edificar o muro que está fora da cidade de David, ao ocidente de Gion, no vale, desde a entrada da Porta dos Peixes, em roda até Ofel, e levantou-o muito. Também pôs oficiais do exército em todas as cidades fortes de Judá.
14. καὶ μετὰ ταῦτα ᾠκοδόμησεν τεῖχος ἔξω τῆς πόλεως Δαυιδ ἀπὸ λιβὸς κατὰ Γιων ἐν τῷ χειμάρρῳ καὶ ἐκπορευομένων τὴν πύλην τὴν κυκλόθεν καὶ εἰς τὸ Οφλα καὶ ὕψωσεν σφόδρα καὶ κατέστησεν ἄρχοντας τῆς δυνάμεως ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ταῖς τειχήρεσιν ἐν Ιουδα
15. Tirou da casa do Senhor os deuses estranhos, o ídolo e os altares, que tinha mandado levantar sobre a colina do templo do Senhor e em Jerusalém, e fez lançar tudo fora da cidade.
15. καὶ περιεῖλεν τοὺς θεοὺς τοὺς ἀλλοτρίους καὶ τὸ γλυπτὸν ἐξ οἴκου κυρίου καὶ πάντα τὰ θυσιαστήρια ἃ ᾠκοδόμησεν ἐν ὄρει οἴκου κυρίου καὶ ἐν Ιερουσαλημ καὶ ἔξω τῆς πόλεως
16. Restaurou também o altar do Senhor e imolou sobre ele vítimas, hóstias pacíficas e de ação de graças, e ordenou a Judá que servisse o Senhor Deus de Israel.
16. καὶ κατώρθωσεν τὸ θυσιαστήριον κυρίου καὶ ἐθυσίασεν ἐπ’ αὐτὸ θυσίαν σωτηρίου καὶ αἰνέσεως καὶ εἶπεν τῷ Ιουδα τοῦ δουλεύειν κυρίῳ θεῷ Ισραηλ
17. Contudo, o povo ainda imolava nos lugares altos, mas apenas ao Senhor seu Deus.
17. πλὴν ὁ λαὸς ἔτι ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν πλὴν κύριος ὁ θεὸς αὐτῶν
18. O resto dos feitos de Manassés, a oração que ele fez ao seu Deus, as palavras dos profetas que lhe falaram da parte do Senhor Deus de Israel, encerram-se nos livros dos reis de Israel.
18. καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Μανασση καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ ἡ πρὸς τὸν θεὸν καὶ λόγοι τῶν ὁρώντων λαλούντων πρὸς αὐτὸν ἐπ’ ὀνόματι κυρίου θεοῦ Ισραηλ ἰδοὺ ἐπὶ λόγων
19. A oração que ele fez, como foi ouvido, todos os seus pecados, o desprezo (de Deus), os lugares em que mandou edificar os lugares altos e em que mandou levantar ascheras e estátuas, antes de fazer penitência, encontra-se tudo escrito no livro de Hozai.
19. προσευχῆς αὐτοῦ καὶ ὡς ἐπήκουσεν αὐτοῦ καὶ πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ καὶ αἱ ἀποστάσεις αὐτοῦ καὶ οἱ τόποι ἐφ’ οἷς ᾠκοδόμησεν τὰ ὑψηλὰ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ ἄλση καὶ γλυπτὰ πρὸ τοῦ ἐπιστρέψαι ἰδοὺ γέγραπται ἐπὶ τῶν λόγων τῶν ὁρώντων
20. Adormeceu Manassés com seus pais, e foi sepultado em sua casa. Em seu lugar reinou Amon, seu filho.
20. καὶ ἐκοιμήθη Μανασσης μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν παραδείσῳ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ’ αὐτοῦ Αμων υἱὸς αὐτοῦ
21. Tinha Amon vinte e dois anos, quando começou a reinar, e reinou dois anos em Jerusalém.
21. ὢν εἴκοσι καὶ δύο ἐτῶν Αμων ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ
22. Fez o mal na presença do Senhor, como o tinha feito seu pai Manassés, e sacrificou e prestou culto a todos os ídolos que Manassés tinha mandado fabricar.
22. καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου ὡς ἐποίησεν Μανασσης ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ πᾶσιν τοῖς εἰδώλοις οἷς ἐποίησεν Μανασσης ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἔθυεν Αμων καὶ ἐδούλευσεν αὐτοῖς
23. Não se humilhou, porém, diante do Senhor, como seu pai Manassés se tinha humilhado, antes cometeu delitos sobre delitos.
23. καὶ οὐκ ἐταπεινώθη ἐναντίον κυρίου ὡς ἐταπεινώθη Μανασσης ὁ πατὴρ αὐτοῦ ὅτι υἱὸς αὐτοῦ Αμων ἐπλήθυνεν πλημμέλειαν
24. Seus servos, tendo-se conjurado contra ele, mataram-no em sua casa.
24. καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν οἴκῳ αὐτοῦ
25. Porém, o resto do povo, depois de ter dado a morte aos assassinos de Amon, constituiu rei a Josias, seu filho, em lugar dele.
25. καὶ ἐπάταξεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τοὺς ἐπιθεμένους ἐπὶ τὸν βασιλέα Αμων καὶ ἐβασίλευσεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν Ιωσιαν υἱὸν αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ