Mosaico decorativo

1. Ora havia um homem (da tribo) de Benjamim, chamado Cis, filho de Abiel, filho de Seror, filho de Becorat, filho de Afia, filho dum homem de Jemini, forte e valoroso.

1. καὶ ἦν ἀνὴρ ἐξ υἱῶν Βενιαμιν καὶ ὄνομα αὐτῷ Κις υἱὸς Αβιηλ υἱοῦ Σαρεδ υἱοῦ Βαχιρ υἱοῦ Αφεκ υἱοῦ ἀνδρὸς Ιεμιναίου ἀνὴρ δυνατός

2. Ele tinha um filho chamado Saul, jovem e belo. Não havia entre os filhos de Israel outro mais belo que ele. Desde o ombro para cima sobressaia a todo o povo.

2. καὶ τούτῳ υἱός καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαουλ εὐμεγέθης ἀνὴρ ἀγαθός καὶ οὐκ ἦν ἐν υἱοῖς Ισραηλ ἀγαθὸς ὑπὲρ αὐτόν ὑπὲρ ὠμίαν καὶ ἐπάνω ὑψηλὸς ὑπὲρ πᾶσαν τὴν γῆν

3. Tinham-se perdido as jumentas de Cis, pai de Saul, e Cis disse a Saul, seu filho: Toma contigo um dos criados, levanta-te e vai procurar as jumentas. Tendo eles atravessado o monte de Efraim

3. καὶ ἀπώλοντο αἱ ὄνοι Κις πατρὸς Σαουλ καὶ εἶπεν Κις πρὸς Σαουλ τὸν υἱὸν αὐτοῦ λαβὲ μετὰ σεαυτοῦ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ ἀνάστητε καὶ πορεύθητε καὶ ζητήσατε τὰς ὄνους

4. e o território de Salisa, sem as encontrarem, passaram também pela terra de Salim , mas não estavam lá; também (passaram) pela terra de Jemini e não as encontraram.

4. καὶ διῆλθον δι’ ὄρους Εφραιμ καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς Σελχα καὶ οὐχ εὗρον καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς Εασακεμ καὶ οὐκ ἦν καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς Ιακιμ καὶ οὐχ εὗρον

5. Chegados à terra de Sufi, Saul disse para o criado que ia com ele: Vem e voltemos, não suceda que meu pai, não pensando já nas jumentas, esteja com cuidado por nós.

5. αὐτῶν ἐλθόντων εἰς τὴν Σιφ καὶ Σαουλ εἶπεν τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ’ αὐτοῦ δεῦρο καὶ ἀναστρέψωμεν μὴ ἀνεὶς ὁ πατήρ μου τὰς ὄνους φροντίζῃ περὶ ἡμῶν

6. O criado disse-lhe: Nesta cidade há um homem de Deus, varão famoso: tudo o que ele diz, sucede infalivelmente; vamos pois lá, a ver se ele nos dá alguma indicação sobre o fim que aqui nos trouxe.

6. καὶ εἶπεν αὐτῷ τὸ παιδάριον ἰδοὺ δὴ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ ὁ ἄνθρωπος ἔνδοξος πᾶν ὃ ἐὰν λαλήσῃ παραγινόμενον παρέσται καὶ νῦν πορευθῶμεν ὅπως ἀπαγγείλῃ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν ἐφ’ ἣν ἐπορεύθημεν ἐπ’ αὐτήν

7. Saul disse ao seu criado: Vamos lá; mas que levaremos nós ao homem de Deus? Acabou-se já o pão (que trazíamos) nos nossos alforjes, e não temos nenhum presente nem outra coisa para dar ao homem de Deus.

7. καὶ εἶπεν Σαουλ τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἰδοὺ πορευσόμεθα καὶ τί οἴσομεν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ ὅτι οἱ ἄρτοι ἐκλελοίπασιν ἐκ τῶν ἀγγείων ἡμῶν καὶ πλεῖον οὐκ ἔστιν μεθ’ ἡμῶν εἰσενεγκεῖν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ τὸ ὑπάρχον ἡμῖν

8. O criado, respondendo de novo a Saul, disse: Olha, tenho aqui um quarto de um siclo de prata; dêmo-lo ao homem de Deus, para que nos encaminhe em nossa jornada.

8. καὶ προσέθετο τὸ παιδάριον ἀποκριθῆναι τῷ Σαουλ καὶ εἶπεν ἰδοὺ εὕρηται ἐν τῇ χειρί μου τέταρτον σίκλου ἀργυρίου καὶ δώσεις τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ καὶ ἀπαγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν

9. (Antigamente em Israel todo o que ia consultar a Deus falava assim: Vinde, e vamos ao Vidente. Aquele que hoje se chama Profeta, chamava-se então Vidente)

9. καὶ ἔμπροσθεν ἐν Ισραηλ τάδε ἔλεγεν ἕκαστος ἐν τῷ πορεύεσθαι ἐπερωτᾶν τὸν θεόν δεῦρο πορευθῶμεν πρὸς τὸν βλέποντα ὅτι τὸν προφήτην ἐκάλει ὁ λαὸς ἔμπροσθεν ὁ βλέπων

10. Saul disse ao seu criado: Dizes muito bem. Anda, vamos. E foram à cidade, onde residia o homem de Deus.

10. καὶ εἶπεν Σαουλ πρὸς τὸ παιδάριον αὐτοῦ ἀγαθὸν τὸ ῥῆμα δεῦρο καὶ πορευθῶμεν καὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν πόλιν οὗ ἦν ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ

11. Quando subiam pela encosta da cidade, encontraram umas donzelas, que saíam a buscar água, e perguntaram-lhes: Está cá o Vidente?

11. αὐτῶν ἀναβαινόντων τὴν ἀνάβασιν τῆς πόλεως καὶ αὐτοὶ εὑρίσκουσιν τὰ κοράσια ἐξεληλυθότα ὑδρεύσασθαι ὕδωρ καὶ λέγουσιν αὐταῖς εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ὁ βλέπων

12. Elas, respondendo, disseram-lhes: Está cá; ei-lo diante de ti, vai depressa porque ele veio hoje à cidade, porquanto hoje é um sacrifício do povo no lugar alto.

12. καὶ ἀπεκρίθη τὰ κοράσια αὐτοῖς καὶ λέγουσιν αὐτοῖς ἔστιν ἰδοὺ κατὰ πρόσωπον ὑμῶν νῦν διὰ τὴν ἡμέραν ἥκει εἰς τὴν πόλιν ὅτι θυσία σήμερον τῷ λαῷ ἐν Βαμα

13. Ao entrar na cidade, encontrá-lo-eis antes que suba ao lugar alto para comer. O povo não comerá sem que ele chegue, porque ele (é o que) abençoa o sacrifício, e, só então, comem os que foram convidados. Subi pois agora, porque hoje o encontrareis. (ver nota)

13. ὡς ἂν εἰσέλθητε τὴν πόλιν οὕτως εὑρήσετε αὐτὸν ἐν τῇ πόλει πρὶν ἀναβῆναι αὐτὸν εἰς Βαμα τοῦ φαγεῖν ὅτι οὐ μὴ φάγῃ ὁ λαὸς ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτόν ὅτι οὗτος εὐλογεῖ τὴν θυσίαν καὶ μετὰ ταῦτα ἐσθίουσιν οἱ ξένοι καὶ νῦν ἀνάβητε ὅτι διὰ τὴν ἡμέραν εὑρήσετε αὐτόν

14. Eles subiram à cidade, e, quando passavam pelo meio da cidade, apareceu Samuel, que se encontrou com eles, para subir ao lugar alto.

14. καὶ ἀναβαίνουσιν τὴν πόλιν αὐτῶν εἰσπορευομένων εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ ἰδοὺ Σαμουηλ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν τοῦ ἀναβῆναι εἰς Βαμα

15. Ora o Senhor tinha revelado a Samuel a vinda de Saul, um dia antes que ele chegasse, dizendo:

15. καὶ κύριος ἀπεκάλυψεν τὸ ὠτίον Σαμουηλ ἡμέρᾳ μιᾷ ἔμπροσθεν τοῦ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Σαουλ λέγων

16. Amanhã, a esta mesma hora, te enviarei eu um homem da terra de Benjamim, e tu o ungirás para chefe do meu povo de Israel; ele salvará o meu povo da mão dos Filisteus, porque eu olhei para o meu povo, pois o seu clamor chegou a mim .

16. ὡς ὁ καιρὸς αὔριον ἀποστελῶ πρὸς σὲ ἄνδρα ἐκ γῆς Βενιαμιν καὶ χρίσεις αὐτὸν εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαόν μου Ισραηλ καὶ σώσει τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων ὅτι ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τοῦ λαοῦ μου ὅτι ἦλθεν βοὴ αὐτῶν πρός με

17. Quando Samuel viu Saul, o Senhor disse-lhe: Eis o homem de quem te falei, este reinará sobre o meu povo.

17. καὶ Σαμουηλ εἶδεν τὸν Σαουλ καὶ κύριος ἀπεκρίθη αὐτῷ ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος ὃν εἶπά σοι οὗτος ἄρξει ἐν τῷ λαῷ μου

18. Saul aproximou-se de Samuel, no meio da porta, e disse: peço-te que me digas onde é a casa do Vidente.

18. καὶ προσήγαγεν Σαουλ πρὸς Σαμουηλ εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ εἶπεν ἀπάγγειλον δὴ ποῖος ὁ οἶκος τοῦ βλέποντος

19. Samuel respondeu a Saul, dizendo: Sou eu o Vidente; sobe diante de mim ao lugar alto, e comereis hoje comigo. Amanhã te deixarei partir, e descobrir-te-ei tudo o que tens no teu coração.

19. καὶ ἀπεκρίθη Σαμουηλ τῷ Σαουλ καὶ εἶπεν ἐγώ εἰμι αὐτός ἀνάβηθι ἔμπροσθέν μου εἰς Βαμα καὶ φάγε μετ’ ἐμοῦ σήμερον καὶ ἐξαποστελῶ σε πρωὶ καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀπαγγελῶ σοι

20. Sobre as jumentas, que perdeste há três dias, não te dê isso cuidado, porque já foram encontradas. E de quem será tudo o que há de melhor em Israel? Não irá, porventura, ser teu e de toda a casa de teu pai? (ver nota)

20. καὶ περὶ τῶν ὄνων σου τῶν ἀπολωλυιῶν σήμερον τριταίων μὴ θῇς τὴν καρδίαν σου αὐταῖς ὅτι εὕρηνται καὶ τίνι τὰ ὡραῖα τοῦ Ισραηλ οὐ σοὶ καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου

21. Saul respondendo, disse: Não sou eu filho de Jemini, da mais pequena tribo de Israel, e não é a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que me falas, pois, tu assim?

21. καὶ ἀπεκρίθη Σαουλ καὶ εἶπεν οὐχὶ ἀνδρὸς υἱὸς Ιεμιναίου ἐγώ εἰμι τοῦ μικροῦ σκήπτρου φυλῆς Ισραηλ καὶ τῆς φυλῆς τῆς ἐλαχίστης ἐξ ὅλου σκήπτρου Βενιαμιν καὶ ἵνα τί ἐλάλησας πρὸς ἐμὲ κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦτο

22. Samuel, tomando Saul e o seu criado, levou-os para a sala de jantar e deu-lhes o primeiro lugar entre todos os convidados. Estes eram cerca de trinta pessoas.

22. καὶ ἔλαβεν Σαμουηλ τὸν Σαουλ καὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸ κατάλυμα καὶ ἔθετο αὐτοῖς τόπον ἐν πρώτοις τῶν κεκλημένων ὡσεὶ ἑβδομήκοντα ἀνδρῶν

23. Samuel disse ao cozinheiro: Traze aquela porção, que eu te dei e que mandei que guardasses à parte.

23. καὶ εἶπεν Σαμουηλ τῷ μαγείρῳ δός μοι τὴν μερίδα ἣν ἔδωκά σοι ἣν εἶπά σοι θεῖναι αὐτὴν παρὰ σοί

24. Tomou, pois, o cozinheiro uma espádua, e a pôs diante de Saul. Samuel disse: Esta é a porção reservada para ti; põe-na diante de ti e come, porque foi reservada de propósito para ti, quando convidei o povo. E Saul comeu com Samuel naquele dia.

24. καὶ ὕψωσεν ὁ μάγειρος τὴν κωλέαν καὶ παρέθηκεν αὐτὴν ἐνώπιον Σαουλ καὶ εἶπεν Σαμουηλ τῷ Σαουλ ἰδοὺ ὑπόλειμμα παράθες αὐτὸ ἐνώπιόν σου καὶ φάγε ὅτι εἰς μαρτύριον τέθειταί σοι παρὰ τοὺς ἄλλους ἀπόκνιζε καὶ ἔφαγεν Σαουλ μετὰ Σαμουηλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ

25. Desceram do lugar alto para a cidade, e (Samuel) falou com Saul sobre o terraço; a seguir, foram-se deitar.

25. καὶ κατέβη ἐκ τῆς Βαμα ἐν τῇ πόλει καὶ διέστρωσαν τῷ Σαουλ ἐπὶ τῷ δώματι

26. Levantando-se pela manhã, ao raiar da aurora, Samuel chamou Saul sobre o terraço e disse-lhe: Levanta-te para eu te despedir. Saul levantou-se, e saíram ambos, isto é, ele e Samuel.

26. καὶ ἐκοιμήθη καὶ ἐγένετο ὡς ἀνέβαινεν ὁ ὄρθρος καὶ ἐκάλεσεν Σαμουηλ τὸν Σαουλ ἐπὶ τῷ δώματι λέγων ἀνάστα καὶ ἐξαποστελῶ σε καὶ ἀνέστη Σαουλ καὶ ἐξῆλθεν αὐτὸς καὶ Σαμουηλ ἕως ἔξω

27. Quando desciam para a parte extrema da cidade, Samuel disse a Saul: Dize ao criado que passe e vá adiante de nós; tu para um pouco, para eu te comunicar a palavra do Senhor.

27. αὐτῶν καταβαινόντων εἰς μέρος τῆς πόλεως καὶ Σαμουηλ εἶπεν τῷ Σαουλ εἰπὸν τῷ νεανίσκῳ καὶ διελθέτω ἔμπροσθεν ἡμῶν καὶ σὺ στῆθι ὡς σήμερον καὶ ἄκουσον ῥῆμα θεοῦ



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.