Eclesiástico, 10

1. Um governador sábio julga o seu povo; o governo de um homem sensato será estável.

1. Mądry władca dobrze swój lud poprowadzi, a rządy rozumnego będą dobrze uporządkowane.

2. Tal o juiz do povo, tais os seus ministros; tal o governador da cidade, tais os seus habitantes.

2. Jaki władca ludu, tacy i jego ministrowie, jaki władca miasta, tacy i jego mieszkańcy.

3. Um rei privado de juízo perde o seu povo, as cidades povoam-se pelo bom senso dos que governam.

3. Król bez nauki zgubi swój lud, a mądrość władców zbuduje miasto.

4. O domínio sobre um país está na mão de Deus. Ele lhe suscitará no tempo oportuno um governador útil.

4. W ręku Pana są rządy na ziemi, w swoim czasie wzbudzi On dla niej odpowiedniego władcę.

5. A prosperidade do homem está na mão de Deus; é ele que põe na fronte do escriba um sinal de honra.

5. W ręku Pana spoczywa powodzenie męża, On osobie prawodawcy udziela swej chwały.

6. Não te recordes de nenhuma injustiça causada pelo próximo, nada faças por um procedimento injusto.*

6. Za każdy zły czyn nie unoś się gniewem na bliźniego i nie czyń nic, co jest dziełem zuchwalstwa.

7. O orgulho é abominável a Deus e aos homens; e toda a iniquidade das nações provoca horror.*

7. Pycha jest obmierzła Panu i ludziom, a ciemiężenie [innych] uważają oni za [wielkie] przestępstwo.

8. Um reino passa de um povo a outro, por causa das injustiças, dos ultrajes e de fraudes diversas.

8. Panowanie przechodzi od narodu do narodu przez krzywdy, bezprawia, pieniądze.

9. Nada há mais criminoso do que a avareza; de que se orgulha o que é terra e cinza?*

9. Dlaczego pyszni się ziemia i popiół, skoro za życia jeszcze wyrzuca swe wnętrzności?

10. Nada há mais iníquo do que o amor ao dinheiro; aquele que o ama chega até a vender a sua alma. Vivo ainda, despojou-se de suas próprias entranhas.*

10. Mała choroba, żartuje lekarz, a kto dziś królem - jutro umiera.

11. A duração de todo o poder é breve; uma doença prolongada cansa o médico.

11. Gdy człowiek życie zakończy, odziedziczy zgniliznę, bestie i robaki.

12. O médico atalha um breve mal-estar; assim, um que hoje é rei amanhã morrerá.*

12. Początkiem pychy człowieka jest odstępstwo od Pana, gdy odstąpił sercem od swego Stworzyciela.

13. Quando o homem está morto, tem por herança serpentes, bichos e vermes.

13. Albowiem początkiem pychy - grzech, a kto się da jej opanować, zalany będzie obrzydliwością. Dlatego Pan zesłał przedziwne kary i takich doszczętnie zatracił.

14. O início do orgulho num homem é renegar a Deus,

14. Pan wywrócił trony władców, a na ich miejscu posadził pokornych.

15. pois seu coração se afasta daquele que o criou, porque o princípio de todo pecado é o orgulho; aquele que nele se compraz será coberto de maldições, e acabará sendo por elas derrubado.*

15. Pan wysuszył korzenie narodów, a na ich miejscu zasadził pobożnych.

16. Eis por que o Senhor desonrou a assembleia dos maus, e os destruiu para sempre.*

16. Pan spustoszył kraje narodów i zniszczył je aż do fundamentów ziemi.

17. Deus derrubou os tronos dos chefes orgulhosos e em lugar deles fez sentar homens pacíficos.

17. Wyrwał, zatracił i wymazał na ziemi ich pamięć.

18. Deus fez secar as raízes das nações arrogantes, e implantou os humildes entre as mesmas nações.

18. Nie dla ludzi stworzona jest pycha ani szalony gniew dla zrodzonych z niewiasty.

19. O Senhor destruiu as terras das nações, e as arruinou até os alicerces.

19. Jakie pokolenie jest poważne? Pokolenie człowieka. Jakie pokolenie jest szanowane? Bojące się Pana. Jakie pokolenie jest wzgardzone? Pokolenie człowieka. Jakie pokolenie jest wzgardzone? Przekraczające przykazania.

20. Destruiu muitas delas e exterminou-as, apagou a sua lembrança de sobre a terra.

20. Wśród braci jest poważany ich zwierzchnik, a w oczach Pana - są ci, którzy się Go boją. (1p) Początkiem dobrego przyjęcia jest bojaźń Pańska, a początkiem odrzucenia jest zatwardziałość i pycha.

21. Deus apaga a memória dos orgulhosos, enquanto faz perdurar a dos humildes de coração.

21.

22. O orgulho não foi criado para os homens, nem a cólera para o sexo feminino.*

22. Czy to bogaty, czy godzien sławy, czy biedny - chlubą ich bojaźń Pana.

23. A raça do homem que teme a Deus será honrada; será desonrado aquele que desprezar os preceitos do Senhor.*

23. Nie jest słuszną rzeczą odmawiać czci ubogiemu, ale mądremu, i nie godzi się szanować człowieka grzesznego.

24. Entre os seus irmãos, a homenagem é feita para aquele que os governa; aqueles que temem a Deus serão honrados na presença do Senhor.

24. Zwierzchnik, sędzia, władca są poważani, ale żaden z nich nie jest większy od tego, który się boi Pana.

25. Rico, nobre ou pobre, sua glória é o temor do Senhor.

25. Słudze mądremu służyć będą wolni, a ten, który posiada wiedzę, nie będzie narzekał.

26. Não desprezes o homem justo, ainda que pobre; não enalteças um pecador, ainda que rico,*

26. Nie szukaj wymówek, gdy masz spełnić swój obowiązek, i nie przechwalaj się, gdy przyszedł czas twego poniżenia.

27. O grande, o justo e o poderoso recebem homenagens, mas ninguém é maior do que aquele que teme a Deus.

27. Lepszy jest ten, który pracuje, a opływa we wszystko, niż ten, co przechadza się poważany, a nie ma chleba.

28. Homens livres serão os súditos de um escravo sensato. Repreendido, o homem prudente e bem-educado não murmura, e o ignorante não será honrado.

28. Synu, ze skromnością dbaj o cześć dla swej osoby i oceniaj siebie w sposób należyty.

29. Não te orgulhes do trabalho que fazes, não sejas indolente no tempo da adversidade.*

29. Tego, kto wykracza przeciw samemu sobie, któż usprawiedliwi, i któż będzie poważał tego, kto hańbi swe życie?

30. Mais vale o trabalho e abundância, do que o jactancioso que não tem pão.

30. Ubogi będzie poważany z powodu swej wiedzy, a bogaty dzięki swej zamożności.

31. Meu filho, conserva tua alma na doçura, e dá-lhe a honra que merece.

31. Ten, kto jest poważanym w ubóstwie, o ileż bardziej nim będzie w bogactwie, a kto jest bez czci w bogactwie, o ileż bardziej będzie nim w ubóstwie.

32. Aquele que peca contra si mesmo, que o justificará? Quem devolverá a honra a quem desonrou sua vida?

32.

33. Um pobre é honrado pelo seu conhecimento e temor a Deus; há quem o é por causa de suas riquezas.

33.

34. Mas quanta glória teria se fosse rico aquele que é honrado, mesmo sendo pobre! Mas o que se gloria de sua riqueza, acautele-se para não se tornar pobre.*

34.