Salmos, 104

1. Gr. Psalm 104 (Heb. 105) αλληλουια ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀπαγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν τὰ ἔργα αὐτοῦ

1. Alleluja. Confitemini Domino, et invocate nomen ejus ; annuntiate inter gentes opera ejus.

2. ᾄσατε αὐτῷ καὶ ψάλατε αὐτῷ διηγήσασθε πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ

2. Cantate ei, et psallite ei ; narrate omnia mirabilia ejus.

3. ἐπαινεῖσθε ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ εὐφρανθήτω καρδία ζητούντων τὸν κύριον

3. Laudamini in nomine sancto ejus ; lætetur cor quærentium Dominum.

4. ζητήσατε τὸν κύριον καὶ κραταιώθητε ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διὰ παντός

4. Quærite Dominum, et confirmamini ; quærite faciem ejus semper.

5. μνήσθητε τῶν θαυμασίων αὐτοῦ ὧν ἐποίησεν τὰ τέρατα αὐτοῦ καὶ τὰ κρίματα τοῦ στόματος αὐτοῦ

5. Mementote mirabilium ejus quæ fecit ; prodigia ejus, et judicia oris ejus:

6. σπέρμα Αβρααμ δοῦλοι αὐτοῦ υἱοὶ Ιακωβ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ

6. semen Abraham servi ejus ; filii Jacob electi ejus.

7. αὐτὸς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ τὰ κρίματα αὐτοῦ

7. Ipse Dominus Deus noster ; in universa terra judicia ejus.

8. ἐμνήσθη εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ λόγου οὗ ἐνετείλατο εἰς χιλίας γενεάς

8. Memor fuit in sæculum testamenti sui ; verbi quod mandavit in mille generationes:

9. ὃν διέθετο τῷ Αβρααμ καὶ τοῦ ὅρκου αὐτοῦ τῷ Ισαακ

9. quod disposuit ad Abraham, et juramenti sui ad Isaac:

10. καὶ ἔστησεν αὐτὴν τῷ Ιακωβ εἰς πρόσταγμα καὶ τῷ Ισραηλ διαθήκην αἰώνιον

10. et statuit illud Jacob in præceptum, et Israël in testamentum æternum,

11. λέγων σοὶ δώσω τὴν γῆν Χανααν σχοίνισμα κληρονομίας ὑμῶν

11. dicens: Tibi dabo terram Chanaan, funiculum hæreditatis vestræ:

12. ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἀριθμῷ βραχεῖς ὀλιγοστοὺς καὶ παροίκους ἐν αὐτῇ

12. cum essent numero brevi, paucissimi, et incolæ ejus.

13. καὶ διῆλθον ἐξ ἔθνους εἰς ἔθνος ἐκ βασιλείας εἰς λαὸν ἕτερον

13. Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum.

14. οὐκ ἀφῆκεν ἄνθρωπον ἀδικῆσαι αὐτοὺς καὶ ἤλεγξεν ὑπὲρ αὐτῶν βασιλεῖς

14. Non reliquit hominem nocere eis: et corripuit pro eis reges.

15. μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε

15. Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari.

16. καὶ ἐκάλεσεν λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν πᾶν στήριγμα ἄρτου συνέτριψεν

16. Et vocavit famem super terram, et omne firmamentum panis contrivit.

17. ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄνθρωπον εἰς δοῦλον ἐπράθη Ιωσηφ

17. Misit ante eos virum: in servum venundatus est, Joseph.

18. ἐταπείνωσαν ἐν πέδαις τοὺς πόδας αὐτοῦ σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ

18. Humiliaverunt in compedibus pedes ejus ; ferrum pertransiit animam ejus:

19. μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ τὸ λόγιον κυρίου ἐπύρωσεν αὐτόν

19. donec veniret verbum ejus. Eloquium Domini inflammavit eum.

20. ἀπέστειλεν βασιλεὺς καὶ ἔλυσεν αὐτόν ἄρχων λαῶν καὶ ἀφῆκεν αὐτόν

20. Misit rex, et solvit eum ; princeps populorum, et dimisit eum.

21. κατέστησεν αὐτὸν κύριον τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσης τῆς κτήσεως αὐτοῦ

21. Constituit eum dominum domus suæ, et principem omnis possessionis suæ:

22. τοῦ παιδεῦσαι τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ ὡς ἑαυτὸν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτοῦ σοφίσαι

22. ut erudiret principes ejus sicut semetipsum, et senes ejus prudentiam doceret.

23. καὶ εἰσῆλθεν Ισραηλ εἰς Αἴγυπτον καὶ Ιακωβ παρῴκησεν ἐν γῇ Χαμ

23. Et intravit Israël in Ægyptum, et Jacob accola fuit in terra Cham.

24. καὶ ηὔξησεν τὸν λαὸν αὐτοῦ σφόδρα καὶ ἐκραταίωσεν αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ

24. Et auxit populum suum vehementer, et firmavit eum super inimicos ejus.

25. μετέστρεψεν τὴν καρδίαν αὐτῶν τοῦ μισῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ τοῦ δολιοῦσθαι ἐν τοῖς δούλοις αὐτοῦ

25. Convertit cor eorum, ut odirent populum ejus, et dolum facerent in servos ejus.

26. ἐξαπέστειλεν Μωυσῆν τὸν δοῦλον αὐτοῦ Ααρων ὃν ἐξελέξατο αὐτόν

26. Misit Moysen servum suum ; Aaron quem elegit ipsum.

27. ἔθετο ἐν αὐτοῖς τοὺς λόγους τῶν σημείων αὐτοῦ καὶ τῶν τεράτων ἐν γῇ Χαμ

27. Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in terra Cham.

28. ἐξαπέστειλεν σκότος καὶ ἐσκότασεν καὶ παρεπίκραναν τοὺς λόγους αὐτοῦ

28. Misit tenebras, et obscuravit ; et non exacerbavit sermones suos.

29. μετέστρεψεν τὰ ὕδατα αὐτῶν εἰς αἷμα καὶ ἀπέκτεινεν τοὺς ἰχθύας αὐτῶν

29. Convertit aquas eorum in sanguinem, et occidit pisces eorum.

30. ἐξῆρψεν ἡ γῆ αὐτῶν βατράχους ἐν τοῖς ταμιείοις τῶν βασιλέων αὐτῶν

30. Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.

31. εἶπεν καὶ ἦλθεν κυνόμυια καὶ σκνῖπες ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῶν

31. Dixit, et venit cœnomyia et ciniphes in omnibus finibus eorum.

32. ἔθετο τὰς βροχὰς αὐτῶν χάλαζαν πῦρ καταφλέγον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν

32. Posuit pluvias eorum grandinem: ignem comburentem in terra ipsorum.

33. καὶ ἐπάταξεν τὰς ἀμπέλους αὐτῶν καὶ τὰς συκᾶς αὐτῶν καὶ συνέτριψεν πᾶν ξύλον ὁρίου αὐτῶν

33. Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum, et contrivit lignum finium eorum.

34. εἶπεν καὶ ἦλθεν ἀκρὶς καὶ βροῦχος οὗ οὐκ ἦν ἀριθμός

34. Dixit, et venit locusta, et bruchus cujus non erat numerus:

35. καὶ κατέφαγεν πάντα τὸν χόρτον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν καὶ κατέφαγεν τὸν καρπὸν τῆς γῆς αὐτῶν

35. et comedit omne fœnum in terra eorum, et comedit omnem fructum terræ eorum.

36. καὶ ἐπάταξεν πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν ἀπαρχὴν παντὸς πόνου αὐτῶν

36. Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis laboris eorum.

37. καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐν ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ καὶ οὐκ ἦν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν ἀσθενῶν

37. Et eduxit eos cum argento et auro, et non erat in tribubus eorum infirmus.

38. εὐφράνθη Αἴγυπτος ἐν τῇ ἐξόδῳ αὐτῶν ὅτι ἐπέπεσεν ὁ φόβος αὐτῶν ἐπ’ αὐτούς

38. Lætata est Ægyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos.

39. διεπέτασεν νεφέλην εἰς σκέπην αὐτοῖς καὶ πῦρ τοῦ φωτίσαι αὐτοῖς τὴν νύκτα

39. Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem.

40. ᾔτησαν καὶ ἦλθεν ὀρτυγομήτρα καὶ ἄρτον οὐρανοῦ ἐνέπλησεν αὐτούς

40. Petierunt, et venit coturnix, et pane cæli saturavit eos.

41. διέρρηξεν πέτραν καὶ ἐρρύησαν ὕδατα ἐπορεύθησαν ἐν ἀνύδροις ποταμοί

41. Dirupit petram, et fluxerunt aquæ: abierunt in sicco flumina.

42. ὅτι ἐμνήσθη τοῦ λόγου τοῦ ἁγίου αὐτοῦ τοῦ πρὸς Αβρααμ τὸν δοῦλον αὐτοῦ

42. Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum.

43. καὶ ἐξήγαγεν τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐν εὐφροσύνῃ

43. Et eduxit populum suum in exsultatione, et electos suos in lætitia.

44. καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς χώρας ἐθνῶν καὶ πόνους λαῶν ἐκληρονόμησαν

44. Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt:

45. ὅπως ἂν φυλάξωσιν τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ ἐκζητήσωσιν

45. ut custodiant justificationes ejus, et legem ejus requirant.