Liber Iob, 36
1. Addens quoque Eliu haec locutus est:
1. προσθεὶς δὲ Ελιους ἔτι λέγει
2. “Sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.
2. μεῖνόν με μικρὸν ἔτι ἵνα διδάξω σε ἔτι γὰρ ἐν ἐμοί ἐστιν λέξις
3. Repetam scientiam meam a longe et Factori meo tribuam iustitiam.
3. ἀναλαβὼν τὴν ἐπιστήμην μου μακρὰν ἔργοις δέ μου δίκαια ἐρῶ
4. Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfectus scientia adest tecum.
4. ἐπ’ ἀληθείας καὶ οὐκ ἄδικα ῥήματα ἀδίκως συνίεις
5. Deus potens est; non abicit, potens virtute cordis.
5. γίγνωσκε δὲ ὅτι ὁ κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσηται τὸν ἄκακον δυνατὸς ἰσχύι καρδίας
6. Non vivere faciet impium, sed iudicium pauperibus tribuit.
6. ἀσεβῆ οὐ μὴ ζωοποιήσει καὶ κρίμα πτωχῶν δώσει
7. Non auferet a iusto oculos suos et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur.
7. οὐκ ἀφελεῖ ἀπὸ δικαίου ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ μετὰ βασιλέων εἰς θρόνον καὶ καθιεῖ αὐτοὺς εἰς νεῖκος καὶ ὑψωθήσονται
8. Et si fuerint vincti compedibus et vinciantur funibus paupertatis,
8. καὶ εἰ πεπεδημένοι ἐν χειροπέδαις συσχεθήσονται ἐν σχοινίοις πενίας
9. indicabit eis opera eorum et scelera eorum, quia violenti fuerunt.
9. καὶ ἀναγγελεῖ αὐτοῖς τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὰ παραπτώματα αὐτῶν ὅτι ἰσχύσουσιν
10. Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat, et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.
10. ἀλλὰ τοῦ δικαίου εἰσακούσεται καὶ εἶπεν ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐξ ἀδικίας
11. Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono et annos suos in deliciis.
11. ἐὰν ἀκούσωσιν καὶ δουλεύσωσιν συντελέσουσιν τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν ἐν εὐπρεπείαις
12. Si autem non audierint, transibunt per canalem mortis et consumentur in stultitia.
12. ἀσεβεῖς δὲ οὐ διασῴζει παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι εἰδέναι αὐτοὺς τὸν κύριον καὶ διότι νουθετούμενοι ἀνήκοοι ἦσαν
13. Impii corde sibi reponent iram Dei neque clamabunt, cum vincti fuerint.
13. καὶ ὑποκριταὶ καρδίᾳ τάξουσιν θυμόν οὐ βοήσονται ὅτι ἔδησεν αὐτούς
14. Morietur in iuventute anima eorum, et vita eorum in adulescentia.
14. ἀποθάνοι τοίνυν ἐν νεότητι ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἡ δὲ ζωὴ αὐτῶν τιτρωσκομένη ὑπὸ ἀγγέλων
15. Eripiet de angustia sua pauperem et revelabit in tribulatione aurem eius.
15. ἀνθ’ ὧν ἔθλιψαν ἀσθενῆ καὶ ἀδύνατον κρίμα δὲ πραέων ἐκθήσει
16. Igitur salvabit te de ore angusto, amplitudo et non angustiae erunt sub te; requies autem mensae tuae erit plena pinguedine.
16. καὶ προσέτι ἠπάτησέν σε ἐκ στόματος ἐχθροῦ ἄβυσσος κατάχυσις ὑποκάτω αὐτῆς καὶ κατέβη τράπεζά σου πλήρης πιότητος
17. Causa tua quasi impii iudicata est, causam iudiciumque tenebunt.
17. οὐχ ὑστερήσει δὲ ἀπὸ δικαίων κρίμα
18. Cave, ne te seducat abundantia, nec multitudo donorum inclinet te.
18. θυμὸς δὲ ἐπ’ ἀσεβεῖς ἔσται δι’ ἀσέβειαν δώρων ὧν ἐδέχοντο ἐπ’ ἀδικίαις
19. Nonne proferetur clamor tuus nisi in angustia? Et omnes conatus roboris?
19. μή σε ἐκκλινάτω ἑκὼν ὁ νοῦς δεήσεως ἐν ἀνάγκῃ ὄντων ἀδυνάτων καὶ πάντας τοὺς κραταιοῦντας ἰσχύν
20. Ne inhies nocti, ut ascendat turba pro eis.
20. μὴ ἐξελκύσῃς τὴν νύκτα τοῦ ἀναβῆναι λαοὺς ἀντ’ αὐτῶν
21. Cave, ne declines ad iniquitatem; propter hoc enim expertus es miseriam.
21. ἀλλὰ φύλαξαι μὴ πράξῃς ἄτοπα ἐπὶ τοῦτον γὰρ ἐξείλω ἀπὸ πτωχείας
22. Ecce, Deus excelsus in fortitudine sua. Quis ei similis doctor?
22. ἰδοὺ ὁ ἰσχυρὸς κραταιώσει ἐν ἰσχύι αὐτοῦ τίς γάρ ἐστιν κατ’ αὐτὸν δυνάστης
23. Quis poterit scrutari vias eius, aut quis potest ei dicere: “Operatus es iniquitatem”?
23. τίς δέ ἐστιν ὁ ἐτάζων αὐτοῦ τὰ ἔργα ἢ τίς ὁ εἴπας ἔπραξεν ἄδικα
24. Memento, ut magnifices opus eius, de quo cecinerunt viri.
24. μνήσθητι ὅτι μεγάλα ἐστὶν αὐτοῦ τὰ ἔργα ὧν ἦρξαν ἄνδρες
25. Omnes homines vident eum, unusquisque intuetur procul.
25. πᾶς ἄνθρωπος εἶδεν ἐν ἑαυτῷ ὅσοι τιτρωσκόμενοί εἰσιν βροτοί
26. Ecce, Deus magnus vincens scientiam nostram; numerus annorum eius inaestimabilis.
26. ἰδοὺ ὁ ἰσχυρὸς πολύς καὶ οὐ γνωσόμεθα ἀριθμὸς ἐτῶν αὐτοῦ καὶ ἀπέραντος
27. Qui aufert stillas pluviae et effundit imbres ad instar fluminis,
27. ἀριθμηταὶ δὲ αὐτῷ σταγόνες ὑετοῦ καὶ ἐπιχυθήσονται ὑετῷ εἰς νεφέλην
28. quos nubes effundunt, stillantes super homines multos.
28. ῥυήσονται παλαιώματα ἐσκίασεν δὲ νέφη ἐπὶ ἀμυθήτων βροτῶν (28a) ὥραν ἔθετο κτήνεσιν οἴδασιν δὲ κοίτης τάξιν (28b) ἐπὶ τούτοις πᾶσιν οὐκ ἐξίσταταί σου ἡ διάνοια οὐδὲ διαλλάσσεταί σου ἡ καρδία ἀπὸ σώματος
29. Profecto quis intellegit dilatationem nubium, strepitum tabernaculi eius?
29. καὶ ἐὰν συνῇ ἀπεκτάσεις νεφέλης ἰσότητα σκηνῆς αὐτοῦ
30. Ecce extendit circum se lumen suum et fundamenta maris texit.
30. ἰδοὺ ἐκτείνει ἐπ’ αὐτὸν ηδω καὶ ῥιζώματα τῆς θαλάσσης ἐκάλυψεν
31. Per haec enim iudicat populos et dat escas copiose.
31. ἐν γὰρ αὐτοῖς κρινεῖ λαούς δώσει τροφὴν τῷ ἰσχύοντι
32. In manibus abscondit lucem et praecipit ei, ut percutiat.
32. ἐπὶ χειρῶν ἐκάλυψεν φῶς καὶ ἐνετείλατο περὶ αὐτῆς ἐν ἀπαντῶντι
33. Fragor eius de eo annuntiat, zelans ira contra iniquitatem.
33. ἀναγγελεῖ περὶ αὐτοῦ φίλον αὐτοῦ κτῆσις καὶ περὶ ἀδικίας
