Liber Iob, 17

1. Spiritus meus attenuatus est, dies mei exstincti, et solum mihi superest sepulcrum.

1. ὀλέκομαι πνεύματι φερόμενος δέομαι δὲ ταφῆς καὶ οὐ τυγχάνω

2. Nonne irrisiones circumdant me, et in amaritudinibus moratur oculus meus?

2. λίσσομαι κάμνων καὶ τί ποιήσας

3. Pone pignus pro me iuxta te; et quis umquam spondens percutiet manum meam?

3. ἔκλεψαν δέ μου τὰ ὑπάρχοντα ἀλλότριοι τίς ἐστιν οὗτος τῇ χειρί μου συνδεθήτω

4. Cor eorum longe fecisti a disciplina; propterea non exaltabuntur.

4. ὅτι καρδίαν αὐτῶν ἔκρυψας ἀπὸ φρονήσεως διὰ τοῦτο οὐ μὴ ὑψώσῃς αὐτούς

5. Praedam pollicetur sociis, sed oculi filiorum eius deficient.

5. τῇ μερίδι ἀναγγελεῖ κακίας ὀφθαλμοὶ δέ μου ἐφ’ υἱοῖς ἐτάκησαν

6. Posuit me quasi in proverbium vulgi et conspuendum in faciem.

6. ἔθου δέ με θρύλημα ἐν ἔθνεσιν γέλως δὲ αὐτοῖς ἀπέβην

7. Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in umbram redacta sunt.

7. πεπώρωνται γὰρ ἀπὸ ὀργῆς οἱ ὀφθαλμοί μου πεπολιόρκημαι μεγάλως ὑπὸ πάντων

8. Stupebunt iusti super hoc, et innocens contra impium excitabitur.

8. θαῦμα ἔσχεν ἀληθινοὺς ἐπὶ τούτῳ δίκαιος δὲ ἐπὶ παρανόμῳ ἐπανασταίη

9. Et tenebit iustus viam suam, et mundus manibus addet fortitudinem.

9. σχοίη δὲ πιστὸς τὴν ἑαυτοῦ ὁδόν καθαρὸς δὲ χεῖρας ἀναλάβοι θάρσος

10. Igitur omnes vos convertimini et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.

10. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ πάντες ἐρείδετε καὶ δεῦτε δή οὐ γὰρ εὑρίσκω ἐν ὑμῖν ἀληθές

11. Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt et desideria cordis mei.

11. αἱ ἡμέραι μου παρῆλθον ἐν βρόμῳ ἐρράγη δὲ τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας μου

12. Noctem verterunt in diem; et rursum post tenebras properat lux.

12. νύκτα εἰς ἡμέραν ἔθηκαν φῶς ἐγγὺς ἀπὸ προσώπου σκότους

13. Si sustinuero, infernus domus mea est; et in tenebris stravi lectulum meum.

13. ἐὰν γὰρ ὑπομείνω ᾅδης μου ὁ οἶκος ἐν δὲ γνόφῳ ἔστρωταί μου ἡ στρωμνή

14. Putredini dixi: Pater meus es!; Mater mea et soror mea! vermibus.

14. θάνατον ἐπεκαλεσάμην πατέρα μου εἶναι μητέρα δέ μου καὶ ἀδελφὴν σαπρίαν

15. Ubi est ergo nunc praestolatio mea, et patientiam meam quis considerat?

15. ποῦ οὖν μου ἔτι ἐστὶν ἡ ἐλπίς ἦ τὰ ἀγαθά μου ὄψομαι

16. In profundissimum infernum descendent omnia mea; simul in pulvere erit requies mihi?”.

16. ἦ μετ’ ἐμοῦ εἰς ᾅδην καταβήσονται ἢ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα