1. Avvenne che un giorno i figli di Dio andarono a presentarsi davanti al Signore; fra essi venne anche satana per presentarsi davanti al Signore.
2. Il Signore disse a satana: "Donde vieni?". Satana rispose al Signore: "Dal vagabondare sulla terra dopo averla girata".
3. Il Signore replicò a satana: "Hai fatto attenzione al mio servo Giobbe? Sulla terra non c'è un altro come lui: uomo integro e retto, timorato di Dio e alieno dal male. Egli persevera ancora nella sua integrità e senza ragione tu mi hai eccitato contro di lui per rovinarlo".
4. Ma satana rispose al Signore: "Pelle per pelle! Tutto quanto possiede l'uomo è pronto a darlo per la sua vita.
5. Ma stendi, di grazia, la tua mano e colpisci le sue ossa e la sua carne; vedrai se non ti maledirà in faccia!".
6. Allora il Signore disse a satana: "Eccolo in tuo potere! Soltanto risparmia la sua vita".
7. Allontanatosi dalla presenza del Signore, satana colpì Giobbe di un'ulcera maligna dalla pianta dei piedi fino in cima al capo.
8. Allora, preso un coccio per grattarsi, Giobbe si mise seduto in mezzo alla cenere.
9. Allora sua moglie gli disse: "Rimani ancora fermo nella tua integrità? Maledici Dio e muori!".
10. Ma egli rispose: "Parli come un'insensata! Se da Dio accettiamo il bene, perché non dovremmo accettare anche il male?". In tutto questo Giobbe non peccò con la sua bocca.
11. Or tre amici di Giobbe, apprese tutte queste disgrazie che si erano abbattute su di lui, partirono ciascuno dal suo paese: Elifaz il temanita, Bildad il suchita e Zofar il naamatita; insieme si accordarono per andare a commiserarlo e a consolarlo.
12. Alzando i loro occhi da lontano, non lo riconobbero. Allora si misero a piangere a gran voce. Ognuno, strappato il manto, si cosparse di polvere il capo.
13. Poi si sedettero a terra presso di lui per sette giorni e sette notti. Nessuno gli rivolse la parola, perché avevano visto quanto grande era il suo dolore.
Fusnote:
2:1-6 - Drugi nebeski susret između Boga i Sotone ponovno potvrđuje Jobov integritet, koji ostaje vjeran čak i nakon nesreća. Ovo naglašava Jobov karakter i važnost ustrajnosti u vjeri u suočavanju s nevoljama (vidi također Jakovljevu 1,2-4 i 1. Petrovu 1,6-7).
2:7-8 - Jobova bolest je ekstremna kušnja fizičke i emocionalne patnje. Bol koju podnosi pojačava stvarnost ljudske patnje i ranjivost ljudskog stanja (vidi također Psalam 38:3-4 i 2. Korinćanima 4:16-18).
2:9-10 - Jobova žena predlaže mu da prokune Boga i umre, otkrivajući bol i beznađe koje patnja može donijeti. Jobov odgovor pokazuje njegovu nepokolebljivu vjeru i otpornost, podsjećajući nas na važnost povjerenja u Boga čak i kada oni oko nas sumnjaju (vidi također Rimljanima 14:8 i Filipljanima 4:13).
2:11-13 - Posjet Jobovih prijatelja, koji ga dolaze utješiti, ilustrira ulogu zajednice u patnji. Međutim, njihova prisutnost i početna šutnja također odražavaju poteškoće u razumijevanju patnje drugih (vidi također Galaćanima 6:2 i 2. Korinćanima 1:3-4).
02:13 - Šutnja Jobovih prijatelja, koji sjede s njim u žalosti, naglašava dubinu njegove patnje. Ponekad je biti prisutan i slušati važnije nego pokušavati ponuditi verbalna objašnjenja ili utjehu (vidi također Izreke 25:11 i Propovjednik 3:1-8).
Stihovi vezani uz Giobbe, 2:
Drugo poglavlje o Jobu pooštrava iskušenje pravednika. Kako Job reagira na gubitak zdravlja? Ovaj snažan tekst opisuje Sotonin drugi izazov, Jobovu fizičku nevolju i predstavljanje njegove žene i prijatelja. Poglavlje se bavi temama kao što su integritet pod pritiskom, uloga supružnika u kušnjama i početak rasprave o patnji. Job 2 postavlja pozornicu za teološke rasprave koje će uslijediti. Istražite s nama pet biblijskih odlomaka koji se odnose na duboke teme ovog ključnog poglavlja.
2. Korinćanima 12,7: "Zato, da se ne bih uzvisio, dan mi je trn u tijelu, glasnik sotonin, da me muči." - Ovaj odlomak odjekuje Jobovoj fizičkoj patnji koju je Bog dopustio u Jobu 2, pokazujući kako patnja može imati božansku svrhu.
Jakovljeva 1:12: "Sretan je čovjek koji ustraje u kušnji, jer će nakon što prođe, primiti vijenac života koji je Bog obećao onima koji ga ljube." - Ovaj stih odražava Jobovu ustrajnost u suočavanju s kušnjama opisanim u Jobu 2.
Otkrivenje 2:10: "Ne boj se onoga što ćeš pretrpjeti. Kažem vam, đavao će neke od vas baciti u tamnicu da vas iskuša, pa ćete deset dana biti progonjeni. Budi vjeran do smrti, i dat ću ti krunu života." - Ovaj odlomak odražava ispit vjernosti s kojim se Job suočava u Jobu 2, naglašavajući važnost vjernosti usred patnje.
Rimljanima 12:15: "Radujte se s onima koji se raduju; plakati s onima koji plaču." - Ovaj stih odražava stav Jobovih prijatelja u 2,11-13, koji su ga došli utješiti i plakati s njim.
1. Petrova 3,9: "Ne uzvraćaj zlom za zlo niti uvredom za uvredu; naprotiv, blagoslivljaju; jer na to ste pozvani da primite blagoslov u baštinu." - Ovaj je odlomak u suprotnosti s prijedlogom Jobove žene u 2,9, naglašavajući važnost očuvanja integriteta čak i u slučaju nedaća.
FAQ:
Što se dogodilo u Jobovoj drugoj kušnji?
Sotona je, ponovno izazivajući Jobovu vjeru, zamolio Boga da mu dopusti da utječe na Jobovo tijelo. Job je ostao s bolnim ranama, ali nije psovao Boga. (Job 2,1-8)
Kako je Jobova žena reagirala na njegovu patnju?
Jobova žena mu je predložila da prokune Boga i umre, no Job ju je prekorio rekavši da treba prihvatiti dobro i zlo koje Bog dopušta. (Job 2,9-10)
Kako su Jobovi prijatelji reagirali na njegovu patnju?
Tri Jobova prijatelja, Elifaz, Bildad i Sofar, došla su ga posjetiti, a kad su ga vidjeli u bolovima, šutjeli su sedam dana, nijemi od svoje tuge. (Job 2:11-13)
Kakav je bio Jobov stav prema fizičkoj patnji?
Čak ni pod jakom boli, Job se nije pobunio protiv Boga. Doveo je u pitanje svoje postojanje, ali je zadržao svoje povjerenje u Boga. (Job 2,7-10)
Što nas Jobova patnja uči o vjeri?
Jobova nas patnja uči da prava vjera ne ovisi o materijalnim blagoslovima, već se temelji na nepokolebljivom povjerenju u Boga, bez obzira na okolnosti. (Job 2,9-10)
