Księga Mądrości, 18
1. A dla Twych świętych była bardzo wielka światłość, gdy głos ich słyszano, a nie widziano postaci - uznawano ich za szczęśliwych mimo tego, co oni przedtem ucierpieli;
1. sanctis autem tuis maxima erat lux et horum quidem vocem audiebant sed figuram non videbant et quia non et ipsi per eadem passi erant magnificabant
2. a dziękowano, że nie szkodzą, choć przedtem krzywd doznali, i błagano o darowanie sprzeciwu.
2. et qui ante læsi erant quoniam non lædebantur gratias agebant et ut esset differentia donum petebant
3. Dałeś przed nimi słup ognisty jako przewodnika na nieznanej drodze, jako nieszkodliwe słońce w zaszczytnej tułaczce.
3. propter quod igni ardentem columnam ducem habuerunt ignotæ viæ et solem sine læsura boni hospitii præstitisti
4. A tamci zasłużyli, by ich pozbawiono światła i zamknięto w ciemności, bo w niewoli trzymali Twych synów, przez których świat miał otrzymać niezniszczalne światło Prawa.
4. digni quidem illi carere luce et pati carcerem tenebrarum qui inclusos custodiebant filios tuos per quos incipiebat incorruptum legis lumen sæculo dari
5. Za to, że zamyślili wymordować dzieci świętych - kiedy to jedno Dziecię porzucone zostało i uratowane - za karę zabrałeś im mnóstwo ich dzieci i wygubiłeś ich razem w burzliwej topieli.
5. cum cogitarent justorum occidere infantes et uno exposito filio et liberato in traductionem illorum multitudinem filiorum abstulisti et pariter illos perdidisti in aquam validam
6. Noc ową oznajmiono wcześniej naszym ojcom, by nabrali otuchy, wiedząc niechybnie, jakim przysięgom zawierzyli.
6. illa nox ante cognita est a parentibus nostris ut vere scientes quibus juramentis crediderunt animæquiores essent
7. I lud Twój wyczekiwał ocalenia sprawiedliwych, a zatraty wrogów.
7. suscepta est autem a populo tuo sanitas quidem justorum iniustorum autem exterminatio
8. Czym bowiem pokarałeś przeciwników, tym uwielbiłeś nas, powołanych.
8. sicut enim læsisti adversarios sic nos provocans magnificasti
9. Pobożni synowie dobrych składali w ukryciu ofiary i ustanowili zgodnie Boskie prawo, że te same dobra i niebezpieczeństwa święci podejmą jednakowo, i już zaczęli śpiewać hymny przodków.
9. absconse enim sacrificabant justi pueri bonorum et justitiæ legem in concordia disposuerunt similiter bona et mala percepturos justos patri jam decantantes laudes
10. Wtórowały im pomieszane krzyki wrogów, rozlegał się żałosny głos zawodzących nad dziećmi.
10. resonabat autem inconveniens inimicorum vox et flebilis audiebatur planctus ploratorum infantium
11. Podobną ponieśli karę i pan, i niewolnik, człowiek z ludu cierpiał tak samo jak król:
11. simili autem pœna servus cum domino adflictus et popularis homo regi similia passus
12. wszyscy naraz z powodu tej samej śmierci mieli nieprzeliczonych umarłych. Żywych nie starczyło nawet do grzebania, bo w jednej chwili wyginęło ich najcenniejsze potomstwo.
12. similiter ergo omnes uno nomine mortis mortuos habebant innumerabiles nec enim ad sepeliendum vivi sufficiebant quoniam uno momento quæ erat præclarior natio illorum exterminata est
13. Ci, którzy wskutek czarów w nic nie wierzyli, po zagładzie pierworodnych uznali, że lud jest synem Bożym.
13. de omnibus enim non credentes propter veneficia tunc cum fuit exterminium primogenitorum spoponderunt populum Dei se esse
14. Gdy głęboka cisza zalegała wszystko, a noc w swoim biegu dosięgała połowy,
14. cum enim quietum silentium contineret omnia et nox in suo cursu medium iter haberet
15. wszechmocne Twe słowo z nieba, z królewskiej stolicy, jak miecz ostry niosąc Twój nieodwołalny rozkaz, jak srogi wojownik runęło pośrodku zatraconej ziemi.
15. omnipotens sermo tuus de cælo a regalibus sedibus durus debellator in mediam exterminii terram prosilivit
16. I stanąwszy, napełniło wszystko śmiercią: nieba sięgało i rozchodziło się po ziemi.
16. gladius acutus insimulatum imperium tuum portans et stans replevit omnia morte et usque ad cælum adtingebat stans in terra
17. I zaraz zaczęły ich trapić straszne senne widziadła, i opadła ich trwoga nieoczekiwana.
17. tum continuo visus somniorum malorum turbaverunt illos et timores supervenerunt insperati
18. A padając każdy gdzie indziej na wpół umarły, wyjawiał przyczynę, dla której umierali:
18. et alius alibi projectus semivivus propter quam moriebatur causam demonstrabat
19. trapiące ich sny uprzedziły ich o tym, by nie ginęli w nieświadomości, czemu strasznie cierpią.
19. visiones enim quæ illos turbaverunt hæc præmonebant ne inscii quare mala patiebantur perirent
20. Także na sprawiedliwych przyszła próba śmierci, doszło na pustyni do zagłady wielu, ale gniew ten nie był długotrwały.
20. tetigit autem tunc et justos temptatio mortis et commotio in heremo facta est multitudinis sed non diu permansit ira
21. Spiesznie bowiem wystąpił w obronie Mąż Nienaganny, niosąc broń swojej posługi: modlitwę i przebłagalną ofiarę kadzielną. Stawił czoło gniewowi, położył kres klęsce, okazawszy, że Twoim jest sługą.
21. properans enim homo sine querella propugnavit proferens servitutis suæ scutum orationem et per incensum deprecationem allegans restitit iræ et finem inposuit necessitati ostendens quoniam tuus est famulus
22. Przezwyciężył on gniew nie siłą ciała, nie mocą oręża, lecz słowem pokonał Karzącego, przypominając dane ojcom obietnice i przymierza.
22. vicit autem turbas non virtute corporis nec armatura potentiæ sed verbo vexatorem subiecit juramenta parentum et testamentum commemorans
23. Gdy umarli już padali gromadnie na siebie, stanął pośrodku i położył kres zapalczywości i przeciął jej drogę do żywych.
23. cum enim jam acervatim cecidissent super alterutrum mortui interstetit et amputavit impetum et divisit illam quæ ad vivos ducebat viam
24. Bo cały świat był na długiej jego szacie, chwalebne imiona ojców wyryte na czterech rzędach kamieni i na diademie jego głowy Twoja wspaniałość.
24. in veste enim poderis quam habebat totus erat orbis terrarum et parentum magnalia in quattuor ordinibus lapidum erant sculpta et magnificentia tua in diademate capitis illius erat scripta
25. Przed nimi to ustąpił, ich uląkł się Niszczyciel, dosyć bowiem było samej próby gniewu.
25. hæc autem his cessit qui exterminabat et hæc extimuit erat enim sola temptatio iræ sufficiens
