Księga Hioba, 37
1. A na to drży moje serce, zda się, że z piersi wyskoczy.
1. super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo
2. Tego huku pilnie słuchajcie, grzmotu, co z ust Jego wychodzi.
2. audite auditionem in terrore vocis ejus et sonum de ore illius procedentem
3. Pod całym niebem latać każe błyskawicy, po krańce ziemi jej światło.
3. subter omnes cælos ipse considerat et lumen illius super terminos terræ
4. Potem nastaje huk straszny, to grzmot zesłał Wszechmocny; nie wstrzymał go, bo ciągle go słychać.
4. post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suæ et non investigabitur cum audita fuerit vox ejus
5. A Bóg cudownie grzmi swoim głosem, działając cuda niepojęte.
5. tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia
6. Śniegowi mówi: Padaj na ziemię!, ulewie i deszczowi: Bądźcie mocne!
6. qui præcipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suæ
7. Ludzi zamyka po domach, by każdy rozważał Jego dzieła.
7. qui in manu omnium hominum signat ut noverint singuli opera sua
8. Zwierzęta zaszyte w kryjówkach nocują w swych legowiskach.
8. ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur
9. Burza przychodzi z komory, zima nadciąga z północy,
9. ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus
10. mróz dany z tchnienia Bożego i lodem ścięta powierzchnia wody.
10. flante Deo concrescit gelu et rursum latissimæ funduntur aquæ
11. Blask Jego chmury rozpędza, słońce rozprasza obłoki.
11. frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum
12. Tu i tam ono krąży, idzie, by spełnić zlecenia. Wszystkie nakazy wykona na całej powierzchni ziemi,
12. quæ lustrant per circuitum quocumque eas voluntas gubernantis duxerit ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum
13. jako upomnienie czy łaska lub jako miłosierdzie wysłane.
13. sive in una tribu sive in terra sua sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri
14. Posłuchaj, Hiobie, zaczekaj! A cuda Boże zrozumiesz.
14. ausculta hæc Job sta et considera miracula Dei
15. Czy wiesz, jak Bóg rozkazuje, jak świeci z chmur błyskawicą?
15. numquid scis quando præceperit Deus pluviis ut ostenderent lucem nubium ejus
16. Czy wiesz, jak w powietrzu mgły wiszą? Te cuda są pełne mądrości.
16. numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias
17. Ubranie twoje gorące, gdy ziemia spoczywa bez wiatru.
17. nonne vestimenta tua calida sunt cum perflata fuerit terra austro
18. Potrafisz z Nim niebiosa rozciągać, twarde jak lustro z metalu?
18. tu forsitan cum eo fabricatus es cælos qui solidissimi quasi ære fusi sunt
19. Poucz nas, co Mu odpowiedzieć, w ciemności nie możemy się bronić.
19. ostende nobis quid dicamus illi nos quippe involvimur tenebris
20. Czy trzeba Mu zgłosić: Chcę mówić? Musi Mu człowiek powiedzieć, że ginie?
20. quis narrabit ei quæ loquor etiam si locutus fuerit homo devorabitur
21. Nie widać teraz światłości, jaśnieje poza chmurami. Zawieje wiatr i je rozpędzi.
21. at nunc non vident lucem subito ær cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas
22. Z północy przychodzi blask złoty, to Boga straszliwy majestat.
22. ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio
23. Wszechmocny jest - któż Go dosięże? Pełen potęgi, świętości, bogaty w prawość, nie w ucisk.
23. digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et judicio et justitia et enarrari non potest
24. Stąd Go się ludzie lękają. Nie zważa na wszystkich mądrych sercem.
24. ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes
