Mosaico decorativo

1. Então cantou Judit ao Senhor este cântico:

1. καὶ εἶπεν Ιουδιθ ἐξάρχετε τῷ θεῷ μου ἐν τυμπάνοις ᾄσατε τῷ κυρίῳ ἐν κυμβάλοις ἐναρμόσασθε αὐτῷ ψαλμὸν καὶ αἶνον ὑψοῦτε καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ

2. Louvai o Senhor ao som dos tambores, cantai o Senhor ao som de címbalos, entoai-lhe um cântico novo, exaltai e invocai o seu nome.

2. ὅτι θεὸς συντρίβων πολέμους κύριος ὅτι εἰς παρεμβολὰς αὐτοῦ ἐν μέσῳ λαοῦ ἐξείλατό με ἐκ χειρὸς καταδιωκόντων με

3. O Senhor é quem põe fim às guerras. O Senhor é seu nome.

3. ἦλθεν Ασσουρ ἐξ ὀρέων ἀπὸ βορρᾶ ἦλθεν ἐν μυριάσι δυνάμεως αὐτοῦ ὧν τὸ πλῆθος αὐτῶν ἐνέφραξεν χειμάρρους καὶ ἡ ἵππος αὐτῶν ἐκάλυψεν βουνούς

4. Ele pôs o seu acampamento no meio do seu povo, para nos livrar da mão de todos os nossos inimigos.

4. εἶπεν ἐμπρήσειν τὰ ὅριά μου καὶ τοὺς νεανίσκους μου ἀνελεῖν ἐν ῥομφαίᾳ καὶ τὰ θηλάζοντά μου θήσειν εἰς ἔδαφος καὶ τὰ νήπιά μου δώσειν εἰς προνομὴν καὶ τὰς παρθένους μου σκυλεῦσαι

5. O Assírio veio dos montes, da parte do aquilão, com a multidão dos seus guerreiros; sua multidão obstruiu as torrentes, e os seus cavalos cobriam os vales.

5. κύριος παντοκράτωρ ἠθέτησεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ θηλείας

6. Ele jurou que havia de queimar o meu país, que havia de passar ao fio da espada os meus jovens, que havia de dar em presa as minhas crianças, que havia de levar cativas as minhas donzelas.

6. οὐ γὰρ ὑπέπεσεν ὁ δυνατὸς αὐτῶν ὑπὸ νεανίσκων οὐδὲ υἱοὶ τιτάνων ἐπάταξαν αὐτόν οὐδὲ ὑψηλοὶ γίγαντες ἐπέθεντο αὐτῷ ἀλλὰ Ιουδιθ θυγάτηρ Μεραρι ἐν κάλλει προσώπου αὐτῆς παρέλυσεν αὐτόν

7. Porém o Senhor todo poderoso o feriu e o entregou nas mãos duma mulher, que lhe tirou a vida.

7. ἐξεδύσατο γὰρ στολὴν χηρεύσεως αὐτῆς εἰς ὕψος τῶν πονούντων ἐν Ισραηλ ἠλείψατο τὸ πρόσωπον αὐτῆς ἐν μυρισμῷ

8. O seu herói não foi prostrado ás mãos de jovens (guerreiros), nem o feriram os filhos de Titan, nem se lhe opuseram corpulentos gigantes, Mas Judit, filha de Merari, o derrubou com a formosura do seu rosto.

8. καὶ ἐδήσατο τὰς τρίχας αὐτῆς ἐν μίτρᾳ καὶ ἔλαβεν στολὴν λινῆν εἰς ἀπάτην αὐτοῦ

9. Ela se despiu do traje de viúva, e se ataviou com os vestidos de alegria, para o triunfo dos filhos de Israel.

9. τὸ σανδάλιον αὐτῆς ἥρπασεν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὸ κάλλος αὐτῆς ᾐχμαλώτισεν ψυχὴν αὐτοῦ διῆλθεν ὁ ἀκινάκης τὸν τράχηλον αὐτοῦ

10. Ela ungiu o seu rosto com perfumes, entrançou os seus cabelos sob um turbante e revestiu-se dum vestido novo para o seduzir.

10. ἔφριξαν Πέρσαι τὴν τόλμαν αὐτῆς καὶ Μῆδοι τὸ θράσος αὐτῆς ἐταράχθησαν

11. As suas sandálias arrebataram-lhe os olhos, a sua beleza cativou-lhe a alma, e ela cortou-lhe a cabeça com o alfange.

11. τότε ἠλάλαξαν οἱ ταπεινοί μου καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἀσθενοῦντές μου καὶ ἐπτοήθησαν ὕψωσαν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἀνετράπησαν

12. Os Persas tremeram diante da sua valentia, os Medos diante da sua ousadia.

12. υἱοὶ κορασίων κατεκέντησαν αὐτοὺς καὶ ὡς παῖδας αὐτομολούντων ἐτίτρωσκον αὐτούς ἀπώλοντο ἐκ παρατάξεως κυρίου μου

13. O acampamento dos Assírios ressoou em alaridos, quando apareceram os meus pobres (concidadãos) abrasados de sede.

13. ὑμνήσω τῷ θεῷ μου ὕμνον καινόν κύριε μέγας εἶ καὶ ἔνδοξος θαυμαστὸς ἐν ἰσχύι ἀνυπέρβλητος

14. Os filhos das jovens esposas traspassaram-nos, mataram-nos (sem resistência) como a meninos que fogem: pereceram no combate diante da face do Senhor meu Deus.

14. σοὶ δουλευσάτω πᾶσα ἡ κτίσις σου ὅτι εἶπας καὶ ἐγενήθησαν ἀπέστειλας τὸ πνεῦμά σου καὶ ᾠκοδόμησεν καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιστήσεται τῇ φωνῇ σου

15. Cantemos um hino ao Senhor, cantemos um novo hino ao nosso Deus.

15. ὄρη γὰρ ἐκ θεμελίων σὺν ὕδασιν σαλευθήσεται πέτραι δ’ ἀπὸ προσώπου σου ὡς κηρὸς τακήσονται ἔτι δὲ τοῖς φοβουμένοις σε σὺ εὐιλατεύσεις αὐτοῖς

16. Adonai, Senhor, tu és grande, magnífico no teu poder, e ninguém pode superar-te.

16. ὅτι μικρὸν πᾶσα θυσία εἰς ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἐλάχιστον πᾶν στέαρ εἰς ὁλοκαύτωμά σοι ὁ δὲ φοβούμενος τὸν κύριον μέγας διὰ παντός

17. Todas as tuas criaturas te obedeçam, porque tu falaste, e foram feitas; enviaste o teu espírito, e foram criadas, e ninguém resiste à tua voz.

17. οὐαὶ ἔθνεσιν ἐπανιστανομένοις τῷ γένει μου κύριος παντοκράτωρ ἐκδικήσει αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως δοῦναι πῦρ καὶ σκώληκας εἰς σάρκας αὐτῶν καὶ κλαύσονται ἐν αἰσθήσει ἕως αἰῶνος

18. Os montes e as águas são abalados desde os fundamentos, as pedras, qual cera, se derretem diante da tua face,

18. ὡς δὲ ἤλθοσαν εἰς Ιερουσαλημ προσεκύνησαν τῷ θεῷ καὶ ἡνίκα ἐκαθαρίσθη ὁ λαός ἀνήνεγκαν τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν καὶ τὰ ἑκούσια αὐτῶν καὶ τὰ δόματα

19. porém aqueles que vos temem, são grandes diante de ti em todas as coisas.

19. καὶ ἀνέθηκεν Ιουδιθ πάντα τὰ σκεύη Ολοφέρνου ὅσα ἔδωκεν ὁ λαὸς αὐτῇ καὶ τὸ κωνώπιον ὃ ἔλαβεν ἑαυτῇ ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ εἰς ἀνάθημα τῷ θεῷ ἔδωκεν

20. Ai da nação que se levantar contra o meu povo! porque o Senhor omnipotente se vingará dela, e a visitará no dia do juízo.

20. καὶ ἦν ὁ λαὸς εὐφραινόμενος ἐν Ιερουσαλημ κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων ἐπὶ μῆνας τρεῖς καὶ Ιουδιθ μετ’ αὐτῶν κατέμεινεν

21. Ele enviará fogo e vermes sobre as suas carnes, para arderem e para sentirem (este suplício) eternamente.

21. μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας ἀνέζευξεν ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ Ιουδιθ ἀπῆλθεν εἰς Βαιτυλουα καὶ κατέμεινεν ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτῆς καὶ ἐγένετο κατὰ τὸν καιρὸν αὐτῆς ἔνδοξος ἐν πάσῃ τῇ γῇ

22. Todo o povo, depois da vitória, foi a Jerusalém adorar o Senhor. Logo que se purificaram, todos ofereceram os seus holocaustos, cumprindo os seus votos e as suas promessas.

22. καὶ πολλοὶ ἐπεθύμησαν αὐτήν καὶ οὐκ ἔγνω ἀνὴρ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτῆς ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀπέθανεν Μανασσης ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ

23. Judit ofereceu, em anátema de esquecimento, todos os instrumentos de guerra de Holofernes, que o povo lhe tinha dado, e o cortinado que ela mesma tinha tirado do leito dele.

23. καὶ ἦν προβαίνουσα μεγάλη σφόδρα καὶ ἐγήρασεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἔτη ἑκατὸν πέντε καὶ ἀφῆκεν τὴν ἅβραν αὐτῆς ἐλευθέραν καὶ ἀπέθανεν εἰς Βαιτυλουα καὶ ἔθαψαν αὐτὴν ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς Μανασση

24. O povo esteve em grande regozijo diante do santuário, e a alegria desta vitória foi celebrada com Judit por espaço de três meses.

24. καὶ ἐπένθησεν αὐτὴν οἶκος Ισραηλ ἡμέρας ἑπτά καὶ διεῖλεν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆς πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτὴν πᾶσι τοῖς ἔγγιστα Μανασση τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ τοῖς ἔγγιστα τοῦ γένους αὐτῆς

25. Passados aqueles dias, cada um voltou para sua casa; Judit ficou sendo célebre em Betúlia, e com grande renome em toda a terra de Israel.

25. καὶ οὐκ ἦν ἔτι ὁ ἐκφοβῶν τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ἐν ταῖς ἡμέραις Ιουδιθ καὶ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν αὐτὴν ἡμέρας πολλάς

26. A coragem juntava a castidade, de tal sorte que nunca em todos os dias da sua vida conheceu outro homem, desde que morreu Manassés, seu marido.

26.

27. Nos dias de festa aparecia em público com todos os seus Adornos.

27.

28. Morou na casa de seu marido até à idade de cento e cinco anos, e deu a liberdade à sua escrava; morreu e foi sepultada em Betúlia com seu marido.

28.

29. Todo o povo a chorou durante sete dias.

29.

30. Em todo o tempo de sua vida, e muitos anos depois da sua morte, não houve quem perturbasse Israel.

30.

31. O dia da festividade desta vitória foi posto pelo Hebreus na classe dos dias santos, e desde aquele tempo até hoje é festejado pelos judeus.

31.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.