Mosaico decorativo

1. O filho sábio é a alegria de seu pai; o insensato, porém, a aflição de sua mãe.

1. Parabolae Salomonis. Filius sapiens laetificat pa trem, filius vero stultus maestitia est matris suae.

2. Tesouros mal adquiridos de nada servem, mas a justiça livra da morte.*

2. Nil proderunt thesauri impietatis, iustitia vero liberabit a morte.

3. O Senhor não deixa o justo passar fome, mas repele a cobiça do ímpio.

3. Non affliget Dominus fame animam iusti et cupiditatem impiorum subvertet.

4. A mão preguiçosa causa a indigência; a mão diligente se enriquece.

4. Egestatem operata est manus remissa, manus autem fortium divitias parat.

5. Quem recolhe no verão é um filho prudente; quem dorme na ceifa merece a vergonha.

5. Qui congregat in messe, filius sapiens est; qui autem stertit aestate, filius confusionis.

6. As bênçãos descansam sobre a cabeça do justo, mas a boca dos maus oculta a injustiça.

6. Benedictiones Domini super caput iusti, os autem impiorum operit violentiam.

7. A memória do justo alcança as bênçãos; o nome dos ímpios apodrecerá.

7. Memoria iusti in benedictione erit, et nomen impiorum putrescet.

8. O sábio de coração recebe os preceitos, mas o insensato caminha para a ruína.

8. Sapiens corde praecepta suscipit, et stultus labiis corruet.

9. Quem anda na integridade caminha com segurança, mas quem emprega astúcias será descoberto.

9. Qui ambulat simpliciter, ambulat confidenter; qui autem depravat vias suas, manifestus erit.

10. Quem pisca os olhos traz desgosto, mas o que repreende com franqueza procura a paz.*

10. Qui annuit oculo, dabit dolorem, et stultus labiis corruet.

11. A boca do justo é uma fonte de vida; a do ímpio, porém, esconde injustiça.

11. Vena vitae os iusti, et os impiorum operit violentiam.

12. O ódio desperta rixas; a caridade, porém, supre todas as faltas.*

12. Odium suscitat rixas, et universa delicta operit caritas.

13. Nos lábios do sábio encontra-se a sabedoria; no dorso do insensato a correção.

13. In labiis sapientis invenitur sapientia, et virga in dorso eius, qui indiget corde.

14. Os sábios entesouram a sabedoria, mas a boca do tolo é uma desgraça sempre ameaçadora.

14. Sapientes recondunt scientiam, os autem stulti ruinae proximum est.

15. A fortuna do rico é a sua cidade forte; a pobreza dos indigentes ocasiona-lhes ruína.

15. Substantia divitis urbs fortitudinis eius, ruina pauperum egestas eorum.

16. O salário do justo é para a vida; o fruto do ímpio produz o pecado.*

16. Opus iusti ad vitam, fructus autem impii ad peccatum.

17. O que observa a disciplina está no caminho da vida; anda errado o que esquece a repressão.

17. Graditur ad vitam, qui custodit disciplinam; qui autem increpationes relinquit, errat.

18. Quem dissimula o ódio é um mistificador; um insensato o que profere calúnias.

18. Abscondunt odium labia mendacia; qui profert contumeliam, insipiens est.

19. Não pode faltar o pecado num caudal de palavras; quem modera os lábios é um homem prudente.

19. In multiloquio non deerit peccatum; qui autem moderatur labia sua, prudentissimus est.

20. A língua do justo é prata finíssima; o coração dos maus, porém, para nada serve.

20. Argentum electum lingua iusti, cor autem impiorum pro nihilo.

21. Os lábios dos justos nutrem a muitos; mas os néscios perecem por falta de inteligência.

21. Labia iusti erudiunt plurimos; qui autem indocti sunt, in cordis egestate morientur.

22. É a bênção do Senhor que enriquece; o labor nada acrescenta a ela.

22. Benedictio Domini divites facit, nec addet ei labor quidquam.

23. É um divertimento para o ímpio praticar o mal; e para o sensato, ser sábio.

23. Quasi per risum stultus operatur scelus, sapientia autem est viro prudentiae.

24. O que receia o mal, este cai sobre ele. O desejo do justo lhe é concedido.

24. Quod timet impius, veniet super eum; desiderium suum iustis dabitur.

25. Quando passa a tormenta, desaparece o perverso, mas o justo descansa sobre fundamentos duráveis.

25. Quasi tempestas transiens non erit impius, iustus autem quasi fundamentum sempiternum.

26. Como o vinagre nos dentes e a fumaça nos olhos, assim é o preguiçoso para os que o mandam.

26. Sicut acetum dentibus et fumus oculis, sic piger his, qui miserunt eum.

27. O temor do Senhor prolonga os dias, mas os anos dos ímpios serão abreviados.

27. Timor Domini apponet dies, et anni impiorum breviabuntur.

28. A expectativa dos justos causa alegria; a esperança dos ímpios, porém, perecerá.

28. Exspectatio iustorum laetitia, spes autem impiorum peribit.

29. Para o homem íntegro o Senhor é uma fortaleza, mas é a ruína dos que fazem o mal.

29. Fortitudo simplici via Domini et ruina his, qui operantur malum.

30. Jamais o justo será abalado, mas os ímpios não habitarão a terra.*

30. Iustus in aeternum non commovebitur, impii autem non habitabunt super terram.

31. A boca do justo produz sabedoria, mas a língua perversa será arrancada.

31. Os iusti germinabit sapientiam, lingua prava abscindetur.

32. Os lábios do justo sabem dizer o que é agradável; a boca dos maus, o que é mau.

32. Labia iusti considerant placita, et os impiorum perversa.


Bíblia Ave Maria - Tous droits réservés.


Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.