São Marcos, 8
1. en ekeinaiV taiV hmeraiV pampollou oclou ontoV kai mh econtwn ti fagwsin proskalesamenoV o ihsouV touV maqhtaV autou legei autoiV
1. in illis diebus iterum cum turba multa esset nec haberent quod manducarent convocatis discipulis ait illis
2. splagcnizomai epi ton oclon oti hdh hmeraV treiV prosmenousin moi kai ouk ecousin ti fagwsin
2. misereor super turba quia ecce jam triduo sustinent me nec habent quod manducent
3. kai ean apolusw autouV nhsteiV eiV oikon autwn ekluqhsontai en th odw tineV gar autwn makroqen hkasin
3. et si dimisero eos jejunos in domum suam deficient in via quidam enim ex eis de longe venerunt
4. kai apekriqhsan autw oi maqhtai autou poqen toutouV dunhsetai tiV wde cortasai artwn ep erhmiaV
4. et responderunt ei discipuli sui unde istos poterit quis hic saturare panibus in solitudine
5. kai ephrwta autouV posouV ecete artouV oi de eipon epta
5. et interrogavit eos quot panes habetis qui dixerunt septem
6. kai parhggeilen tw oclw anapesein epi thV ghV kai labwn touV epta artouV eucaristhsaV eklasen kai edidou toiV maqhtaiV autou ina paraqwsin kai pareqhkan tw oclw
6. et præcepit turbæ discumbere supra terram et accipiens septem panes gratias agens fregit et dabat discipulis suis ut adponerent et adposuerunt turbæ
7. kai eicon icqudia oliga kai euloghsaV eipen paraqeinai kai auta
7. et habebant pisciculos paucos et ipsos benedixit et jussit adponi
8. efagon de kai ecortasqhsan kai hran perisseumata klasmatwn epta spuridaV
8. et manducaverunt et saturati sunt et sustulerunt quod superaverat de fragmentis septem sportas
9. hsan de oi fagonteV wV tetrakiscilioi kai apelusen autouV
9. erant autem qui manducaverunt quasi quattuor milia et dimisit eos
10. kai euqewV embaV eiV to ploion meta twn maqhtwn autou hlqen eiV ta merh dalmanouqa
10. et statim ascendens navem cum discipulis suis venit in partes Dalmanutha
11. kai exhlqon oi farisaioi kai hrxanto suzhtein autw zhtounteV par autou shmeion apo tou ouranou peirazonteV auton
11. et exierunt Pharisæi et cœperunt conquirere cum eo quærentes ab illo signum de cælo temptantes eum
12. kai anastenaxaV tw pneumati autou legei ti h genea auth shmeion epizhtei amhn legw umin ei doqhsetai th genea tauth shmeion
12. et ingemescens spiritu ait quid generatio ista quærit signum amen dico vobis si dabitur generationi isti signum
13. kai afeiV autouV embaV palin eiV to ploion aphlqen eiV to peran
13. et dimittens eos ascendens iterum abiit trans fretum
14. kai epelaqonto labein artouV kai ei mh ena arton ouk eicon meq eautwn en tw ploiw
14. et obliti sunt sumere panes et nisi unum panem non habebant secum in navi
15. kai diestelleto autoiV legwn orate blepete apo thV zumhV twn farisaiwn kai thV zumhV hrwdou
15. et præcipiebat eis dicens videte cavete a fermento Pharisæorum et fermento Herodis
16. kai dielogizonto proV allhlouV legonteV oti artouV ouk ecomen
16. et cogitabant ad alterutrum dicentes quia panes non habemus
17. kai gnouV o ihsouV legei autoiV ti dialogizesqe oti artouV ouk ecete oupw noeite oude suniete eti pepwrwmenhn ecete thn kardian umwn
17. quo cognito Jesus ait illis quid cogitatis quia panes non habetis nondum cognoscitis nec intellegitis adhuc cæcatum habetis cor vestrum
18. ofqalmouV econteV ou blepete kai wta econteV ouk akouete kai ou mnhmoneuete
18. oculos habentes non videtis et aures habentes non auditis nec recordamini
19. ote touV pente artouV eklasa eiV touV pentakisciliouV posouV kofinouV plhreiV klasmatwn hrate legousin autw dwdeka
19. quando quinque panes fregi in quinque milia et quot cofinos fragmentorum plenos sustulistis dicunt ei duodecim
20. ote de touV epta eiV touV tetrakisciliouV poswn spuridwn plhrwmata klasmatwn hrate oi de eipon epta
20. quando et septem panes in quattuor milia quot sportas fragmentorum tulistis et dicunt ei septem
21. kai elegen autoiV pwV ou suniete
21. et dicebat eis quomodo nondum intellegitis
22. kai ercetai eiV bhqsaidan kai ferousin autw tuflon kai parakalousin auton ina autou ayhtai
22. et veniunt Bethsaida et adducunt ei cæcum et rogabant eum ut illum tangeret
23. kai epilabomenoV thV ceiroV tou tuflou exhgagen auton exw thV kwmhV kai ptusaV eiV ta ommata autou epiqeiV taV ceiraV autw ephrwta auton ei ti blepei
23. et adprehendens manum cæci eduxit eum extra vicum et expuens in oculos ejus inpositis manibus suis interrogavit eum si aliquid videret
24. kai anableyaV elegen blepw touV anqrwpouV oti wV dendra orw peripatountaV
24. et aspiciens ait video homines velut arbores ambulantes
25. eita palin epeqhken taV ceiraV epi touV ofqalmouV autou kai epoihsen auton anableyai kai apokatestaqh kai enebleyen thlaugwV apantaV
25. deinde iterum inposuit manus super oculos ejus et cœpit videre et restitutus est ita ut videret clare omnia
26. kai apesteilen auton eiV ton oikon autou legwn mhde eiV thn kwmhn eiselqhV mhde eiphV tini en th kwmh
26. et misit illum in domum suam dicens vade in domum tuam et si in vicum introjeris nemini dixeris
27. kai exhlqen o ihsouV kai oi maqhtai autou eiV taV kwmaV kaisareiaV thV filippou kai en th odw ephrwta touV maqhtaV autou legwn autoiV tina me legousin oi anqrwpoi einai
27. et egressus est Jesus et discipuli ejus in castella Cæsareæ Philippi et in via interrogabat discipulos suos dicens eis quem me dicunt esse homines
28. oi de apekriqhsan iwannhn ton baptisthn kai alloi hlian alloi de ena twn profhtwn
28. qui responderunt illi dicentes Johannem Baptistam alii Heliam alii vero quasi unum de prophetis
29. kai autoV legei autoiV umeiV de tina me legete einai apokriqeiV de o petroV legei autw su ei o cristoV
29. tunc dicit illis vos vero quem me dicitis esse respondens Petrus ait ei tu es Christus
30. kai epetimhsen autoiV ina mhdeni legwsin peri autou
30. et comminatus est eis ne cui dicerent de illo
31. kai hrxato didaskein autouV oti dei ton uion tou anqrwpou polla paqein kai apodokimasqhnai apo twn presbuterwn kai arcierewn kai grammatewn kai apoktanqhnai kai meta treiV hmeraV anasthnai
31. et cœpit docere illos quoniam oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et a summis sacerdotibus et scribis et occidi et post tres dies resurgere
32. kai parrhsia ton logon elalei kai proslabomenoV auton o petroV hrxato epitiman autw
32. et palam verbum loquebatur et adprehendens eum Petrus cœpit increpare eum
33. o de epistrafeiV kai idwn touV maqhtaV autou epetimhsen tw petrw legwn upage opisw mou satana oti ou froneiV ta tou qeou alla ta twn anqrwpwn
33. qui conversus et videns discipulos suos comminatus est Petro dicens vade retro me Satana quoniam non sapis quæ Dei sunt sed quæ sunt hominum
34. kai proskalesamenoV ton oclon sun toiV maqhtaiV autou eipen autoiV ostiV qelei opisw mou elqein aparnhsasqw eauton kai aratw ton stauron autou kai akolouqeitw moi
34. et convocata turba cum discipulis suis dixit eis si quis vult post me sequi deneget se ipsum et tollat crucem suam et sequatur me
35. oV gar an qelh thn yuchn autou swsai apolesei authn oV d an apolesh thn yuchn autou eneken emou kai tou euaggeliou outoV swsei authn
35. qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet eam qui autem perdiderit animam suam propter me et evangelium salvam eam faciet
36. ti gar wfelhsei anqrwpon ean kerdhsh ton kosmon olon kai zhmiwqh thn yuchn autou
36. quid enim proderit homini si lucretur mundum totum et detrimentum faciat animæ suæ
37. h ti dwsei anqrwpoV antallagma thV yuchV autou
37. aut quid dabit homo commutationem pro anima sua
38. oV gar an epaiscunqh me kai touV emouV logouV en th genea tauth th moicalidi kai amartwlw kai o uioV tou anqrwpou epaiscunqhsetai auton otan elqh en th doxh tou patroV autou meta twn aggelwn twn agiwn
38. qui enim me confusus fuerit et mea verba in generatione ista adultera et peccatrice et Filius hominis confundetur eum cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis
39.
39. et dicebat illis amen dico vobis quia sunt quidam de hic stantibus qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute
