Lamentações, 3
1. egw anhr o blepwn ptwceian en rabdw qumou autou ep' eme
1. Alef. Yo soy el hombre que ha visto la miseria bajo el látigo de su furor.
2. parelaben me kai aphgagen eiV skotoV kai ou fwV
2. El me ha llevado y me ha hecho caminar en tinieblas y sin luz.
3. plhn en emoi epestreyen ceira autou olhn thn hmeran
3. Contra mí solo vuelve él y revuelve su mano todo el día.
4. epalaiwsen sarkaV mou kai derma mou ostea mou sunetriyen
4. Bet. Mi carne y mi piel ha consumido, ha quebrado mis huesos.
5. anwkodomhsen kat' emou kai ekuklwsen kefalhn mou kai emocqhsen
5. Ha levantado contra mí en asedio amargor y tortura.
6. en skoteinoiV ekaqisen me wV nekrouV aiwnoV
6. Me ha hecho morar en las tinieblas, como los muertos para siempre.
7. anwkodomhsen kat' emou kai ouk exeleusomai ebarunen calkon mou
7. Guímel. Me ha emparedado y no puedo salir; ha hecho pesadas mis cadenas.
8. kai ge kekraxomai kai bohsw apefraxen proseuchn mou
8. Aun cuando grito y pido auxilio, él sofoca mi súplica.
9. anwkodomhsen odouV mou enefraxen tribouV mou etaraxen
9. Ha cercado mis caminos con piedras sillares, ha torcido mis senderos.
10. arkoV enedreuousa autoV moi lewn en krufaioiV
10. Dálet. Oso en acecho ha sido para mí, león en escondite.
11. katediwxen afesthkota kai katepausen me eqeto me hfanismenhn
11. Intrincando mis caminos, me ha desgarrado, me ha dejado hecho un horror.
12. eneteinen toxon autou kai esthlwsen me wV skopon eiV beloV
12. Ha tensado su arco y me ha fijado como blanco de sus flechas.
13. eishgagen toiV nefroiV mou iouV faretraV autou
13. He. Ha clavado en mis lomos los hijos de su aljaba.
14. egenhqhn gelwV panti law mou yalmoV autwn olhn thn hmeran
14. De todo mi pueblo me he hecho la irrisión, su copla todo el día.
15. ecortasen me pikriaV emequsen me colhV
15. El me ha colmado de amargura, me ha abrevado con ajenjo.
16. kai exebalen yhfw odontaV mou eywmisen me spodon
16. Vau. Ha quebrado mis dientes con guijarro, me ha revolcado en la ceniza.
17. kai apwsato ex eirhnhV yuchn mou epelaqomhn agaqa
17. Mi alma está alejada de la paz, he olvidado la dicha.
18. kai eipa apwleto neikoV mou kai h elpiV mou apo kuriou
18. Digo: ¡Ha fenecido mi vigor, y la esperanza que me venía de Yahveh!
19. emnhsqhn apo ptwceiaV mou kai ek diwgmou mou pikriaV kai colhV mou
19. Zain. Recuerda mi miseria y vida errante: ¡es ajenjo y amargor!
20. mnhsqhsetai kai katadoleschsei ep' eme h yuch mou
20. Lo recuerda, lo recuerda, y se hunde mi alma en mí.
21. tauthn taxw eiV thn kardian mou dia touto upomenw
21. Esto revolveré en mi corazón, por ello esperaré:
22.
22. Jet. Que el amor de Yahveh no se ha acabado, ni se ha agotado su ternura;
23.
23. cada mañana se renuevan: ¡grande es tu lealtad!
24.
24. «¡Mi porción es Yahveh, dice mi alma, por eso en él espero!»
25. agaqoV kurioV toiV upomenousin auton yuch h zhthsei auton agaqon
25. Tet. Bueno es Yahveh para el que en él espera, para el alma que le busca.
26. kai upomenei kai hsucasei eiV to swthrion kuriou
26. Bueno es esperar en silencio la salvación de Yahveh.
27. agaqon andri otan arh zugon en neothti autou
27. Bueno es para el hombre soportar el yugo desde su juventud.
28. kaqhsetai kata monaV kai siwphsetai oti hren ef' eautw
28. Yod. Que se siente solitario y silencioso, cuando el Señor se lo impone;
29.
29. que ponga su boca en el polvo: quizá haya esperanza;
30. dwsei tw paionti auton siagona cortasqhsetai oneidismwn
30. que tienda la mejilla a quien lo hiere, que se harte de oprobios.
31. oti ouk eiV ton aiwna apwsetai kurioV
31. Kaf. Porque no desecha para siempre a los humanos el Señor:
32. oti o tapeinwsaV oiktirhsei kata to plhqoV tou eleouV autou
32. si llega a afligir, se apiada luego según su inmenso amor;
33. oti ouk apekriqh apo kardiaV autou kai etapeinwsen uiouV androV
33. pues no de corazón humilla él ni aflige a los hijos de hombre.
34. tou tapeinwsai upo touV podaV autou pantaV desmiouV ghV
34. Lámed. Cuando se aplasta bajo el pie a todos los cautivos de un país,
35. tou ekklinai krisin androV katenanti proswpou uyistou
35. cuando se tuerce el derecho de un hombre ante la faz del Altísimo,
36. katadikasai anqrwpon en tw krinesqai auton kurioV ouk eipen
36. cuando se causa entuerto a un hombre en su proceso, ¿el Señor no lo ve?
37. tiV outwV eipen kai egenhqh kurioV ouk eneteilato
37. Mem. ¿Quién habló y ello fue? ¿No es el Señor el que decide?
38. ek stomatoV uyistou ouk exeleusetai ta kaka kai to agaqon
38. ¿No salen de la boca del Altísimo los males y los bienes?
39. ti goggusei anqrwpoV zwn anhr peri thV amartiaV autou
39. ¿De qué, pues, se queja el hombre? ¡Que sea hombre contra sus pecados!
40. exhreunhqh h odoV hmwn kai htasqh kai epistreywmen ewV kuriou
40. Nun. Examinemos nuestros caminos, escudriñémoslos, y convirtámonos a Yahveh.
41. analabwmen kardiaV hmwn epi ceirwn proV uyhlon en ouranw
41. Alcemos nuestro corazón y nuestras manos al Dios que está en los cielos.
42. hmarthsamen hsebhsamen kai ouc ilasqhV
42. Nosotros hemos sido rebeldes y traidores: ¡Tú no has perdonado!
43. epeskepasaV en qumw kai apediwxaV hmaV apekteinaV ouk efeisw
43. Sámek. Te has envuelto en cólera y nos has perseguido, has matado sin piedad;
44. epeskepasaV nefelhn seautw eineken proseuchV
44. te has arropado en una nube para que no pasara la oración;
45. kammusai me kai apwsqhnai eqhkaV hmaV en mesw twn lawn
45. basura y abyección nos has hecho en medio de los pueblos.
46. dihnoixan ef' hmaV to stoma autwn panteV oi ecqroi hmwn
46. Pe. Abren su boca contra nosotros todos nuestros enemigos.
47. foboV kai qumoV egenhqh hmin eparsiV kai suntribh
47. Terror y fosa es nuestra suerte, desolación y ruina.
48. afeseiV udatwn kataxei o ofqalmoV mou epi to suntrimma thV qugatroV tou laou mou
48. Arroyos de lágrimas derraman mis ojos por la ruina de la hija de mi pueblo.
49. o ofqalmoV mou katepoqh kai ou sighsomai tou mh einai eknhyin
49. Ain. Mis ojos fluyen y no cesan; ya no hay alivio
50. ewV ou diakuyh kai idh kurioV ex ouranou
50. hasta que mire y vea Yahveh desde los cielos.
51. o ofqalmoV mou epifulliei epi thn yuchn mou para pasaV qugateraV polewV
51. Me hacen daño mis ojos por todas las hijas de mi ciudad.
52. qhreuonteV eqhreusan me wV strouqion oi ecqroi mou dwrean
52. Sade. Cazar me cazaron como a un pájaro, mis enemigos sin motivo.
53. eqanatwsan en lakkw zwhn mou kai epeqhkan liqon ep' emoi
53. Sofocaron mi vida en una fosa y echaron piedras sobre mí.
54. uperecuqh udwr epi kefalhn mou eipa apwsmai
54. Sumergieron las aguas mi cabeza, dije: «¡Estoy perdido!»
55. epekalesamhn to onoma sou kurie ek lakkou katwtatou
55. Qof. Invoqué tu Nombre, Yahveh, desde la hondura de la fosa.
56. fwnhn mou hkousaV mh kruyhV ta wta sou eiV thn dehsin mou
56. Tú oíste mi grito: «¡No cierres tu oído a mi oración que pide ayuda!»
57. eiV thn bohqeian mou hggisaV en h se hmera epekalesamhn eipaV moi mh fobou
57. Te acercaste el día en que te invocaba, dijiste: «¡No temas!»
58. edikasaV kurie taV dikaV thV yuchV mou elutrwsw thn zwhn mou
58. Res. Tú has defendido, Señor, la causa de mi alma, mi vida has rescatado.
59. eideV kurie taV taracaV mou ekrinaV thn krisin mou
59. Has visto, Yahveh, el entuerto que me hacían: ¡lleva tú mi juicio!
60. eideV pasan thn ekdikhsin autwn eiV pantaV dialogismouV autwn en emoi
60. Has visto toda su venganza, todos sus planes contra mí.
61. hkousaV ton oneidismon autwn pantaV touV dialogismouV autwn kat' emou
61. Sin. Has oído sus insultos, Yahveh, todos sus planes contra mí,
62. ceilh epanistanomenwn moi kai meletaV autwn kat' emou olhn thn hmeran
62. los labios de mis agresores y sus tramas, contra mí todo el día.
63. kaqedran autwn kai anastasin autwn epibleyon epi touV ofqalmouV autwn
63. Estén sentados o en pie, mira: yo soy la copla de ellos.
64. apodwseiV autoiV antapodoma kurie kata ta erga twn ceirwn autwn
64. Tau. Retribúyeles, Yahveh, según la obra de sus manos.
65. apodwseiV autoiV uperaspismon kardiaV mocqon sou autoiV
65. Dales embotamiento de corazón, ¡tu maldición sobre ellos!
66. katadiwxeiV en orgh kai exanalwseiV autouV upokatw tou ouranou kurie
66. ¡Persíguelos con saña, extírpalos de debajo de tus cielos!