Mosaico decorativo

1. kai labonteV oi duo uioi aarwn nadab kai abioud ekastoV to pureion autou epeqhkan ep' auto pur kai epebalon ep' auto qumiama kai proshnegkan enanti kuriou pur allotrion o ou prosetaxen kurioV autoiV

1. Os filhos de Aarão, Nadab e Abiú, tomaram cada um o seu turíbulo, puseram neles fogo e incenso e ofereceram ao Senhor um fogo estranho, que não lhes tinha sido ordenado.

2. kai exhlqen pur para kuriou kai katefagen autouV kai apeqanon enanti kuriou

2. Saiu, então, um fogo de diante do Senhor, que os devorou, e morreram na presença do Senhor.

3. kai eipen mwushV proV aarwn touto estin o eipen kurioV legwn en toiV eggizousin moi agiasqhsomai kai en pash th sunagwgh doxasqhsomai kai katenucqh aarwn

3. Moisés disse a Aarão: “Era isso o que o Senhor tinha anunciado quando disse: Serei santificado naqueles que se aproximam de mim, e serei glorificado em presença de todo o povo”. Aarão calou-se.

4. kai ekalesen mwushV ton misadai kai ton elisafan uiouV ozihl uiouV tou adelfou tou patroV aarwn kai eipen autoiV proselqate kai arate touV adelfouV umwn ek proswpou twn agiwn exw thV parembolhV

4. Moisés chamou Misael e Elisafã, filhos de Oziel, tio de Aarão, e disse-lhes: “Vinde e levai vossos irmãos para longe do santuário, fora do acampamento”.

5. kai proshlqon kai hran en toiV citwsin autwn exw thV parembolhV on tropon eipen mwushV

5. Eles vieram e levaram-nos com suas túnicas para fora do acampamento, como Moisés lhes tinha dito.

6. kai eipen mwushV proV aarwn kai eleazar kai iqamar touV uiouV autou touV kataleleimmenouV thn kefalhn umwn ouk apokidarwsete kai ta imatia umwn ou diarrhxete ina mh apoqanhte kai epi pasan thn sunagwghn estai qumoV oi adelfoi umwn paV o oikoV israhl klausontai ton empurismon on enepurisqhsan upo kuriou

6. Moisés disse a Aarão, a Eleazar e a Itamar: “Não descubrais as cabeças nem rasgueis as vossas vestes. Não suceda que morrais e que se levante a ira do Senhor contra toda a assembleia. Vossos irmãos e toda a casa de Israel chorem por causa do incêndio que o Senhor acendeu.

7. kai apo thV quraV thV skhnhV tou marturiou ouk exeleusesqe ina mh apoqanhte to gar elaion thV crisewV to para kuriou ef' umin kai epoihsan kata to rhma mwush

7. Vós, porém, não deixareis a entrada da tenda de reunião, para que não morrais, porque o óleo da unção do Senhor está sobre vós”. E obedeceram à palavra de Moisés.

8. kai elalhsen kurioV tw aarwn legwn

8. O Senhor disse a Aarão:

9. oinon kai sikera ou piesqe su kai oi uioi sou meta sou hnika an eisporeuhsqe eiV thn skhnhn tou marturiou h prosporeuomenwn umwn proV to qusiasthrion kai ou mh apoqanhte nomimon aiwnion eiV taV geneaV umwn

9. “Não beberás vinho nem cerveja, tu e teus filhos, quando entrardes na tenda de reunião, para que não morrais. Essa é uma lei perpétua para vossos descendentes,*

10. diasteilai ana meson twn agiwn kai twn bebhlwn kai ana meson twn akaqartwn kai twn kaqarwn

10. a fim de que estejais sempre em condições de discernir o que é santo do que é profano, o puro do impuro,

11. kai sumbibaseiV touV uiouV israhl panta ta nomima a elalhsen kurioV proV autouV dia ceiroV mwush

11. e de ensinar aos israelitas todas as leis que o Senhor lhes deu por meio de Moisés”.

12. kai eipen mwushV proV aarwn kai proV eleazar kai iqamar touV uiouV aarwn touV kataleifqentaV labete thn qusian thn kataleifqeisan apo twn karpwmatwn kuriou kai fagesqe azuma para to qusiasthrion agia agiwn estin

12. Moisés disse a Aarão, a Elea­zar e a Itamar, os dois filhos sobreviventes de Aarão: “Tomai a oblação que resta dos sa­crifícios pelo fogo ao Senhor e comei-a sem fermento junto do altar, porque essa é uma coisa santíssima.

13. kai fagesqe authn en topw agiw nomimon gar soi estin kai nomimon toiV uioiV sou touto apo twn karpwmatwn kuriou outw gar entetaltai moi

13. Vós a comereis em um lugar santo, porquanto essa parte dos sacrifícios feitos pelo fogo ao Senhor é tua e de teus filhos, como me foi prescrito.

14. kai to sthqunion tou aforismatoV kai ton braciona tou afairematoV fagesqe en topw agiw su kai oi uioi sou kai o oikoV sou meta sou nomimon gar soi kai nomimon toiV uioiV sou edoqh apo twn qusiwn tou swthriou twn uiwn israhl

14. Comereis, também, em lugar limpo, tu, teus filhos e tuas filhas, o peito que foi agitado e a coxa que foi separada. Isso é o que vos toca a ti e a teus filhos como parte dos sacri­fícios pacíficos dos israelitas.

15. ton braciona tou afairematoV kai to sthqunion tou aforismatoV epi twn karpwmatwn twn steatwn prosoisousin aforisma aforisai enanti kuriou kai estai soi kai toiV uioiV sou kai taiV qugatrasin sou meta sou nomimon aiwnion on tropon sunetaxen kurioV tw mwush

15. Além das gorduras que deverão ser queimadas, trarão a coxa e o peito separados para agitá-los diante do Senhor. Assim deve ser para ti e teus filhos em virtude de uma lei perpétua, assim como prescreveu o Senhor”.

16. kai ton cimaron ton peri thV amartiaV zhtwn exezhthsen mwushV kai ode enepepuristo kai equmwqh mwushV epi eleazar kai iqamar touV uiouV aarwn touV kataleleimmenouV legwn

16. Moisés se informou acerca do bode imolado pelo pecado, mas eis que ele tinha sido já queimado. Irou-se, então, contra Eleazar e Itamar, últimos filhos de Aarão:

17. dia ti ouk efagete to peri thV amartiaV en topw agiw oti gar agia agiwn estin touto edwken umin fagein ina afelhte thn amartian thV sunagwghV kai exilashsqe peri autwn enanti kuriou

17. “Por que – disse ele – não comestes no lugar santo o sacrifício pelo pecado? Pois essa é uma coisa santíssima que o Senhor vos deu, a fim de que leveis a iniquidade da assembleia e façais a expiação por ela diante dele.

18. ou gar eishcqh tou aimatoV autou eiV to agion kata proswpon esw fagesqe auto en topw agiw on tropon moi sunetaxen kurioV

18. Já que o sangue da vítima não foi trazido para dentro do tabernáculo, vós devíeis tê-la comido em um lugar santo como ordenei”.

19. kai elalhsen aarwn proV mwushn legwn ei shmeron prosageiocasin ta peri thV amartiaV autwn kai ta olokautwmata autwn enanti kuriou kai sumbebhken moi tauta kai fagomai ta peri thV amartiaV shmeron mh areston estai kuriw

19. Aarão disse-lhe: “Eles ofereceram hoje seu sacrifício pelo pecado e seu holocausto ao Senhor; mas, depois do que me aconteceu, se eu tivesse comido hoje a vítima pelo pecado, teria isso agradado ao Senhor?”.

20. kai hkousen mwushV kai hresen autw

20. Moisés, ouvindo essas palavras, deu-se por satisfeito.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.