Mosaico decorativo

1. kai ecorhgoun oi kaqestamenoi outwV tw basilei salwmwn kai panta ta diaggelmata epi thn trapezan tou basilewV ekastoV mhna autou ou parallassousin logon kai taV kriqaV kai to acuron toiV ippoiV kai toiV armasin hron eiV ton topon ou an h o basileuV ekastoV kata thn suntaxin autou

1. Salomão dominava sobre todos os reinos, desde o Eufrates até a terra dos filisteus e até a fronteira do Egito. Esses reinos pagavam tributo e ficaram-lhe sujeitos durante todo o tempo de sua vida.

2. kai tauta ta deonta tw salwmwn en hmera mia triakonta koroi semidalewV kai exhkonta koroi aleurou kekopanismenou

2. A casa de Salomão consumia diariamente para o seu sustento trinta coros de flor de farinha e sessenta de farinha,*

3. kai deka moscoi eklektoi kai eikosi boeV nomadeV kai ekaton probata ektoV elafwn kai dorkadwn kai orniqwn eklektwn siteuta

3. dez bois cevados e vinte de pasto, cem cordeiros, além de veados, gaze­las, gamos e as aves cevadas.

4. oti hn arcwn peran tou potamou kai hn autw eirhnh ek pantwn twn merwn kukloqen

4. Salomão dominava em toda a terra além do rio e sobre todos os reis dessas regiões, desde Tafsa até Gaza e estava em paz com todos os povos vizinhos.*

5.

5. Judá e Israel, desde Dã até Bersabeia, viviam sem temor algum, cada qual debaixo de sua vinha e de sua figueira, durante todo o tempo que reinou Salomão.

6.

6. Salomão tinha quatro mil manjedouras para os cavalos de seus carros e doze mil cavalos de sela.

7.

7. Os inten­dentes, cada um no seu mês, proviam às necessidades de Salomão e de todos os que se sentavam com ele à mesa real, de modo que nada lhes faltava.

8.

8. Por seu turno, levavam também ao lugar onde fosse preciso cevada e palha para os cavalos de carga e de montaria.

9. kai edwken kurioV fronhsin tw salwmwn kai sofian pollhn sfodra kai cuma kardiaV wV h ammoV h para thn qalassan

9. Deus deu a Salomão a sabedoria, uma inteligência penetrante e um espírito de uma visão tão vasta como as areias que estão à beira do mar.

10. kai eplhqunqh salwmwn sfodra uper thn fronhsin pantwn arcaiwn anqrwpwn kai uper pantaV fronimouV aiguptou

10. Sua sabedoria excedia a de todos os orientais e a de todo o Egito.

11. kai esofisato uper pantaV touV anqrwpouV kai esofisato uper gaiqan ton ezraithn kai ton aiman kai ton calkal kai darda uiouV mal

11. Ele era o mais sábio de todos os homens, mais sábio do que Etã, o ezraíta, do que Emã, Chacol e Dorda, filhos de Maol; e sua fama espalhou-se por todos os povos vizinhos.

12. kai elalhsen salwmwn trisciliaV parabolaV kai hsan wdai autou pentakisciliai

12. Pronunciou três mil sentenças e compôs mil e cinco poemas.

13. kai elalhsen peri twn xulwn apo thV kedrou thV en tw libanw kai ewV thV usswpou thV ekporeuomenhV dia tou toicou kai elalhsen peri twn kthnwn kai peri twn peteinwn kai peri twn erpetwn kai peri twn icquwn

13. Falou das árvores, desde o cedro do Líbano até o hissopo que brota dos muros; falou dos animais, das aves, dos répteis e dos peixes.

14. kai pareginonto panteV oi laoi akousai thV sofiaV salwmwn kai elambanen dwra para pantwn twn basilewn thV ghV osoi hkouon thV sofiaV autou [14a] kai elaben salwmwn thn qugatera faraw eautw eiV gunaika kai eishgagen authn eiV thn polin dauid ewV suntelesai auton ton oikon kuriou kai ton oikon eautou kai to teicoV ierousalhm [14b] tote anebh faraw basileuV aiguptou kai prokatelabeto thn gazer kai enepurisen authn kai ton cananithn ton katoikounta en mergab kai edwken autaV faraw apostolaV qugatri autou gunaiki salwmwn kai salwmwn wkodomhsen thn gazer

14. De todos os povos vinham pessoas ouvir a sabedoria de Salomão, da parte de todos os reis da terra que tinham ouvido falar de sua sabedoria.*

15. kai apesteilen ciram basileuV turou touV paidaV autou crisai ton salwmwn anti dauid tou patroV autou oti agapwn hn ciram ton dauid pasaV taV hmeraV

15. Quando Hiram, rei de Tiro, soube que Salomão fora ungido rei em lugar de seu pai, enviou-lhe os seus servos, pois Hiram fora sempre amigo de Davi.

16. kai apesteilen salwmwn proV ciram legwn

16. Salomão, de seu lado, mandou a Hiram a seguinte mensagem:

17. su oidaV dauid ton patera mou oti ouk edunato oikodomhsai oikon tw onomati kuriou qeou mou apo proswpou twn polemwn twn kuklwsantwn auton ewV tou dounai kurion autouV upo ta icnh twn podwn autou

17. “Sabes que Davi, meu pai, não pôde edificar um templo em nome do Senhor, seu Deus, por causa das guerras que teve de sustentar até o dia em que o Senhor pôs os seus inimigos sob a planta de seus pés.

18. kai nun anepause kurioV o qeoV mou emoi kukloqen ouk estin epibouloV kai ouk estin apanthma ponhron

18. Agora, porém, o Senhor deu-me paz de todos os lados: não há mais inimigos nem calamidades.

19. kai idou egw legw oikodomhsai oikon tw onomati kuriou qeou mou kaqwV elalhsen kurioV o qeoV proV dauid ton patera mou legwn o uioV sou on dwsw anti sou epi ton qronon sou outoV oikodomhsei ton oikon tw onomati mou

19. Por isso, penso em edificar um templo em nome do Senhor, meu Deus. O Senhor, com efeito, falara disso a Davi, meu pai, nestes termos: ‘Teu filho que farei sentar em teu lugar no trono, ele é que edificará um templo para o meu nome’.

20. kai nun enteilai kai koyatwsan moi xula ek tou libanou kai idou oi douloi mou meta twn doulwn sou kai ton misqon douleiaV sou dwsw soi kata panta osa ean eiphV oti su oidaV oti ouk estin hmin eidwV xula koptein kaqwV oi sidwnioi

20. Dá ordem, pois, aos teus servos, que me cortem cedros do Líbano. Meus operários trabalharão com os teus e pagarei a estes o salário que pedires, pois sabes que não há ninguém entre nós que saiba cortar árvores como os sidônios”.

21. kai egenhqh kaqwV hkousen ciram twn logwn salwmwn ecarh sfodra kai eipen euloghtoV o qeoV shmeron oV edwken tw dauid uion fronimon epi ton laon ton polun touton

21. Hiram, ouvindo a mensagem de Salo­mão, encheu-se de grande alegria e disse: “Bendito seja o Senhor, que deu a Davi um filho cheio de sabedoria para governar esse grande povo!”.

22. kai apesteilen proV salwmwn legwn akhkoa peri pantwn wn apestalkaV proV me egw poihsw pan qelhma sou xula kedrina kai peukina

22. Em seguida, mandou responder a Salomão: “Recebi tua mensagem. Farei tudo o que desejas acerca das madeiras de cedro e de cipreste.

23. oi douloi mou kataxousin auta ek tou libanou eiV thn qalassan egw qhsomai auta scediaV ewV tou topou ou ean aposteilhV proV me kai ektinaxw auta ekei kai su areiV kai poihseiV to qelhma mou tou dounai artouV tw oikw mou

23. Meus servos as descerão do Líbano até o mar e dali as farei conduzir em jangadas até o lugar que me designares. Ali as desatarão e tu as mandarás receber. De teu lado, corresponderás aos meus desejos, fornecendo víveres à minha casa”.

24. kai hn ciram didouV tw salwmwn kedrouV kai pan qelhma autou

24. Hiram deu, pois, a Salomão, tanta madeira de cedro e de ciprestes quantas ele quis.

25. kai salwmwn edwken tw ciram eikosi ciliadaV korouV purou kai macir tw oikw autou kai eikosi ciliadaV beq elaiou kekommenou kata touto edidou salwmwn tw ciram kat' eniauton

25. E Salomão deu-lhe vinte mil coros de trigo para o sustento de sua casa, bem como vinte coros de óleo bruto. Isso fornecia Salomão a Hiram cada ano.

26. kai kurioV edwken sofian tw salwmwn kaqwV elalhsen autw kai hn eirhnh ana meson ciram kai ana meson salwmwn kai dieqento diaqhkhn ana meson eautwn

26. O Senhor tinha dado sabedoria a Salomão, conforme prometera. Houve paz entre Hiram e Salomão e fizeram aliança entre si.

27. kai anhnegken o basileuV foron ek pantoV israhl kai hn o foroV triakonta ciliadeV andrwn

27. O rei Salomão escolheu trinta mil operários em todo o Israel.

28. kai apesteilen autouV eiV ton libanon deka ciliadeV en tw mhni allassomenoi mhna hsan en tw libanw kai duo mhnaV en oikw autwn kai adwniram epi tou forou

28. Ele os mandava por seu turno ao Líbano, dez mil cada mês; passavam assim um mês no Líbano e dois meses em sua casa. Adoniram dirigia os trabalhos.

29. kai hn tw salwmwn ebdomhkonta ciliadeV aironteV arsin kai ogdohkonta ciliadeV latomwn en tw orei

29. Salomão tinha ainda setenta mil carregadores e oitenta mil cortadores de pedras na montanha,

30. cwriV arcontwn twn kaqestamenwn epi twn ergwn twn salwmwn treiV ciliadeV kai exakosioi epistatai oi poiounteV ta erga

30. sem contar três mil e trezentos contramestres que presidiam os vários trabalhos, os quais davam ordens ao povo e aos operários.

31.

31. O rei ordenou que extraíssem grandes e belas pedras, que deviam ser talhadas para os alicerces do templo.

32. kai htoimasan touV liqouV kai ta xula tria eth

32. Os operários de Salomão e os de Hiram talharam as pedras, enquanto os giblieus preparavam as madeiras e as pedras para a construção da casa.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.