Liber Iob, 41
1. Ecce spes eius frustrabitur eum, et aspectu eius praecipitabitur.
1. οὐχ ἑόρακας αὐτὸν οὐδὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις τεθαύμακας
2. Nemo tam audax, ut suscitet eum. Quis enim resistere potest vultui eius?
2. οὐ δέδοικας ὅτι ἡτοίμασταί μοι τίς γάρ ἐστιν ὁ ἐμοὶ ἀντιστάς
3. Quis eum aggressus est et salvus fuit? Sub omni caelo quisnam?
3. ἢ τίς ἀντιστήσεταί μοι καὶ ὑπομενεῖ εἰ πᾶσα ἡ ὑπ’ οὐρανὸν ἐμή ἐστιν
4. Non tacebo super membra eius et eloquar robur et gratiam struis.
4. οὐ σιωπήσομαι δι’ αὐτόν καὶ λόγον δυνάμεως ἐλεήσει τὸν ἴσον αὐτοῦ
5. Quis revelabit faciem indumenti eius, et duplicia mandibulae eius quis intrabit?
5. τίς ἀποκαλύψει πρόσωπον ἐνδύσεως αὐτοῦ εἰς δὲ πτύξιν θώρακος αὐτοῦ τίς ἂν εἰσέλθοι
6. Portas vultus eius quis aperiet? Per gyrum dentium eius formido.
6. πύλας προσώπου αὐτοῦ τίς ἀνοίξει κύκλῳ ὀδόντων αὐτοῦ φόβος
7. Corpus illius quasi scuta fusilia, compactum sigillo siliceo:
7. τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἀσπίδες χάλκειαι σύνδεσμος δὲ αὐτοῦ ὥσπερ σμιρίτης λίθος
8. unum uni coniungitur, et ne spiraculum quidem incedit per ea;
8. εἷς τοῦ ἑνὸς κολλῶνται πνεῦμα δὲ οὐ μὴ διέλθῃ αὐτόν
9. unum alteri adhaeret, et tenentes se nequaquam separantur.
9. ἀνὴρ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ προσκολληθήσεται συνέχονται καὶ οὐ μὴ ἀποσπασθῶσιν
10. Sternutatio eius favillae ignis, et oculi eius ut palpebrae diluculi.
10. ἐν πταρμῷ αὐτοῦ ἐπιφαύσκεται φέγγος οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἶδος ἑωσφόρου
11. De ore eius lampades procedunt, sicut scintillae ignis emittuntur.
11. ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύονται λαμπάδες καιόμεναι καὶ διαρριπτοῦνται ἐσχάραι πυρός
12. De naribus eius procedit fumus, sicut ollae succensae atque ferventis.
12. ἐκ μυκτήρων αὐτοῦ ἐκπορεύεται καπνὸς καμίνου καιομένης πυρὶ ἀνθράκων
13. Halitus eius prunas ardere facit, et flamma de ore eius egreditur.
13. ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἄνθρακες φλὸξ δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται
14. In collo eius morabitur fortitudo, et faciem eius praecedit angor.
14. ἐν δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ αὐλίζεται δύναμις ἔμπροσθεν αὐτοῦ τρέχει ἀπώλεια
15. Palearia eius cohaerentia sibi compressa non moventur.
15. σάρκες δὲ σώματος αὐτοῦ κεκόλληνται καταχέει ἐπ’ αὐτόν οὐ σαλευθήσεται
16. Cor eius induratur tamquam lapis et duratur quasi mola inferior.
16. ἡ καρδία αὐτοῦ πέπηγεν ὡς λίθος ἕστηκεν δὲ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος
17. Cum surrexerit, tremunt fortes et ab undis retrorsum convertuntur.
17. στραφέντος δὲ αὐτοῦ φόβος θηρίοις τετράποσιν ἐπὶ γῆς ἁλλομένοις
18. Qui impegerit in eum, gladius eius non stabit nec hasta neque pilum neque thorax;
18. ἐὰν συναντήσωσιν αὐτῷ λόγχαι οὐδὲν μὴ ποιήσωσιν δόρυ ἐπηρμένον καὶ θώρακα
19. reputat enim quasi paleas ferrum et quasi lignum putridum aes.
19. ἥγηται μὲν γὰρ σίδηρον ἄχυρα χαλκὸν δὲ ὥσπερ ξύλον σαθρόν
20. Non fugat eum vir sagittarius, in stipulam versi sunt ei lapides fundae.
20. οὐ μὴ τρώσῃ αὐτὸν τόξον χάλκειον ἥγηται μὲν πετροβόλον χόρτον
21. Quasi stipulam aestimat fustem et deridet vibrantem acinacem.
21. ὡς καλάμη ἐλογίσθησαν σφῦραι καταγελᾷ δὲ σεισμοῦ πυρφόρου
22. Sub ipso acumina testae, et sternit tribula super lutum.
22. ἡ στρωμνὴ αὐτοῦ ὀβελίσκοι ὀξεῖς πᾶς δὲ χρυσὸς θαλάσσης ὑπ’ αὐτὸν ὥσπερ πηλὸς ἀμύθητος
23. Fervescere facit quasi ollam profundum et mare ponit quasi vas unguentarium.
23. ἀναζεῖ τὴν ἄβυσσον ὥσπερ χαλκεῖον ἥγηται δὲ τὴν θάλασσαν ὥσπερ ἐξάλειπτρον
24. Post se illuminat semitam, aestimatur abyssus quasi canescens.
24. τὸν δὲ τάρταρον τῆς ἀβύσσου ὥσπερ αἰχμάλωτον ἐλογίσατο ἄβυσσον εἰς περίπατον
25. Non est super terram potestas, quae comparetur ei, qui factus est, ut nullum timeret.
25. οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἐπὶ τῆς γῆς ὅμοιον αὐτῷ πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων μου
26. Omne sublime videt: ipse est rex super universos filios superbiae”.
26. πᾶν ὑψηλὸν ὁρᾷ αὐτὸς δὲ βασιλεὺς πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασιν
