Liber Iob, 35

1. Igitur Eliu haec rursum locutus est:

1. ὑπολαβὼν δὲ Ελιους λέγει

2. “Numquid aequa tibi videtur tua cogitatio, ut diceres: “Iustificatio mea coram Deo”?

2. τί τοῦτο ἡγήσω ἐν κρίσει σὺ τίς εἶ ὅτι εἶπας δίκαιός εἰμι ἔναντι κυρίου

3. Dixisti enim: “Quid ad te? Vel quid tibi proderit, si ego peccavero?”.

3. ἢ ἐρεῖς τί ποιήσω ἁμαρτών

4. Itaque ego respondebo sermonibus tuis et amicis tuis tecum.

4. ἐγὼ σοὶ δώσω ἀπόκρισιν καὶ τοῖς τρισὶν φίλοις σου

5. Suspice caelum et intuere et contemplare nubes quod altiores te sint.

5. ἀνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδέ κατάμαθε δὲ νέφη ὡς ὑψηλὰ ἀπὸ σοῦ

6. Si peccaveris, quid facies ei? Et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae, quid facies contra eum?

6. εἰ ἥμαρτες τί πράξεις εἰ δὲ καὶ πολλὰ ἠνόμησας τί δύνασαι ποιῆσαι

7. Porro si iuste egeris, quid donabis ei? Aut quid de manu tua accipiet?

7. ἐπεὶ δὲ οὖν δίκαιος εἶ τί δώσεις αὐτῷ ἢ τί ἐκ χειρός σου λήμψεται

8. Homini, qui similis tui est, nocebit impietas tua, et filium hominis adiuvabit iustitia tua.

8. ἀνδρὶ τῷ ὁμοίῳ σου ἡ ἀσέβειά σου καὶ υἱῷ ἀνθρώπου ἡ δικαιοσύνη σου

9. Propter multitudinem oppressorum clamabunt et eiulabunt propter vim brachii tyrannorum,

9. ἀπὸ πλήθους συκοφαντούμενοι κεκράξονται βοήσονται ἀπὸ βραχίονος πολλῶν

10. sed nemo dixit: “Ubi est Deus, qui fecit me, qui dedit carmina in nocte,

10. καὶ οὐκ εἶπεν ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς ὁ ποιήσας με ὁ κατατάσσων φυλακὰς νυκτερινάς

11. qui docet nos super iumenta terrae et super volucres caeli erudit nos?”.

11. ὁ διορίζων με ἀπὸ τετραπόδων γῆς ἀπὸ δὲ πετεινῶν οὐρανοῦ

12. Ibi clamabunt, et non exaudiet, propter superbiam malorum.

12. ἐκεῖ κεκράξονται καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃ καὶ ἀπὸ ὕβρεως πονηρῶν

13. Etiam, frustra: non audiet Deus, et Omnipotens non intuebitur.

13. ἄτοπα γὰρ οὐ βούλεται ὁ κύριος ἰδεῖν αὐτὸς γὰρ ὁ παντοκράτωρ ὁρατής ἐστιν

14. Omnino cum dixeris: “Non considerat”, iudicium est coram illo, et exspectas eum.

14. τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα καὶ σώσει με κρίθητι δὲ ἐναντίον αὐτοῦ εἰ δύνασαι αἰνέσαι αὐτόν ὡς ἔστιν

15. Et nunc cum dicis: “Ira eius poenas non infert, nec ulciscitur scelus valde”,

15. καὶ νῦν ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπισκεπτόμενος ὀργὴν αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔγνω παραπτώματι σφόδρα

16. Iob frustra aperit os suum et absque scientia verba multiplicat”.

16. καὶ Ιωβ ματαίως ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ ἐν ἀγνωσίᾳ ῥήματα βαρύνει