Liber Ecclesiasticus, 20

1. Quam bonum est arguere quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere!

1. ἔστιν ἔλεγχος ὃς οὐκ ἔστιν ὡραῖος καὶ ἔστιν σιωπῶν καὶ αὐτὸς φρόνιμος

2. Concupiscentia spadonis devirginans iuvenculam:

2. ὡς καλὸν ἐλέγξαι ἢ θυμοῦσθαι

3. sic qui facit per vim iudicium iniquum.

3. καὶ ὁ ἀνθομολογούμενος ἀπὸ ἐλαττώσεως κωλυθήσεται

4. Quam bonum est correptum manifestare paenitentiam! Sic enim effugies voluntarium peccatum.

4. ἐπιθυμία εὐνούχου ἀποπαρθενῶσαι νεάνιδα οὕτως ὁ ποιῶν ἐν βίᾳ κρίματα

5. Est tacens, qui invenitur sapiens, et est odibilis, quia procax est ad loquendum.

5. ἔστιν σιωπῶν εὑρισκόμενος σοφός καὶ ἔστιν μισητὸς ἀπὸ πολλῆς λαλιᾶς

6. Est tacens non habens responsum, et est tacens sciens tempus aptum.

6. ἔστιν σιωπῶν οὐ γὰρ ἔχει ἀπόκρισιν καὶ ἔστιν σιωπῶν εἰδὼς καιρόν

7. Homo sapiens tacebit usque ad tempus, lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.

7. ἄνθρωπος σοφὸς σιγήσει ἕως καιροῦ ὁ δὲ λαπιστὴς καὶ ἄφρων ὑπερβήσεται καιρόν

8. Qui multis utitur verbis, exsecrabitur; et, qui potestatem sibi assumit iniuste, odietur.

8. ὁ πλεονάζων λόγῳ βδελυχθήσεται καὶ ὁ ἐνεξουσιαζόμενος μισηθήσεται

9. Est processus in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.

9. ἔστιν εὐοδία ἐν κακοῖς ἀνδρί καὶ ἔστιν εὕρεμα εἰς ἐλάττωσιν

10. Est datum, quod non est utile, et est datum, cuius retributio duplex.

10. ἔστιν δόσις ἣ οὐ λυσιτελήσει σοι καὶ ἔστιν δόσις ἧς τὸ ἀνταπόδομα διπλοῦν

11. Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levat caput.

11. ἔστιν ἐλάττωσις ἕνεκεν δόξης καὶ ἔστιν ὃς ἀπὸ ταπεινώσεως ἦρεν κεφαλήν

12. Est qui multa redimat modico pretio et restituens ea in septuplum.

12. ἔστιν ἀγοράζων πολλὰ ὀλίγου καὶ ἀποτιννύων αὐτὰ ἑπταπλάσιον

13. Sapiens in verbis seipsum amabilem facit, gratiae autem fatuorum effundentur.

13. ὁ σοφὸς ἐν λόγοις ἑαυτὸν προσφιλῆ ποιήσει χάριτες δὲ μωρῶν ἐκχυθήσονται

14. Datum insipientis non erit utile tibi, oculi enim illius septemplices sunt:

14. δόσις ἄφρονος οὐ λυσιτελήσει σοι οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀνθ’ ἑνὸς πολλοί

15. exigua dabit et multa improperabit, et apertio oris illius quasi clamantis.

15. ὀλίγα δώσει καὶ πολλὰ ὀνειδίσει καὶ ἀνοίξει τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς κῆρυξ σήμερον δανιεῖ καὶ αὔριον ἀπαιτήσει μισητὸς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος

16. Hodie feneratur quis et cras expetit: odibilis est homo huiusmodi.

16. μωρὸς ἐρεῖ οὐχ ὑπάρχει μοι φίλος καὶ οὐκ ἔστιν χάρις τοῖς ἀγαθοῖς μου

17. Fatuus dicit: “Non est mihi amicus, et non est gratia bonis meis”.

17. οἱ ἔσθοντες τὸν ἄρτον αὐτοῦ φαῦλοι γλώσσῃ ποσάκις καὶ ὅσοι καταγελάσονται αὐτοῦ

18. Qui enim edunt panem illius, falsae linguae sunt. Quoties et quanti irridebunt eum!

18. ὀλίσθημα ἀπὸ ἐδάφους μᾶλλον ἢ ἀπὸ γλώσσης οὕτως πτῶσις κακῶν κατὰ σπουδὴν ἥξει

19. Neque enim, quod habendum erat, directo sensu distribuit, similiter et, quod non erat habendum, est indifferens ei.

19. ἄνθρωπος ἄχαρις μῦθος ἄκαιρος ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται

20. Melius lapsus in pavimento quam lapsus linguae: sic casus malorum festinanter veniet.

20. ἀπὸ στόματος μωροῦ ἀποδοκιμασθήσεται παραβολή οὐ γὰρ μὴ εἴπῃ αὐτὴν ἐν καιρῷ αὐτῆς

21. Homo acharis quasi fabula importuna; in ore indisciplinatorum assidua erit.

21. ἔστιν κωλυόμενος ἁμαρτάνειν ἀπὸ ἐνδείας καὶ ἐν τῇ ἀναπαύσει αὐτοῦ οὐ κατανυγήσεται

22. Ex ore fatui reprobabitur parabola, non enim dicit illam in tempore suo.

22. ἔστιν ἀπολλύων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ δι’ αἰσχύνην καὶ ἀπὸ ἄφρονος προσώπου ἀπολεῖ αὐτήν

23. Est qui vetatur peccare prae inopia, et in requie sua non stimulabitur.

23. ἔστιν χάριν αἰσχύνης ἐπαγγελλόμενος φίλῳ καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν ἐχθρὸν δωρεάν

24. Est qui perdit animam suam prae confusione, et ab imprudenti persona perdet eam; personae autem acceptione perdet se.

24. μῶμος πονηρὸς ἐν ἀνθρώπῳ ψεῦδος ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται

25. Est qui prae confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.

25. αἱρετὸν κλέπτης ἢ ὁ ἐνδελεχίζων ψεύδει ἀμφότεροι δὲ ἀπώλειαν κληρονομήσουσιν

26. Opprobrium nequam in homine mendacium, et in ore indisciplinatorum assidue erit.

26. ἦθος ἀνθρώπου ψευδοῦς ἀτιμία καὶ ἡ αἰσχύνη αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ ἐνδελεχῶς

27. Potior fur quam assiduitas viri mendacis; perditionem autem ambo hereditabunt.

27. ὁ σοφὸς ἐν λόγοις προάξει ἑαυτόν καὶ ἄνθρωπος φρόνιμος ἀρέσει μεγιστᾶσιν

28. Mos hominis mendacis est sine honore, et confusio illius cum ipso sine intermissione.

28. ὁ ἐργαζόμενος γῆν ἀνυψώσει θιμωνιὰν αὐτοῦ καὶ ὁ ἀρέσκων μεγιστᾶσιν ἐξιλάσεται ἀδικίαν

29. Verbum parabolarum. Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.

29. ξένια καὶ δῶρα ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς σοφῶν καὶ ὡς φιμὸς ἐν στόματι ἀποτρέπει ἐλεγμούς

30. Qui operatur terram suam, inaltabit acervum frugum, et, qui operatur iustitiam, ipse exaltabitur; qui vero placet magnatis, effugiet iniquitatem.

30. σοφία κεκρυμμένη καὶ θησαυρὸς ἀφανής τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφοτέροις

31. Xenia et dona excaecant oculos iudicum et quasi camus in ore avertunt correptiones eorum.

31. κρείσσων ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν μωρίαν αὐτοῦ ἢ ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν σοφίαν αὐτοῦ

32. Sapientia absconsa et thesaurus invisus, quae utilitas in utrisque?

32.

33. Melior est, qui celat insipientiam suam, quam homo, qui abscondit sapientiam suam.

33.