Löydetty 2136 Tulokset: Elá
nun oun paradote taV poleiV aV katelabesqe kai touV forouV twn topwn wn katekurieusate ektoV twn oriwn thV ioudaiaV (I Macabeus 15, 30)
kai ote emequsqh simwn kai oi uioi autou exanesth ptolemaioV kai oi par' autou kai elabon ta opla autwn kai epeishlqon tw simwni eiV to sumposion kai apekteinan auton kai touV duo uiouV autou kai tinaV twn paidariwn autou (I Macabeus 16, 16)
kai akousaV exesth sfodra kai sunelaben touV andraV touV elqontaV apolesai auton kai apekteinen autouV epegnw gar oti ezhtoun auton apolesai (I Macabeus 16, 22)
wV de egeneto touto kai cronoV dihlqen o te hlioV anelamyen proteron epinefhV wn anhfqh pura megalh wste qaumasai pantaV (II Macabeus 1, 22)
kai oiV ecarizeto o basileuV polla diafora elambanen kai metedidou (II Macabeus 1, 35)
meta de trieth cronon apesteilen iaswn menelaon ton tou proshmainomenou simwnoV adelfon parakomizonta ta crhmata tw basilei kai peri pragmatwn anagkaiwn upomnhmatismouV telesonta (II Macabeus 4, 23)
o de menelaoV thV men archV ekratei twn de ephggelmenwn tw basilei crhmatwn ouden eutaktei (II Macabeus 4, 27)
kai o men menelaoV apelipen thV arcierwsunhV diadocon lusimacon ton eautou adelfon swstratoV de krathta ton epi twn kupriwn (II Macabeus 4, 29)
nomisaV de o menelaoV eilhfenai kairon eufuh cruswmata tina twn tou ierou nosfisamenoV ecarisato tw andronikw kai etera etugcanen peprakwV eiV te turon kai taV kuklw poleiV (II Macabeus 4, 32)
oqen o menelaoV labwn idia ton andronikon parekalei ceirwsasqai ton onian o de paragenomenoV epi ton onian kai peisqeiV epi dolw kai dexiasqeiV meq' orkwn douV dexian kaiper en upoyia keimenoV epeisen ek tou asulou proelqein on kai paracrhma parekleisen ouk aidesqeiV to dikaion (II Macabeus 4, 34)
genomenwn de pollwn ierosulhmatwn kata thn polin upo tou lusimacou meta thV tou menelaou gnwmhV kai diadoqeishV exw thV fhmhV episunhcqh to plhqoV epi ton lusimacon cruswmatwn hdh pollwn dienhnegmenwn (II Macabeus 4, 39)
peri de toutwn enesth krisiV proV ton menelaon (II Macabeus 4, 43)