Löydetty 12793 Tulokset: És
ide oun crhstothta kai apotomian qeou epi men touV pesontaV apotomian epi de se crhstothta ean epimeinhV th crhstothti epei kai su ekkophsh (Romanos 11, 22)
kai ekeinoi de ean mh epimeinwsin th apistia egkentrisqhsontai dunatoV gar estin o qeoV palin egkentrisai autouV (Romanos 11, 23)
parakalw oun umaV adelfoi dia twn oiktirmwn tou qeou parasthsai ta swmata umwn qusian zwsan agian euareston tw qew thn logikhn latreian umwn (Romanos 12, 1)
kai mh suschmatizesqe tw aiwni toutw alla metamorfousqe th anakainwsei tou nooV umwn eiV to dokimazein umaV ti to qelhma tou qeou to agaqon kai euareston kai teleion (Romanos 12, 2)
outwV oi polloi en swma esmen en cristw o de kaq eiV allhlwn melh (Romanos 12, 5)
to auto eiV allhlouV fronounteV mh ta uyhla fronounteV alla toiV tapeinoiV sunapagomenoi mh ginesqe fronimoi par eautoiV (Romanos 12, 16)
pasa yuch exousiaiV uperecousaiV upotassesqw ou gar estin exousia ei mh apo qeou ai de ousai exousiai upo tou qeou tetagmenai eisin (Romanos 13, 1)
wste o antitassomenoV th exousia th tou qeou diatagh anqesthken oi de anqesthkoteV eautoiV krima lhyontai (Romanos 13, 2)
qeou gar diakonoV estin soi eiV to agaqon ean de to kakon poihV fobou ou gar eikh thn macairan forei qeou gar diakonoV estin ekdikoV eiV orghn tw to kakon prassonti (Romanos 13, 4)
dio anagkh upotassesqai ou monon dia thn orghn alla kai dia thn suneidhsin (Romanos 13, 5)
ton de asqenounta th pistei proslambanesqe mh eiV diakriseiV dialogismwn (Romanos 14, 1)
oV men pisteuei fagein panta o de asqenwn lacana esqiei (Romanos 14, 2)