Löydetty 12053 Tulokset: Qui

• Si enim sanguis hircorum et taurorum et cinis vitulae aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem carnis, (Epistula ad Hebraeos 9, 13)

• quanto magis sanguis Christi, qui per Spiritum aeternum semetipsum obtulit immaculatum Deo, emundabit conscientiam nostram ab operibus mortuis ad serviendum Deo viventi. (Epistula ad Hebraeos 9, 14)

• Et ideo novi testamenti mediator est, ut, morte intercedente in redemptionem earum praevaricationum, quae erant sub priore testamento, repromissionem accipiant, qui vocati sunt aeternae hereditatis. (Epistula ad Hebraeos 9, 15)

• testamentum autem in mortuis est confirmatum, nondum enim valet, dum vivit, qui testatus est. (Epistula ad Hebraeos 9, 17)

• Unde ne prius quidem sine sanguine dedicatum est; (Epistula ad Hebraeos 9, 18)

• Necesse erat ergo figuras quidem caelestium his mundari, ipsa autem caelestia melioribus hostiis quam istis. (Epistula ad Hebraeos 9, 23)

• Alioquin oportebat eum frequenter pati ab origine mundi; nunc autem semel in consummatione saeculorum ad destitutionem peccati per sacrificium sui manifestatus est. (Epistula ad Hebraeos 9, 26)

• Alioquin nonne cessassent offerri, ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccatorum cultores semel mundati? (Epistula ad Hebraeos 10, 2)

• Et omnis quidem sacerdos stat cotidie ministrans et easdem saepe offerens hostias, quae numquam possunt auferre peccata. (Epistula ad Hebraeos 10, 11)

• una enim oblatione consummavit in sempiternum eos, qui sanctificantur. (Epistula ad Hebraeos 10, 14)

• et peccatorum eorum et iniquitatum eorum iam non recordabor amplius”. (Epistula ad Hebraeos 10, 17)

• teneamus spei confessionem indeclinabilem, fidelis enim est, qui repromisit; (Epistula ad Hebraeos 10, 23)