Löydetty 12053 Tulokset: Qui
Nec quisquam sumit sibi illum honorem, sed qui vocatur a Deo tamquam et Aaron. (Epistula ad Hebraeos 5, 4)
Sic et Christus non semetipsum glorificavit, ut pontifex fieret, sed qui locutus est ad eum: “Filius meus es tu; ego hodie genui te”; (Epistula ad Hebraeos 5, 5)
Qui in diebus carnis suae, preces supplicationesque ad eum, qui possit salvum illum a morte facere, cum clamore valido et lacrimis offerens et exauditus pro sua reverentia, (Epistula ad Hebraeos 5, 7)
et quidem cum esset Filius, didicit ex his, quae passus est, oboedientiam; (Epistula ad Hebraeos 5, 8)
Etenim cum deberetis magistri esse propter tempus, rursum indigetis, ut vos doceat aliquis elementa exordii sermonum Dei, et facti estis, quibus lacte opus sit, non solido cibo. (Epistula ad Hebraeos 5, 12)
Omnis enim, qui lactis est particeps, expers est sermonis iustitiae, parvulus enim est; (Epistula ad Hebraeos 5, 13)
perfectorum autem est solidus cibus, eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad discretionem boni ac mali. (Epistula ad Hebraeos 5, 14)
Et hoc faciemus, si quidem permiserit Deus. (Epistula ad Hebraeos 6, 3)
Impossibile est enim eos, qui semel sunt illuminati, gustaverunt etiam donum caeleste et participes sunt facti Spiritus Sancti (Epistula ad Hebraeos 6, 4)
Confidimus autem de vobis, dilectissimi, meliora et viciniora saluti, tametsi ita loquimur; (Epistula ad Hebraeos 6, 9)
non enim iniustus Deus, ut obliviscatur operis vestri et dilectionis, quam ostendistis nomini ipsius, qui ministrastis sanctis et ministratis. (Epistula ad Hebraeos 6, 10)
ut non segnes efficiamini, verum imitatores eorum, qui fide et patientia hereditant promissiones. (Epistula ad Hebraeos 6, 12)