Mosaico decorativo

1. Saul falou a Jónatas, seu filho, e a todos os seus servos, para que matassem Davide, mas Jónatas, filho de Saul, amava extremosamente Davide.

1. καὶ ἐλάλησεν Σαουλ πρὸς Ιωναθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ θανατῶσαι τὸν Δαυιδ καὶ Ιωναθαν υἱὸς Σαουλ ᾑρεῖτο τὸν Δαυιδ σφόδρα

2. Jónatas avisou Davide, dizendo: Saul, meu pai, procura matar-te, por isso rogo-te que te guardes amanhã de manhã, te retires a um lugar oculto, onde te escondas.

2. καὶ ἀπήγγειλεν Ιωναθαν τῷ Δαυιδ λέγων Σαουλ ζητεῖ θανατῶσαί σε φύλαξαι οὖν αὔριον πρωὶ καὶ κρύβηθι καὶ κάθισον κρυβῇ

3. Eu sairei e conservar-me-ei junto de meu pai no campo onde tu estiveres, falarei de ti a meu pai e te avisarei de tudo o que souber.

3. καὶ ἐγὼ ἐξελεύσομαι καὶ στήσομαι ἐχόμενος τοῦ πατρός μου ἐν ἀγρῷ οὗ ἐὰν ᾖς ἐκεῖ καὶ ἐγὼ λαλήσω περὶ σοῦ πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ὄψομαι ὅ τι ἐὰν ᾖ καὶ ἀπαγγελῶ σοι

4. Jónatas, pois, falou em favor de Davide a Saul, seu pai, e disse-lhe: Não peques, ó rei, contra Davide, teu servo, porque ele não pecou contra ti, e os seus serviços foram-te muito úteis.

4. καὶ ἐλάλησεν Ιωναθαν περὶ Δαυιδ ἀγαθὰ πρὸς Σαουλ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν μὴ ἁμαρτησάτω ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν δοῦλόν σου Δαυιδ ὅτι οὐχ ἡμάρτηκεν εἰς σέ καὶ τὰ ποιήματα αὐτοῦ ἀγαθὰ σφόδρα

5. Expôs a sua vida ao perigo, matou o Filisteu , e o Senhor salvou (por meio dele) todo o Israel por um modo maravilhoso; tu o viste e te alegraste. Por que queres, pois, pecar contra sangue inocente, matando Davide, que não tem culpa?

5. καὶ ἔθετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν τὸν ἀλλόφυλον καὶ ἐποίησεν κύριος σωτηρίαν μεγάλην καὶ πᾶς Ισραηλ εἶδον καὶ ἐχάρησαν καὶ ἵνα τί ἁμαρτάνεις εἰς αἷμα ἀθῷον θανατῶσαι τὸν Δαυιδ δωρεάν

6. Saul, tendo ouvido isto, aplacado com as razões de Jónatas, jurou: Viva o Senhor, que ele não morrerá.

6. καὶ ἤκουσεν Σαουλ τῆς φωνῆς Ιωναθαν καὶ ὤμοσεν Σαουλ λέγων ζῇ κύριος εἰ ἀποθανεῖται

7. Jónatas chamou, pois, Davide, e contou-lhe todas estas coisas; a seguir, levou-o à presença de Saul, e (Davide) ficou vivendo junto dele, como antes.

7. καὶ ἐκάλεσεν Ιωναθαν τὸν Δαυιδ καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα καὶ εἰσήγαγεν Ιωναθαν τὸν Δαυιδ πρὸς Σαουλ καὶ ἦν ἐνώπιον αὐτοῦ ὡσεὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν

8. Quando recomeçou a guerra, Davide, saindo, com­bateu contra os Filisteus, fazendo neles grande destroço e obrigando-os a fugir diante dele

8. καὶ προσέθετο ὁ πόλεμος γενέσθαι πρὸς Σαουλ καὶ κατίσχυσεν Δαυιδ καὶ ἐπολέμησεν τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην σφόδρα καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ

9. E o espírito maligno, mandado pelo Senhor, apoderou-se de Saul. Estava este sentado em sua casa, com um a lança na mão, e David e tocava harpa.

9. καὶ ἐγένετο πνεῦμα θεοῦ πονηρὸν ἐπὶ Σαουλ καὶ αὐτὸς ἐν οἴκῳ καθεύδων καὶ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ Δαυιδ ἔψαλλεν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ

10. Saul tentou atravessar Davide com a lança contra a parede, mas Davide desviou-se, e a lança, sem o ofender, foi cravar se na parede. Davide fugiu e salvou-se aquela noite.

10. καὶ ἐζήτει Σαουλ πατάξαι τὸ δόρυ εἰς Δαυιδ καὶ ἀπέστη Δαυιδ ἐκ προσώπου Σαουλ καὶ ἐπάταξεν τὸ δόρυ εἰς τὸν τοῖχον καὶ Δαυιδ ἀνεχώρησεν καὶ διεσώθη

11. Mandou, pois, Saul os seus guardas a casa de Davide para lho terem seguro e para ser morto pela manhã. Porém Davide foi avisado por Micol, sua mulher, que lhe disse: Se te não puseres a salvo esta noite, amanhã morrerás.

11. καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ ἀγγέλους εἰς οἶκον Δαυιδ φυλάξαι αὐτὸν τοῦ θανατῶσαι αὐτὸν πρωί καὶ ἀπήγγειλεν τῷ Δαυιδ Μελχολ ἡ γυνὴ αὐτοῦ λέγουσα ἐὰν μὴ σὺ σώσῃς τὴν ψυχὴν σαυτοῦ τὴν νύκτα ταύτην αὔριον θανατωθήσῃ

12. Ela fê-lo descer por uma janela, e ele fugiu e salvou-se.

12. καὶ κατάγει ἡ Μελχολ τὸν Δαυιδ διὰ τῆς θυρίδος καὶ ἀπῆλθεν καὶ ἔφυγεν καὶ σῴζεται

13. Em seguida Micol tomou uma estátua, deitou-a em cima da cama, pôs-lhe ao redor da cabeça uma pele de cabra com o pêlo, e cobriu-a com a roupa.

13. καὶ ἔλαβεν ἡ Μελχολ τὰ κενοτάφια καὶ ἔθετο ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν ἔθετο πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκάλυψεν αὐτὰ ἱματίῳ

14. Saul mandou guardas para prenderem Davide, mas foi-lhes respondido que estava doente.

14. καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυιδ καὶ λέγουσιν ἐνοχλεῖσθαι αὐτόν

15. Saul mandou segunda vez mensageiros com ordens de ver Davide, dizendo-lhes: Trazei-mo no seu mesmo leito, para ser morto.

15. καὶ ἀποστέλλει ἐπὶ τὸν Δαυιδ λέγων ἀγάγετε αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης πρός με τοῦ θανατῶσαι αὐτόν

16. Tendo chegado os mensageiros, encontraram em cima da cama a estátua que tinha em roda da cabeça uma pele de cabra.

16. καὶ ἔρχονται οἱ ἄγγελοι καὶ ἰδοὺ τὰ κενοτάφια ἐπὶ τῆς κλίνης καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ

17. Saul disse a Micol: Por que me enganaste assim e deixaste fugir o meu inimigo? Micol respondeu a Saul: Porque ele me disse: Deixa-me ir, senão matar-te-ei.

17. καὶ εἶπεν Σαουλ τῇ Μελχολ ἵνα τί οὕτως παρελογίσω με καὶ ἐξαπέστειλας τὸν ἐχθρόν μου καὶ διεσώθη καὶ εἶπεν Μελχολ τῷ Σαουλ αὐτὸς εἶπεν ἐξαπόστειλόν με εἰ δὲ μή θανατώσω σε

18. Davide, pois, fugiu e pôs-se a salvo. Foi ter com Samuel a Rama e contou-lhe tudo o que Saul lhe tinha feito. Depois retiraram-se, ele e Samuel, e habitaram em Naiot.

18. καὶ Δαυιδ ἔφυγεν καὶ διεσώθη καὶ παραγίνεται πρὸς Σαμουηλ εἰς Αρμαθαιμ καὶ ἀπαγγέλλει αὐτῷ πάντα ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ Σαουλ καὶ ἐπορεύθη Δαυιδ καὶ Σαμουηλ καὶ ἐκάθισαν ἐν Ναυαθ ἐν Ραμα

19. Noticiaram a Saul: Davide está em Naiot de Rama.

19. καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαουλ λέγοντες ἰδοὺ Δαυιδ ἐν Ναυαθ ἐν Ραμα

20. Saul mandou guardas para prenderem Davide, mas tendo eles visto um grupo de profetas que profetizavam , com Samuel à frente, o Espírito do Senhor apoderou-se também deles, e começaram também a profetizar. (ver nota)

20. καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυιδ καὶ εἶδαν τὴν ἐκκλησίαν τῶν προφητῶν καὶ Σαμουηλ εἱστήκει καθεστηκὼς ἐπ’ αὐτῶν καὶ ἐγενήθη ἐπὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Σαουλ πνεῦμα θεοῦ καὶ προφητεύουσιν

21. Tendo isto sido contado a Saul, mandou outros mensageiros, mas estes também profetizaram. De novo mandou Saul terceiros mensageiros, mas também estes profetizaram. Então Saul, cheio de cólera,

21. καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαουλ καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ἑτέρους καὶ ἐπροφήτευσαν καὶ αὐτοί καὶ προσέθετο Σαουλ ἀποστεῖλαι ἀγγέλους τρίτους καὶ ἐπροφήτευσαν καὶ αὐτοί

22. foi ele próprio a Rama, chegou até à grande cisterna, que há em Soco, e perguntou: Em que lugar estão Samuel e Davide? Foi-lhe respondido: Estão em Naiot de Rama.

22. καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Σαουλ καὶ ἐπορεύθη καὶ αὐτὸς εἰς Αρμαθαιμ καὶ ἔρχεται ἕως τοῦ φρέατος τοῦ ἅλω τοῦ ἐν τῷ Σεφι καὶ ἠρώτησεν καὶ εἶπεν ποῦ Σαμουηλ καὶ Δαυιδ καὶ εἶπαν ἰδοὺ ἐν Ναυαθ ἐν Ραμα

23. Partiu para Naiot de Rama, mas apoderou-se também dele o Espírlto do Senhor, e ia andando, e profetizando (por todo o caminho) até que chegou a Naiot de Rama.

23. καὶ ἐπορεύθη ἐκεῖθεν εἰς Ναυαθ ἐν Ραμα καὶ ἐγενήθη καὶ ἐπ’ αὐτῷ πνεῦμα θεοῦ καὶ ἐπορεύετο προφητεύων ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Ναυαθ ἐν Ραμα

24. (Chegando lá ) despojou-se também ele das suas vestes, e profetizou com os outros diante de Samuel, e esteve nú, por terra, aquele dia e aquela noite. Daqui tomou origem o provérbio: Também Saul entre os profetas? (ver nota)

24. καὶ ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπροφήτευσεν ἐνώπιον αὐτῶν καὶ ἔπεσεν γυμνὸς ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα διὰ τοῦτο ἔλεγον εἰ καὶ Σαουλ ἐν προφήταις



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.