Mosaico decorativo

1. Soube logo Demétrio do fim de Nicanor e da aniquilação de seu exército e resolveu enviar pela segunda vez Báquides e Alcimo à terra da Judeia, com a ala direita de seu exército.

1. Demetrio, al enterarse de la muerte de Nicanor y de la derrota de su ejército, decidió mandar a Judea otra vez a Báquides y Alcimo como jefes del ala derecha de su ejército.

2. Estes tomaram o caminho que leva a Gálgala, e acamparam em frente de Mesalot, no distrito de Arbelas. Apoderaram-se da cidade e mataram grande número de habitantes.

2. Éstos tomaron el camino de Galilea y acamparon en Mesalot de Arbela, se apoderaron de ella y mataron a muchos de sus habitantes.

3. No primeiro mês do ano cento e cinquenta e dois, colocaram cerco diante de Jerusalém.*

3. En el primer mes del año 152 acamparon frente a Jerusalén;

4. Depois eles se apartaram e foram a Berzet com vinte mil homens e dois mil cavaleiros.

4. y veinte mil hombres de infantería y dos mil de caballería se dirigieron a Berea.

5. Judas estava acampado em Elasa, e três mil homens de escol estavam com ele.

5. Judas tenía su campamento en Elasa con tres mil hombres selectos.

6. Todavia, ante o número considerável de seus adversários, ficaram tomados de pânico. Muitos se retiraram do acampamento e, por fim, ali ficaram não mais que oitocentos homens.

6. Pero cuando los suyos vieron a aquel gran número de enemigos, se llenaron de miedo y muchos huyeron del campo, quedando sólo ochocientos hombres.

7. Verificando Judas a dispersão de seu exército e a iminência do combate, sentiu seu coração angustiado, porque já não tinha tempo de reunir os fugitivos.

7. Judas, viendo la dispersión de su ejército cuando era inminente la lucha, se sintió profundamente apenado, pues no tenía tiempo para volverlos a juntar.

8. Consternado, disse aos que tinham ficado: “Vamos! Ataquemos o inimigo. Talvez possamos combatê-lo!”.

8. Desalentado, habló a los que quedaban: "¡Luchemos contra nuestros enemigos; quizá podamos vencerlos!".

9. Mas eles o desviavam disso, dizendo: “Não conseguiremos! Salvemos antes nossas vidas agora. Voltaremos depois com nossos irmãos e travaremos a batalha. Mas neste momento somos muito poucos”.

9. Ellos le respondieron: "No podremos; ahora tratemos de salvarnos; volveremos más tarde con nuestros hermanos, y entonces lucharemos; ahora somos demasiado pocos".

10. “Livre-nos Deus – disse Judas – que proceda desse modo e que eu me salve diante deles! Se chegou a nossa hora, morramos corajosamente por nossos irmãos e não deixemos uma nódoa sequer em nossa memória!”

10. Pero Judas les contestó: "Jamás haré semejante cosa: huir delante de ellos. Si ha llegado nuestra hora, muramos valientemente por nuestros hermanos sin manchar nuestra gloria".

11. O exército inimigo saiu do acampamento e tomou posição diante deles. A cavalaria se dividiu em dois batalhões. Os fundibulários e os flecheiros se colocaram à frente e todos os mais valentes postaram-se na primeira fileira.

11. El ejército enemigo salió del campo y le hizo frente con la caballería dividida en dos alas; los hombres y los arqueros, todos valientes, avanzaban a la cabeza del ejército como fuerza de choque. Báquides iba en el ala derecha.

12. Báquides achava-se na ala direita e, ao som das trombetas, a falange avançou dos dois lados.

12. El ejército, dividido en dos partes, avanzaba al sonido de las trompetas.

13. Os soldados de Judas tocaram também as trombetas e a terra foi abalada pelo tumulto das armas. O combate se prolongou desde a manhã até a tarde.

13. La tierra temblaba por el estruendo de los ejércitos. El combate se entabló a la mañana y duró hasta la tarde.

14. Viu Judas que Báquides se encontrava à direita com a mais forte porção de seu exército e cercado dos mais corajosos dos seus.

14. Judas se dio cuenta de que Báquides y la parte más fuerte del ejército estaban en la derecha, y, juntándose con los más decididos,

15. Rompeu ele essa ala direita e a perseguiu até o monte de Azoto.

15. derrotó el ala derecha y la persiguió hasta los montes de Azara.

16. Mas a ala esquerda, vendo derrotada a direita, lançou-se atrás nas pegadas de Judas e de seus soldados.

16. Los del ala izquierda, viendo la derrota del ala derecha, siguieron por la espalda a Judas y a los suyos.

17. O combate tornou-se mais encarniçado, e, tanto de um como de outro lado, caíram muitos feridos.

17. Fue una lucha encarnizada, cayendo muchos de una y otra parte.

18. Judas mesmo caiu morto, e então todos os outros fugiram.

18. También cayó Judas; los demás huyeron.

19. Jônatas e Simão recolheram Judas, seu irmão, e o enterraram no sepulcro de seus pais em Modin.

19. Jonatán y Simón recogieron a su hermano y lo enterraron en la tumba de sus padres, en Modín.

20. Todo o povo de Israel caiu na desolação e o chorou longamente, guardando luto por vários dias, dizendo:

20. Todo el pueblo de Israel le guardó luto y lo lloró durante mucho tiempo, repitiendo la lamentación:

21. “Como sucumbiu o valente salvador de Israel?”.

21. "¡Cómo ha caído el héroe, el salvador de Israel!".

22. O restante das façanhas de Judas, de seus combates, de seus feitos heroicos e atos gloriosos não foi escrito: ele é, com efeito, por demais numeroso.

22. El resto de la historia de Judas, sus guerras, las hazañas por él realizadas y sus timbres de gloria no han sido escritos; son demasiado numerosos.

23. Ora, após a morte de Judas, aconteceu que os perversos reapareceram em todas as fronteiras de Israel e todos os que praticavam o mal deram-se a conhecer.

23. Después de la muerte de Judas aparecieron de nuevo los criminales en todo el territorio de Israel y levantaron la cabeza los autores de la iniquidad.

24. Naqueles dias, dominou também uma grande fome, e o país passou para o inimigo, entregando-se a eles.

24. Hubo por entonces una gran carestía, hasta el punto de parecer que la tierra se puso de su parte.

25. Báquides, por sua vez, escolheu homens ímpios para colocá-los nos postos de comando.

25. Entonces Báquides escogió hombres malvados para gobernar el país.

26. Estes procuravam com empenho os amigos de Judas e os conduziam a Báquides, que se vingava deles e os escarnecia.

26. Éstos hacían averiguaciones y pesquisas para descubrir a los amigos de Judas, llevándolos luego a Báquides, que los castigaba y se burlaba de ellos.

27. A opressão que caiu sobre Israel foi tal, que não houve igual desde a época em que tinham desaparecido os profetas.*

27. Hubo una opresión tal en Israel como no se había conocido desde que no había profetas.

28. Reuniram-se todos os amigos de Judas e disseram a Jônatas:

28. Los amigos de Judas se reunieron y dijeron a Jonatán:

29. “Após a morte de Judas, teu irmão, não há mais ninguém como ele, para opor-se a nossos inimigos, a Báquides e aos que odeiam nossa nação.

29. "Desde la muerte de tu hermano Judas, no ha surgido nadie semejante a él, capaz de enfrentarse a nuestros enemigos, a Báquides y a cuantos odian nuestra nación.

30. Por isso, te escolhemos hoje por chefe, para nos conduzires ao combate”.

30. Te elegimos a ti para ocupar su puesto como nuestro jefe y guía en la batalla emprendida".

31. A partir dessa hora, Jô­natas tomou o comando e assumiu o lugar de seu irmão Judas.

31. Jonatán tomó el mando y sucedió a su hermano Judas.

32. Tendo Báquides conhecimento disso, procurava matá-lo.

32. Báquides lo supo y trató de matarlo.

33. Mas, advertidos, Jônatas, seu irmão Simão e todos os seus companheiros fugiram para o deserto de Técua, onde acamparam junto às águas da cisterna de Asfar.

33. Jonatán, su hermano Simón y los que lo acompañaban se enteraron, huyeron al desierto de Técoa y acamparon junto a la cisterna de Asfar.

34. Soube-o Báquides num dia de sábado e atravessou o Jordão com todo o seu exército.

34. Informaron de esto a Báquides en día de sábado, y él y su ejército atravesaron rápidamente el Jordán.

35. Nesse ínterim, Jônatas havia enviado seu irmão, chefe do povo, aos naba­teus, seus amigos, rogando-lhes se podiam guardar as suas bagagens, que eram numerosas.

35. Jonatán envió a su hermano, que iba al frente de la comitiva, a rogar a sus amigos los nabateos que les permitieran dejarles en depósito todo el bagaje, que era mucho.

36. Mas os filhos de Iambri saíram de Mádaba, apoderaram-se de João e de tudo o que tinha e o levaram.

36. Pero los descendientes de Jambrí salieron de Madaba, capturaron a Juan con todo el bagaje y se fueron con ello.

37. Logo em seguida, disseram a Jônatas e a seu irmão Simão que os filhos de Iambri celebravam um grande casamento e traziam de Nadabat, com grande pompa, a jovem esposa, filha de um dos maiores príncipes de Canaã.

37. Después de esto anunciaron a Jonatán y a Simón, su hermano, que los descendientes de Jambrí estaban celebrando una boda solemne y que llevaban desde Madaba, con gran pompa, a la novia, hija de uno de los más ilustres personajes de Canaán.

38. Lembraram-se do sangue de seu irmão João e retiraram-se para a montanha, onde se ocultaram.

38. Entonces se acordaron de su hermano Juan y se escondieron en el recodo del monte.

39. Erguendo os olhos, eles se puseram de espreita, e eis que em grande tumulto e com grande aparato, o es­poso saía com seus amigos e irmãos na direção da noiva, com tambores, instrumentos de música e grande equipa­mento.

39. Levantaron la vista y vieron, en medio de un rumor confuso, un cortejo numeroso, el esposo, sus amigos y hermanos, que avanzaban hacia ellos con tamboriles, instrumentos musicales y rica armadura.

40. Os companheiros de Jônatas saíram então de seu esconderijo e lançaram-se sobre eles, para massacrá-los. Muitos caíram aos seus golpes e os restantes fugiram para a montanha, enquanto os agresso­res apoderavam-se de seus despojos.

40. Los judíos salieron de su escondite, se precipitaron sobre ellos y los mataron. Hubo muchas víctimas; otros huyeron al monte; ellos se apoderaron de todo lo que llevaban.

41. As­sim, a boda transformou-se em luto e o som de suas músicas, em lamentação.

41. Así la boda se convirtió en luto y el alegre son de la música en lamentaciones.

42. Dessa maneira, os judeus vingaram-se do sangue de seu irmão, e voltaram à margem do Jordão.

42. Se vengaron de su hermano y se volvieron a la ribera pantanosa del Jordán.

43. Soube-o Báquides e, num sábado, avançou com um poderoso exército até a margem do Jordão.

43. Báquides se enteró de esto y llegó en día de sábado a las riberas del Jordán.

44. Dirigindo-se então a seus companheiros, disse-lhes Jônatas: “Vamos, pelejemos agora por nossas vidas, porque hoje não é como ontem e anteontem.

44. Jonatán entonces habló así a los suyos: "¡Ánimo! Luchemos por nuestras vidas, pues hoy no es como ayer o anteayer.

45. Eis a batalha diante e atrás de nós; de um lado e de outro do rio Jordão, o pântano e o bosque. Não há meio de escapar.

45. Tenemos al enemigo delante y a nuestra espalda; aquí y allí están las aguas del Jordán, terreno pantanoso, bosque; no hay salida.

46. Clamai, pois, agora ao céu, para nos livrar de nossos inimigos”. E travou-se o combate.

46. Clamad, pues, al cielo para que nos libre de nuestros enemigos".

47. Jônatas estendeu a mão para ferir Báquides, mas este escapou, retirando-se para trás.

47. Se trabó la batalla, y Jonatán alargó la mano para herir a Báquides, pero éste le esquivó echándose hacia atrás.

48. Então, Jônatas e seus companheiros atiraram-se ao Jordão e passaram, a nado, para a outra margem, sem que o inimigo atravessasse atrás deles.

48. Entonces Jonatán y los suyos salvaron el Jordán atravesándolo a nado; sus enemigos no los siguieron.

49. Naquele dia tombaram cerca de mil homens da parte de Báquides. Este voltou a Jerusalém;

49. Aquel día cayeron unos mil hombres de Báquides.

50. edificou fortalezas na Judeia e consolidou com densos muros, portas e fechaduras, as fortificações de Jericó, Emaús, Bet-Horon, Betel, Tamnata, Faraton e Tefon.

50. Báquides volvió a Jerusalén y se puso a construir plazas fuertes en Judea, las fortalezas de Jericó, Emaús, Bejorón, Betel, Tamnata, Faratón y Tefón, con altas murallas y puertas con cerrojos,

51. E colocou nelas guarnições para hostilizar Israel.

51. dejando en cada una una guarnición para hostigar a Israel.

52. Fortificou igualmente Betsur, Gazara e a fortaleza, onde ele deixou tropas e depósitos de víveres.

52. También fortificó las ciudades de Bet Sur y Guézer y la ciudadela, dejando en ellas soldados y depósitos de víveres.

53. Tomou como reféns os filhos dos dirigentes do país e os manteve presos na fortaleza de Jerusalém.

53. Tomó, finalmente, a los hijos de los jefes del país como rehenes y los puso bajo vigilancia en la ciudadela de Jerusalén.

54. No segundo mês do ano cento e cinquenta e três, ordenou Alcimo a derrubar o muro do pátio interior do santuário e, deitando a mão sobre a obra dos profetas, começou por destruí-la.*

54. El año 153, en el segundo mes, Alcimo mandó derribar el muro del atrio interior del templo, destruyendo así la obra de los profetas. Ya se había comenzado a demoler,

55. Nesse instante, porém, Alcimo foi ferido por Deus e seu plano foi suspenso. Ficou ele com a boca fechada pela paralisia e não pôde mais dizer uma palavra, nem dar ordens relativamente à sua casa.

55. cuando Alcimo tuvo un ataque y quedaron suspendidas las obras. Se le cerró la boca y quedó paralizada, de modo que no podía hablar ni dar órdenes en su casa.

56. Morreu depois atormentado por grandes sofrimentos.

56. Alcimo murió en medio de grandes sufrimientos.

57. Vendo Báquides essa morte, retirou-se para perto do rei. E a terra de Judá permaneceu em paz durante dois anos.

57. Báquides, viendo que Alcimo había muerto, regresó a la corte real. El país tuvo paz durante dos años.

58. Mas, entre os judeus, os maus conspiravam, dizendo: “Eis que Jônatas e os seus vivem em paz e confiantes. Aproveitemos para chamar Báquides, que os exterminará numa só noite”.

58. Entonces todos los criminales tomaron esta resolución: "Jonatán y los suyos viven en paz, sin temor alguno. Hagamos venir a Báquides, y nos haremos con todos en una sola noche",

59. Foram eles, pois, aconselhá-lo

59. y fueron a deliberar con él.

60. e ele se pôs a caminho com um grande exército. Secre­tamente enviou cartas aos partidários que ele possuía junto aos judeus, para que eles lançassem mão sobre Jô­natas e seus companheiros. Mas eles não o conseguiram, porque seu plano tinha sido descoberto.

60. Báquides se puso en camino con un ejército numeroso. Mandó clandestinamente cartas a sus partidarios de Judea para que prendiesen a Jonatán y a los suyos; pero no tuvo éxito, porque fueron descubiertos sus planes.

61. Pelo contrário, cinquenta dos principais cabeças da conjuração foram presos e mortos.

61. Jonatán y los suyos apresaron a cincuenta hombres del país, cabecillas de la conjura, y los mataron.

62. Quanto a Jônatas, fugiu com Simão e seus partidários até Bet-Basi, no deserto. Ergueram as suas ruínas e fortificaram-se nelas.

62. Jonatán y Simón se retiraron con los suyos a Betbasí, en el desierto, repararon las ruinas y la fortificaron.

63. Logo que Báquides o soube, reuniu todo o seu exército e foi avisar seus amigos da Judeia.

63. Apenas lo supo Báquides, reunió toda su gente y avisó a todos sus partidarios de Judea.

64. Ele veio acampar defronte de Bet-Basi, que ele sitiou por muito tempo, construindo máquinas.

64. Llegó a Betbasí, la sitió durante varios días y emplazó máquinas de guerra.

65. Jônatas, deixando na cidade seu irmão Simão, ganhou o campo com um pequeno número de homens.

65. Jonatán dejó en la ciudad a su hermano Simón, y salió por la región con un puñado de hombres.

66. Matou Odomer e seus irmãos na sua própria tenda, bem como os filhos de Fasiron, e começou a vencer e a crescer em forças.

66. Derrotó a Odomera, a sus hermanos y a los hijos de Fasirón en sus tiendas; estos primeros golpes le sirvieron de refuerzo.

67. Do outro lado, Simão e seus homens saíram da cidade e incendiaram as máquinas de guerra.

67. Simón y los suyos salieron de la ciudad e incendiaron las máquinas.

68. Travaram combate com Báquides que foi derrotado por eles e ficou muito entristecido pela presunção e insucesso de sua tentativa.

68. Atacaron a Báquides, que fue derrotado, y cayó en un profundo abatimiento, porque no habían resultado ni sus planes ni su expedición.

69. Por isso, mostrou-se irritadíssimo contra os maus judeus que o haviam aconselhado a vir à sua terra. Mandou matar a muitos e decidiu voltar a seu país.

69. Se enfureció grandemente contra los criminales que le habían aconsejado venir al país, mató a muchos y decidió volver a su tierra.

70. Sabendo disso, enviou-lhe Jônatas mensageiros para propor-lhe a paz e a devolução dos prisioneiros.

70. Jonatán lo supo, y le envió emisarios para hacer con él un tratado de paz y canjear prisioneros.

71. Báquides os recebeu, aceitou a proposta e jurou nunca mais tentar nada de mal contra eles, por todos os dias de sua vida.

71. Él aceptó, prometió lealtad a las propuestas y juró no hacerle daño alguno durante su vida.

72. Restituiu os prisioneiros que havia feito anteriormente na Judeia e voltou a seu país, para nunca mais tentar reaparecer junto aos judeus.

72. Después de restituir a los prisioneros capturados en Judea, retornó a su tierra y no volvió más a Judea.

73. A espada repousou em Israel. Jônatas fixou residência em Macmas. Ali começou a julgar o povo e exterminou os ímpios de Israel.

73. Así hubo paz en Israel, y Jonatán fijó su residencia en Micmás, donde comenzó a gobernar al pueblo y a exterminar a la gente perversa de Israel.


Bíblia Ave Maria - Kaikki oikeudet pidätetään.


Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.