Rute, 2

1. kai th nwemin anhr gnwrimoV tw andri authV o de anhr dunatoV iscui ek thV suggeneiaV abimelec kai onoma autw booV

1. erat autem vir Helimelech consanguineus homo potens et magnarum opum nomine Booz

2. kai eipen rouq h mwabitiV proV nwemin poreuqw dh eiV agron kai sunaxw en toiV stacusin katopisqen ou ean eurw carin en ofqalmoiV autou eipen de auth poreuou qugater

2. dixitque Ruth Moabitis ad socrum suam si jubes vadam in agrum et colligam spicas quæ metentium fugerint manus ubicumque clementis in me patris familias repperero gratiam cui illa respondit vade filia mi

3. kai eporeuqh kai sunelexen en tw agrw katopisqen twn qerizontwn kai periepesen periptwmati th meridi tou agrou booV tou ek suggeneiaV abimelec

3. abiit itaque et colligebat spicas post terga metentium accidit autem ut ager ille haberet dominum Booz qui erat de cognatione Helimelech

4. kai idou booV hlqen ek baiqleem kai eipen toiV qerizousin kurioV meq' umwn kai eipon autw euloghsai se kurioV

4. et ecce ipse veniebat de Bethleem dixitque messoribus Dominus vobiscum qui responderunt ei benedicat tibi Dominus

5. kai eipen booV tw paidariw autou tw efestwti epi touV qerizontaV tinoV h neaniV auth

5. dixitque Booz juveni qui messoribus præerat cujus est hæc puella

6. kai apekriqh to paidarion to efestoV epi touV qerizontaV kai eipen h paiV h mwabitiV estin h apostrafeisa meta nwemin ex agrou mwab

6. qui respondit hæc est Moabitis quæ venit cum Nœmi de regione moabitide

7. kai eipen sullexw dh kai sunaxw en toiV dragmasin opisqen twn qerizontwn kai hlqen kai esth apo prwiqen kai ewV esperaV ou katepausen en tw agrw mikron

7. et rogavit ut spicas colligeret remanentes sequens messorum vestigia et de mane usque nunc stat in agro et ne ad momentum quidem domum reversa est

8. kai eipen booV proV rouq ouk hkousaV qugater mh poreuqhV en agrw sullexai eterw kai su ou poreush enteuqen wde kollhqhti meta twn korasiwn mou

8. et ait Booz ad Ruth audi filia ne vadas ad colligendum in alterum agrum nec recedas ab hoc loco sed jungere puellis meis

9. oi ofqalmoi sou eiV ton agron ou ean qerizwsin kai poreush katopisqen autwn idou eneteilamhn toiV paidarioiV tou mh ayasqai sou kai o ti diyhseiV kai poreuqhsh eiV ta skeuh kai piesai oqen an udreuwntai ta paidaria

9. et ubi messuerint sequere mandavi enim pueris meis ut nemo tibi molestus sit sed etiam si sitieris vade ad sarcinulas et bibe aquas de quibus et pueri bibunt

10. kai epesen epi proswpon authV kai prosekunhsen epi thn ghn kai eipen proV auton ti oti euron carin en ofqalmoiV sou tou epignwnai me kai egw eimi xenh

10. quæ cadens in faciem suam et adorans super terram dixit ad eum unde mihi hoc ut invenirem gratiam ante oculos tuos et nosse me dignareris peregrinam mulierem

11. kai apekriqh booV kai eipen auth apaggelia aphggelh moi osa pepoihkaV meta thV penqeraV sou meta to apoqanein ton andra sou kai pwV katelipeV ton patera sou kai thn mhtera sou kai thn ghn genesewV sou kai eporeuqhV proV laon on ouk hdeiV ecqeV kai trithV

11. cui ille respondit nuntiata sunt mihi omnia quæ feceris socrui tuæ post mortem viri tui et quod dereliqueris parentes tuos et terram in qua nata es et veneris ad populum quem ante nesciebas

12. apoteisai kurioV thn ergasian sou kai genoito o misqoV sou plhrhV para kuriou qeou israhl proV on hlqeV pepoiqenai upo taV pterugaV autou

12. reddat tibi Dominus pro opere tuo et plenam mercedem recipias a Domino Deo Israël ad quem venisti et sub cujus confugisti alas

13. h de eipen euroimi carin en ofqalmoiV sou kurie oti parekalesaV me kai oti elalhsaV epi kardian thV doulhV sou kai idou egw esomai wV mia twn paidiskwn sou

13. quæ ait inveni gratiam ante oculos tuos domine mi qui consolatus es me et locutus es ad cor ancillæ tuæ quæ non sum similis unius puellarum tuarum

14. kai eipen auth booV hdh wra tou fagein proselqe wde kai fagesai twn artwn kai bayeiV ton ywmon sou en tw oxei kai ekaqisen rouq ek plagiwn twn qerizontwn kai ebounisen auth booV alfiton kai efagen kai eneplhsqh kai katelipen

14. dixitque ad eam Booz quando hora vescendi fuerit veni huc et comede panem et intingue buccellam tuam in aceto sedit itaque ad messorum latus et congessit pulentam sibi comeditque et saturata est et tulit reliquias

15. kai anesth tou sullegein kai eneteilato booV toiV paidarioiV autou legwn kai ge ana meson twn dragmatwn sullegetw kai mh kataiscunhte authn

15. atque inde surrexit ut spicas ex more colligeret præcepit autem Booz pueris suis dicens etiam si vobiscum metere voluerit ne prohibeatis eam

16. kai bastazonteV bastaxate auth kai ge paraballonteV parabaleite auth ek twn bebounismenwn kai afete kai sullexei kai ouk epitimhsete auth

16. et de vestris quoque manipulis proicite de industria et remanere permittite ut absque rubore colligat et colligentem nemo corripiat

17. kai sunelexen en tw agrw ewV esperaV kai errabdisen a sunelexen kai egenhqh wV oifi kriqwn

17. collegit ergo in agro usque ad vesperam et quæ collegerat virga cædens et excutiens invenit hordei quasi œphi mensuram id est tres modios

18. kai hren kai eishlqen eiV thn polin kai eiden h penqera authV a sunelexen kai exenegkasa rouq edwken auth a katelipen ex wn eneplhsqh

18. quos portans reversa est in civitatem et ostendit socrui suæ insuper protulit et dedit ei de reliquiis cibi sui quo saturata fuerat

19. kai eipen auth h penqera authV pou sunelexaV shmeron kai pou epoihsaV eih o epignouV se euloghmenoV kai aphggeilen rouq th penqera authV pou epoihsen kai eipen to onoma tou androV meq' ou epoihsa shmeron booV

19. dixitque ei socrus ubi hodie collegisti et ubi fecisti opus sit benedictus qui misertus est tui indicavitque ei apud quem esset operata et nomen dixit viri quod Booz vocaretur

20. kai eipen nwemin th numfh authV euloghtoV estin tw kuriw oti ouk egkatelipen to eleoV autou meta twn zwntwn kai meta twn teqnhkotwn kai eipen auth nwemin eggizei hmin o anhr ek twn agcisteuontwn hmaV estin

20. cui respondit Nœmi benedictus sit a Domino quoniam eandem gratiam quam præbuerat vivis servavit et mortuis rursumque propinquus ait noster est homo

21. kai eipen rouq proV thn penqeran authV kai ge oti eipen proV me meta twn paidariwn mou proskollhqhti ewV an teleswsin olon ton amhton oV uparcei moi

21. et Ruth hoc quoque inquit præcepit mihi ut tamdiu messoribus ejus jungerer donec omnes segetes meterentur

22. kai eipen nwemin proV rouq thn numfhn authV agaqon qugater oti eporeuqhV meta twn korasiwn autou kai ouk apanthsontai soi en agrw eterw

22. cui dixit socrus melius est filia mi ut cum puellis ejus exeas ad metendum ne in alieno agro quispiam resistat tibi

23. kai prosekollhqh rouq toiV korasioiV booV sullegein ewV ou sunetelesen ton qerismon twn kriqwn kai twn purwn kai ekaqisen meta thV penqeraV authV

23. juncta est itaque puellis Booz et tamdiu cum eis messuit donec hordea et triticum in horreis conderentur