Mosaico decorativo

1. kai eprofhteusen aggaioV o profhthV kai zacariaV o tou addw profhteian epi touV ioudaiouV touV en iouda kai ierousalhm en onomati qeou israhl ep' autouV

1. Un gran clamor se suscitó entre la gente del pueblo y sus mujeres contra sus hermanos judíos.

2. tote anesthsan zorobabel o tou salaqihl kai ihsouV o uioV iwsedek kai hrxanto oikodomhsai ton oikon tou qeou ton en ierousalhm kai met' autwn oi profhtai tou qeou bohqounteV autoiV

2. Había quienes decían: «Nosotros tenemos que dar en prenda nuestros hijos y nuestras hijas para obtener grano con que comer y vivir.»

3. en autw tw kairw hlqen ep' autouV qanqanai eparcoV peran tou potamou kai saqarbouzana kai oi sundouloi autwn kai toia eipan autoiV tiV eqhken umin gnwmhn tou oikodomhsai ton oikon touton kai thn corhgian tauthn katartisasqai

3. Había otros que decían: «Nosotros tenemos que empeñar nuestros campos, nuestras viñas y nuestras casas para conseguir grano en esta penuria.»

4. tote tauta eiposan autoiV tina estin ta onomata twn andrwn twn oikodomountwn thn polin tauthn

4. Y otros decían: «Tenemos que pedir prestado dinero a cuenta de nuestros campos y de nuestras viñas para el impuesto del rey;

5. kai oi ofqalmoi tou qeou epi thn aicmalwsian iouda kai ou kathrghsan autouV ewV gnwmh tw dareiw aphnecqh kai tote apestalh tw forologw uper toutou

5. y siendo así que tenemos la misma carne que nuestros hermanos, y que nuestros hijos son como sus hijos, sin embargo tenemos que entregar como esclavos a nuestros hijos y a nuestras hijas; ¡hay incluso entre nuestras hijas quienes son deshonradas! Y no podemos hacer nada, ya que nuestros campos y nuestras viñas pertenecen a otros.»

6. diasafhsiV epistolhV hV apesteilen qanqanai o eparcoV tou peran tou potamou kai saqarbouzana kai oi sundouloi autwn afarsacaioi oi en tw peran tou potamou dareiw tw basilei

6. Yo me indigné mucho al oír su queja y estas palabras.

7. rhsin apesteilan proV auton kai tade gegraptai en autw dareiw tw basilei eirhnh pasa

7. Tomé decisión en mi corazón de reprender a los notables y a los consejeros, y les dije: «¡Qué carga impone cada uno de vosotros a su hermano!» Congregué contra ellos una gran asamblea,

8. gnwston estw tw basilei oti eporeuqhmen eiV thn ioudaian cwran eiV oikon tou qeou tou megalou kai autoV oikodomeitai liqoiV eklektoiV kai xula entiqetai en toiV toicoiV kai to ergon ekeino epidexion ginetai kai euodoutai en taiV cersin autwn

8. y les dije: «Nosotros hemos rescatado, en la medida de nuestras posibilidades, a nuestros hermanos judíos que habían sido vendidos a las naciones. ¡Y ahora sois vosotros los que vendéis a vuestros hermanos para que nosotros los rescatemos!» Ellos callaron sin saber qué responder.

9. tote hrwthsamen touV presbuterouV ekeinouV kai outwV eipamen autoiV tiV eqhken umin gnwmhn ton oikon touton oikodomhsai kai thn corhgian tauthn katartisasqai

9. Y yo continué: «No está bien lo que estáis haciendo. ¿No queréis caminar en el temor de nuestro Dios, para evitar los insultos de las naciones enemigas?

10. kai ta onomata autwn hrwthsamen autouV gnwrisai soi wste grayai soi ta onomata twn andrwn twn arcontwn autwn

10. También yo, mis hermanos y mi gente, les hemos prestado dinero y trigo. Pues bien, condonemos estas deudas.

11. kai toiouto rhma apekriqhsan hmin legonteV hmeiV esmen douloi tou qeou tou ouranou kai thV ghV kai oikodomoumen ton oikon oV hn wkodomhmenoV pro toutou eth polla kai basileuV tou israhl megaV wkodomhsen auton kai kathrtisato auton

11. Restituidles inmediatamente sus campos, sus viñas, sus olivares y sus casas, y perdonadles la deuda del dinero, del trigo, del vino y del aceite que les habéis prestado.»

12. autoiV af' ote de parwrgisan oi patereV hmwn ton qeon tou ouranou edwken autouV eiV ceiraV naboucodonosor basilewV babulwnoV tou caldaiou kai ton oikon touton katelusen kai ton laon apwkisen eiV babulwna

12. Respondieron ellos: «Restituiremos y no les reclamaremos ya nada; haremos como tú has dicho.» Entonces llamé a los sacerdotes y les hice jurar que harían seguir esta promesa.

13. all' en etei prwtw kurou tou basilewV kuroV o basileuV eqeto gnwmhn ton oikon tou qeou touton oikodomhqhnai

13. Luego sacudí los plieges de mi manto diciendo: «¡Así sacuda Dios, fuera de su casa y de su hacienda, a todo aquel que no mantenga esta palabra: así sea sacudido y despojado!» Toda la asamblea respondió: «¡Amén!», y alabó a Yahveh. Y el pueblo cumplió esta palabra.

14. kai ta skeuh tou oikou tou qeou ta crusa kai ta argura a naboucodonosor exhnegken apo oikou tou en ierousalhm kai aphnegken auta eiV naon tou basilewV exhnegken auta kuroV o basileuV apo naou tou basilewV kai edwken tw sasabasar tw qhsaurofulaki tw epi tou qhsaurou

14. Además, desde el día en que el rey me mandó ser gobernador del país de Judá, desde el año veinte hasta el 32 del rey Artajerjes, durante doce años, ni yo ni mis hermanos comimos jamás del pan del gobernador.

15. kai eipen autw panta ta skeuh labe kai poreuou qeV auta en tw oikw tw en ierousalhm eiV ton eautwn topon

15. En cambio los gobernadores anteriores que me precedieron gravaban al pueblo: cada día percibían de él, como contribución por el pan, cuarenta siclos de plata; también sus servidores oprimían al pueblo. Pero yo, por temor de Dios, no hice nunca esto.

16. tote sasabasar ekeinoV hlqen kai edwken qemeliouV tou oikou tou qeou tou en ierousalhm kai apo tote ewV tou nun wkodomhqh kai ouk etelesqh

16. Además he ayudado a la obra de la reparación de esta muralla, y, aunque no he adquirido campos, toda mi gente estaba también allí colaborando en la tarea.

17. kai nun ei epi ton basilea agaqon episkephtw en oikw thV gazhV tou basilewV babulwnoV opwV gnwV oti apo basilewV kurou eteqh gnwmh oikodomhsai ton oikon tou qeou ekeinon ton en ierousalhm kai gnouV o basileuV peri toutou pemyatw proV hmaV

17. A mi mesa se sentaban los jefes y los consejeros en número de 150 sin contar los que venían a nosotros de las naciones vecinas.

18.

18. Diariamente se aderezaban a expensas mías un toro, seis carneros escogidos y aves; y cada diez días se traía cantidad de odres de vino. Y a pesar de todo, jamás reclamé el pan del gobernador, porque un duro trabajo gravaba ya al pueblo.

19.

19. ¡Acuérdate, Dios mío, para mi bien, de todo lo que he hecho por este pueblo!



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras