Mosaico decorativo

1. kai wV hkousan oi en toiV skhnwmasin onteV exesthsan epi to gegonoV

1. Al oírlo los del campamento, quedaron estupefactos;

2. kai epepesen ep' autouV tromoV kai foboV kai ouk hn anqrwpoV menwn kata proswpon tou plhsion eti all' ekcuqenteV omoqumadon efeugon epi pasan odon tou pediou kai thV oreinhV

2. fueron presa de terror pánico y nadie ya fue capaz de mantenerse al lado de sus compañeros: huyeron todos a la desbandada, por todos los caminos, por la llanura y la montaña.

3. kai oi parembeblhkoteV en th oreinh kuklw baituloua kai etraphsan eiV fughn kai tote oi uioi israhl paV anhr polemisthV ex autwn execuqhsan ep' autouV

3. También los que estaban acampados en la altura, sitiando a Betulia, se dieron a la fuga; entonces, todos los hombres de guerra de Israel cayeron sobre ellos.

4. kai apesteilen oziaV eiV baitomasqaim kai bhbai kai cwbai kai kwla kai eiV pan orion israhl touV apaggellontaV uper twn suntetelesmenwn kai ina panteV epekcuqwsin toiV polemioiV eiV thn anairesin autwn

4. Ozías mandó aviso a Betomestáin, a Bebé, Jobá y Kolá, y a toda la montaña de Israel, dando noticia de cuanto había pasado, para que todos se arrojaran sobre los enemigos y los exterminaran.

5. wV de hkousan oi uioi israhl panteV omoqumadon epepeson ep' autouV kai ekopton autouV ewV cwba wsautwV de kai oi ex ierousalhm paregenhqhsan kai ek pashV thV oreinhV anhggeilan gar autoiV ta gegonota th parembolh twn ecqrwn autwn kai oi en galaad kai oi en th galilaia uperekerasan autouV plhgh megalh ewV ou parhlqon damaskon kai ta oria authV

5. Cuando los israelitas lo supieron, todos, como un solo hombre, se lanzaron sobre los asirios y los batieron hasta Jobá. También acudieron los de Jerusalén y los de la montaña, porque también a ellos se les dio noticia de lo sucedido en el campo enemigo; de igual modo, los de Galaad y Galilea, atacándoles de flanco, les hicieron enorme estrago hasta que pudieron refugiarse en Damasco y su región.

6. oi de loipoi oi katoikounteV baituloua epepesan th parembolh assour kai epronomeusan autouV kai eplouthsan sfodra

6. En cuanto a los demás habitantes de Betulia, cayeron sobre el campamento asirio, le saquearon y obtuvieron grandes riquezas.

7. oi de uioi israhl anastreyanteV apo thV kophV ekurieusan twn loipwn kai ai kwmai kai epauleiV en th oreinh kai pedinh ekrathsan pollwn lafurwn hn gar plhqoV polu sfodra

7. Los israelitas, de vuelta de la matanza, se hicieron dueños del resto; también los de las aldeas y granjas de la montaña y del llano obtuvieron gran botín, porque había una abundancia incalculable.

8. kai iwakim o iereuV o megaV kai h gerousia twn uiwn israhl oi katoikounteV en ierousalhm hlqon tou qeasasqai ta agaqa a epoihsen kurioV tw israhl kai tou idein thn ioudiq kai lalhsai met' authV eirhnhn

8. El sumo sacerdote Yoyaquim, con el Consejo de Ancianos de Israel y los habitantes de Jerusalén, vinieron a contemplar los bienes que el Señor había hecho a Israel, y a ver y saludar a Judit.

9. wV de eishlqon proV authn euloghsan authn panteV omoqumadon kai eipan proV authn su uywma ierousalhm su gauriama mega tou israhl su kauchma mega tou genouV hmwn

9. En llegando a su presencia, todos a una voz la bendijeron diciendo: «Tú eres la exaltación de Jerusalén, tú el gran orgullo de Israel, tú la suprema gloria de nuestra raza.

10. epoihsaV tauta panta en ceiri sou epoihsaV ta agaqa meta israhl kai eudokhsen ep' autoiV o qeoV euloghmenh ginou para tw pantokratori kuriw eiV ton aiwna cronon kai eipen paV o laoV genoito

10. Al hacer todo esto por tu mano has procurado la dicha de Israel y Dios se ha complacido en lo que has hecho. Bendita seas del Señor Omnipotente por siglos infinitos.» Y todo el pueblo respondió: «¡Amén!»

11. kai elafureusen paV o laoV thn parembolhn ef' hmeraV triakonta kai edwkan th ioudiq thn skhnhn olofernou kai panta ta argurwmata kai taV klinaV kai ta olkeia kai panta ta kataskeuasmata autou kai labousa auth epeqhken epi thn hmionon authV kai ezeuxen taV amaxaV authV kai eswreusen auta ep' autwn

11. Todo el pueblo estuvo recogiendo botín del campamento durante treinta días; dieron a Judit la tienda de Holofernes, con toda su vajilla de plata, sus divanes, sus vasijas y todo su mobiliario. Ella lo tomó y lo cargó sobre su mula, preparó sus carros y los amontonó todo encima.

12. kai sunedramen pasa gunh israhl tou idein authn kai euloghsan authn kai epoihsan auth coron ex autwn kai elaben qursouV en taiV cersin authV kai edwken taiV gunaixin taiV met' authV

12. Todas las mujeres de Israel acudieron para verla y la bendecían danzando en coro. Judit tomaba tirsos con la mano y los distribuía entre las mujeres que estaban a su lado.

13. kai estefanwsanto thn elaian auth kai ai met' authV kai prohlqen pantoV tou laou en coreia hgoumenh paswn twn gunaikwn kai hkolouqei paV anhr israhl enwplismenoi meta stefanwn kai umnoun en tw stomati autwn

13. Ellas y sus acompañantes se coronaron con coronas de olivo; después, dirigiendo el coro de las mujeres, se puso danzando a la cabeza de todo el pueblo. La seguían los hombres de Israel, armados de sus armas, llevando coronas y cantando himnos.

14. kai exhrcen ioudiq thn exomologhsin tauthn en panti israhl kai uperefwnei paV o laoV thn ainesin tauthn

14. Judit entonó, en medio de todo Israel, este himno de acción de gracias y todo el pueblo repetía sus alabanzas:



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras