Mosaico decorativo

1. eipon egw en kardia mou deuro dh peirasw se en eufrosunh kai ide en agaqw kai idou kai ge touto mataiothV

1. Hablé en mi corazón: ¡Adelante! ¡Voy a probarte en el placer; disfruta del bienestar! Pero vi que también esto es vanidad.

2. tw gelwti eipa periforan kai th eufrosunh ti touto poieiV

2. A la risa la llamé: ¡Locura!; y del placer dije: ¿Para qué vale?

3. kateskeyamhn en kardia mou tou elkusai eiV oinon thn sarka mou kai kardia mou wdhghsen en sofia kai tou krathsai ep' afrosunh ewV ou idw poion to agaqon toiV uioiV tou anqrwpou o poihsousin upo ton hlion ariqmon hmerwn zwhV autwn

3. Traté de regalar mi cuerpo con el vino, mientras guardaba mi corazón en la sabiduría, y entregarme a la necedad hasta ver en qué consistía la felicidad de los humanos, lo que hacen bajo el cielo durante los contados días de su vida.

4. emegaluna poihma mou wkodomhsa moi oikouV efuteusa moi ampelwnaV

4. Emprendí mis grandes obras; me construí palacios, me planté viñas;

5. epoihsa moi khpouV kai paradeisouV kai efuteusa en autoiV xulon pan karpou

5. me hice huertos y jardines, y los planté de toda clase de árboles frutales.

6. epoihsa moi kolumbhqraV udatwn tou potisai ap' autwn drumon blastwnta xula

6. Me construí albercas con aguas para regar la frondosa plantación.

7. ekthsamhn doulouV kai paidiskaV kai oikogeneiV egenonto moi kai ge kthsiV boukoliou kai poimniou pollh egeneto moi uper pantaV touV genomenouV emprosqen mou en ierousalhm

7. Tuve siervos y esclavas: poseí servidumbre, así como ganados, vacas y ovejas, en mayor cantidad que ninguno de mis predecesores en Jerusalén.

8. sunhgagon moi kai ge argurion kai crusion kai periousiasmouV basilewn kai twn cwrwn epoihsa moi adontaV kai adousaV kai entrufhmata uiwn tou anqrwpou oinocoon kai oinocoaV

8. Atesoré también plata y oro, tributos de reyes y de provincias. Me procuré cantores y cantoras, toda clase de lujos humanos, coperos y reposteros.

9. kai emegalunqhn kai proseqhka para pantaV touV genomenouV emprosqen mou en ierousalhm kai ge sofia mou estaqh moi

9. Seguí engrandeciéndome más que cualquiera de mis predecesores en Jerusalén, y mi sabiduría se mantenía.

10. kai pan o hthsan oi ofqalmoi mou ouc ufeilon ap' autwn ouk apekwlusa thn kardian mou apo pashV eufrosunhV oti kardia mou eufranqh en panti mocqw mou kai touto egeneto meriV mou apo pantoV mocqou mou

10. De cuanto me pedían mis ojos, nada les negué ni rehusé a mi corazón ninguna alegría; toda vez que mi corazón se solazaba de todas mis fatigas, y esto me compensaba de todas mis fatigas.

11. kai epebleya egw en pasin poihmasin mou oiV epoihsan ai ceireV mou kai en mocqw w emocqhsa tou poiein kai idou ta panta mataiothV kai proairesiV pneumatoV kai ouk estin perisseia upo ton hlion

11. Consideré entonces todas las obras de mis manos y el fatigoso afán de mi hacer y vi que todo es vanidad y atrapar vientos, y que ningún provecho se saca bajo el sol.

12. kai epebleya egw tou idein sofian kai periforan kai afrosunhn oti tiV o anqrwpoV oV epeleusetai opisw thV boulhV ta osa epoihsen authn

12. Yo me volví a considerar la sabiduría, la locura y la necedad. ¿Qué hará el hombre que suceda al rey, sino lo que ya otros hicieron?

13. kai eidon egw oti estin perisseia th sofia uper thn afrosunhn wV perisseia tou fwtoV uper to skotoV

13. Yo vi que la sabiduría aventaja a la necedad, como la luz a las tieneblas.

14. tou sofou oi ofqalmoi autou en kefalh autou kai o afrwn en skotei poreuetai kai egnwn kai ge egw oti sunanthma en sunanthsetai toiV pasin autoiV

14. El sabio tiene sus ojos abiertos, mas el necio en las tinieblas camina. Pero también yo sé que la misma suerte alcanza a ambos.

15. kai eipa egw en kardia mou wV sunanthma tou afronoV kai ge emoi sunanthsetai moi kai ina ti esofisamhn egw tote perisson elalhsa en kardia mou dioti afrwn ek perisseumatoV lalei oti kai ge touto mataiothV

15. Entonces me dice: Como la suerte del necio será la mía, ¿para qué vales, pues, mi sabiduría? Y pensé que hasta eso mismo es vanidad.

16. oti ouk estin mnhmh tou sofou meta tou afronoV eiV aiwna kaqoti hdh ai hmerai ai ercomenai ta panta epelhsqh kai pwV apoqaneitai o sofoV meta tou afronoV

16. No hay recuerdo duradero ni del sabio ni del necio; al correr de los días, todos son olvidados. Pues el sabio muere igual que el necio.

17. kai emishsa sun thn zwhn oti ponhron ep' eme to poihma to pepoihmenon upo ton hlion oti ta panta mataiothV kai proairesiV pneumatoV

17. He detestado la vida, porque me repugna cuanto se hace bajo el sol, pues todo es vanidad y atrapar vientos.

18. kai emishsa egw sun panta mocqon mou on egw mocqw upo ton hlion oti afiw auton tw anqrwpw tw ginomenw met' eme

18. Detesté todos mis fatigosos afanes bajo el sol, que yo dejo a mi sucesor.

19. kai tiV oiden ei sofoV estai h afrwn kai exousiazetai en panti mocqw mou w emocqhsa kai w esofisamhn upo ton hlion kai ge touto mataiothV

19. ¿Quién sabe si será sabio o necio? El se hará dueño de todo mi trabajo, lo que realicé con fatiga y sabiduría bajo el sol. También esto es vanidad.

20. kai epestreya egw tou apotaxasqai th kardia mou epi panti tw mocqw w emocqhsa upo ton hlion

20. Entregué mi corazón al desaliento, por todos mis fatigosos afanes bajo el sol,

21. oti estin anqrwpoV ou mocqoV autou en sofia kai en gnwsei kai en andreia kai anqrwpoV oV ouk emocqhsen en autw dwsei autw merida autou kai ge touto mataiothV kai ponhria megalh

21. pues un hombre que se fatigá con sabiduría, ciencia y destreza, a otro que en nada se fatigó da su propia paga. También esto es vanidad y mal grave.

22. oti ti ginetai tw anqrwpw en panti mocqw autou kai en proairesei kardiaV autou w autoV mocqei upo ton hlion

22. Pues ¿qué le queda a aquel hombre de toda su fatiga y esfuerzo con que se fatigó bajo el sol?

23. oti pasai ai hmerai autou alghmatwn kai qumou perispasmoV autou kai ge en nukti ou koimatai h kardia autou kai ge touto mataiothV estin

23. Pues todos sus días son dolor, y su oficio, penar; y ni aun de noche su corazón descansa. También esto es vanidad.

24. ouk estin agaqon en anqrwpw o fagetai kai o pietai kai o deixei th yuch autou agaqon en mocqw autou kai ge touto eidon egw oti apo ceiroV tou qeou estin

24. No hay mayor felicidad para el hombre que comer y beber, y disfrutar en medio de sus fatigas. Yo veo que también esto viene de la mano de Dios,

25. oti tiV fagetai kai tiV feisetai parex autou

25. pues quien come y quien bebe, lo tiene de Dios.

26. oti tw anqrwpw tw agaqw pro proswpou autou edwken sofian kai gnwsin kai eufrosunhn kai tw amartanonti edwken perispasmon tou prosqeinai kai tou sunagagein tou dounai tw agaqw pro proswpou tou qeou oti kai ge touto mataiothV kai proairesiV pneumatoV

26. Porque a quien le agrada, da El sabiduría, ciencia y alegría; mas al pecador, da la tarea de amontonar y atesorir para dejárselo a quien agrada a Dios. También esto es vanidad y atrapar vientos.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras