Mosaico decorativo

1. kai palin hrxato didaskein para thn qalassan kai sunhcqh proV auton ocloV poluV wste auton embanta eiV to ploion kaqhsqai en th qalassh kai paV o ocloV proV thn qalassan epi thV ghV hn

1. Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglome­rou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.

2. kai edidasken autouV en parabolaiV polla kai elegen autoiV en th didach autou

2. E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:

3. akouete idou exhlqen o speirwn tou speirai

3. “Ouvi: Saiu o semeador a semear.

4. kai egeneto en tw speirein o men epesen para thn odon kai hlqen ta peteina tou ouranou kai katefagen auto

4. Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.

5. allo de epesen epi to petrwdeV opou ouk eicen ghn pollhn kai euqewV exaneteilen dia to mh ecein baqoV ghV

5. Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;

6. hliou de anateilantoV ekaumatisqh kai dia to mh ecein rizan exhranqh

6. mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.

7. kai allo epesen eiV taV akanqaV kai anebhsan ai akanqai kai sunepnixan auto kai karpon ouk edwken

7. Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.

8. kai allo epesen eiV thn ghn thn kalhn kai edidou karpon anabainonta kai auxanonta kai eferen en triakonta kai en exhkonta kai en ekaton

8. Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem”.

9. kai elegen autoiV o ecwn wta akouein akouetw

9. E dizia: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!”.*

10. ote de egeneto katamonaV hrwthsan auton oi peri auton sun toiV dwdeka thn parabolhn

10. Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.

11. kai elegen autoiV umin dedotai gnwnai to musthrion thV basileiaV tou qeou ekeinoiV de toiV exw en parabolaiV ta panta ginetai

11. Ele disse-lhes: “A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.*

12. ina bleponteV blepwsin kai mh idwsin kai akouonteV akouwsin kai mh suniwsin mhpote epistreywsin kai afeqh autoiV ta amarthmata

12. Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado”.*

13. kai legei autoiV ouk oidate thn parabolhn tauthn kai pwV pasaV taV parabolaV gnwsesqe

13. E acrescentou: “Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?

14. o speirwn ton logon speirei

14. O semea­dor semeia a palavra.

15. outoi de eisin oi para thn odon opou speiretai o logoV kai otan akouswsin euqewV ercetai o satanaV kai airei ton logon ton esparmenon en taiV kardiaiV autwn

15. Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.

16. kai outoi eisin omoiwV oi epi ta petrwdh speiromenoi oi otan akouswsin ton logon euqewV meta caraV lambanousin auton

16. Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;

17. kai ouk ecousin rizan en eautoiV alla proskairoi eisin eita genomenhV qliyewV h diwgmou dia ton logon euqewV skandalizontai

17. mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.

18. kai outoi eisin oi eiV taV akanqaV speiromenoi outoi eisin oi ton logon akouonteV

18. Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,

19. kai ai merimnai tou aiwnoV toutou kai h apath tou ploutou kai ai peri ta loipa epiqumiai eisporeuomenai sumpnigousin ton logon kai akarpoV ginetai

19. mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.

20. kai outoi eisin oi epi thn ghn thn kalhn sparenteV oitineV akouousin ton logon kai paradecontai kai karpoforousin en triakonta kai en exhkonta kai en ekaton

20. Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um”. Outras parábolas (= Lc 8,16ss)

21. kai elegen autoiV mhti o lucnoV ercetai ina upo ton modion teqh h upo thn klinhn ouc ina epi thn lucnian epiteqh

21. Dizia-lhes ainda: “Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?*

22. ou gar estin ti krupton o ean mh fanerwqh oude egeneto apokrufon all ina eiV faneron elqh

22. Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.

23. ei tiV ecei wta akouein akouetw

23. Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça”.

24. kai elegen autoiV blepete ti akouete en w metrw metreite metrhqhsetai umin kai prosteqhsetai umin toiV akouousin

24. Ele prosseguiu: “Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ain­da se vos acrescentará.

25. oV gar an ech doqhsetai autw kai oV ouk ecei kai o ecei arqhsetai ap autou

25. Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem”.

26. kai elegen outwV estin h basileia tou qeou wV ean anqrwpoV balh ton sporon epi thV ghV

26. Dizia também: “O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.

27. kai kaqeudh kai egeirhtai nukta kai hmeran kai o sporoV blastanh kai mhkunhtai wV ouk oiden autoV

27. Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.

28. automath gar h gh karpoforei prwton corton eita stacun eita plhrh siton en tw stacui

28. Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.

29. otan de paradw o karpoV euqewV apostellei to drepanon oti paresthken o qerismoV

29. Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita”.*

30. kai elegen tini omoiwswmen thn basileian tou qeou h en poia parabolh parabalwmen authn

30. Dizia ele: “A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?

31. wV kokkw sinapewV oV otan sparh epi thV ghV mikroteroV pantwn twn spermatwn estin twn epi thV ghV

31. É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.

32. kai otan sparh anabainei kai ginetai pantwn twn lacanwn meizwn kai poiei kladouV megalouV wste dunasqai upo thn skian autou ta peteina tou ouranou kataskhnoun

32. Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra”.

33. kai toiautaiV parabolaiV pollaiV elalei autoiV ton logon kaqwV hdunanto akouein

33. Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.

34. cwriV de parabolhV ouk elalei autoiV kat idian de toiV maqhtaiV autou epeluen panta

34. E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos. (= Mt 8,23-27 = Lc 8,22-25)

35. kai legei autoiV en ekeinh th hmera oyiaV genomenhV dielqwmen eiV to peran

35. À tarde daquele dia, disse-lhes: “Passemos para o outro lado”.

36. kai afenteV ton oclon paralambanousin auton wV hn en tw ploiw kai alla de ploiaria hn met autou

36. Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.*

37. kai ginetai lailay anemou megalh ta de kumata epeballen eiV to ploion wste auto hdh gemizesqai

37. Nisso, surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.

38. kai hn autoV epi th prumnh epi to proskefalaion kaqeudwn kai diegeirousin auton kai legousin autw didaskale ou melei soi oti apollumeqa

38. Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: “Mestre, não te importa que pereçamos?”.

39. kai diegerqeiV epetimhsen tw anemw kai eipen th qalassh siwpa pefimwso kai ekopasen o anemoV kai egeneto galhnh megalh

39. E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Cala-te!”. E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.

40. kai eipen autoiV ti deiloi este outwV pwV ouk ecete pistin

40. Ele disse-lhes: “Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?”.

41. kai efobhqhsan fobon megan kai elegon proV allhlouV tiV ara outoV estin oti kai o anemoV kai h qalassa upakouousin autw

41. Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: “Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?”. (= Mt 8,28-34 = Lc 8,26-39)



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras