Hebreus, 4
1. fobhqwmen oun mhpote kataleipomenhV epaggeliaV eiselqein eiV thn katapausin autou dokh tiV ex umwn usterhkenai
1. Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2. kai gar esmen euhggelismenoi kaqaper kakeinoi all ouk wfelhsen o logoV thV akohV ekeinouV mh sugkekramenoV th pistei toiV akousasin
2. A Boa-Nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.*
3. eisercomeqa gar eiV thn katapausin oi pisteusanteV kaqwV eirhken wV wmosa en th orgh mou ei eiseleusontai eiV thn katapausin mou kaitoi twn ergwn apo katabolhV kosmou genhqentwn
3. Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4. eirhken gar pou peri thV ebdomhV outwV kai katepausen o qeoV en th hmera th ebdomh apo pantwn twn ergwn autou
4. pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia (Gn 2,2).
5. kai en toutw palin ei eiseleusontai eiV thn katapausin mou
5. Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6. epei oun apoleipetai tinaV eiselqein eiV authn kai oi proteron euaggelisqenteV ouk eishlqon di apeiqeian
6. é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7. palin tina orizei hmeran shmeron en dabid legwn meta tosouton cronon kaqwV eirhtai shmeron ean thV fwnhV autou akoushte mh sklhrunhte taV kardiaV umwn
7. Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8. ei gar autouV ihsouV katepausen ouk an peri allhV elalei meta tauta hmeraV
8. Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9. ara apoleipetai sabbatismoV tw law tou qeou
9. Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.*
10. o gar eiselqwn eiV thn katapausin autou kai autoV katepausen apo twn ergwn autou wsper apo twn idiwn o qeoV
10. E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11. spoudaswmen oun eiselqein eiV ekeinhn thn katapausin ina mh en tw autw tiV upodeigmati pesh thV apeiqeiaV
11. Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12. zwn gar o logoV tou qeou kai energhV kai tomwteroV uper pasan macairan distomon kai diiknoumenoV acri merismou yuchV te kai pneumatoV armwn te kai muelwn kai kritikoV enqumhsewn kai ennoiwn kardiaV
12. Porque a Palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13. kai ouk estin ktisiV afanhV enwpion autou panta de gumna kai tetrachlismena toiV ofqalmoiV autou proV on hmin o logoV
13. Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14. econteV oun arcierea megan dielhluqota touV ouranouV ihsoun ton uion tou qeou kratwmen thV omologiaV
14. Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.*
15. ou gar ecomen arcierea mh dunamenon sumpaqhsai taiV asqeneiaiV hmwn pepeiramenon de kata panta kaq omoiothta cwriV amartiaV
15. Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16. prosercwmeqa oun meta parrhsiaV tw qronw thV caritoV ina labwmen eleon kai carin eurwmen eiV eukairon bohqeian
16. Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.