Mosaico decorativo

1. Sapientia aedificavit sibi domum, excidit columnas septem;

1. La sapienza ha costruito la sua casa, ha drizzato le sue sette colonne.

2. immolavit victimas suas, miscuit vinum et proposuit mensam suam.

2. Ha ucciso i suoi animali, ha attinto il suo vino, ha imbandito la sua tavola.

3. Misit ancillas suas, ut vocarent ad arcem et ad excelsa civitatis:

3. Ha inviato le sue ancelle a gridare sulle alture del villaggio:

4. “Si quis est parvulus, veniat ad me”. Et vecordi locuta est:

4. "Chi è ingenuo, corra!". Al povero di spirito ella dice:

5. “Venite, comedite panem meum et bibite vinum, quod miscui vobis;

5. "Venite, mangiate il mio pane, bevete il vino che ho preparato.

6. relinquite infantiam et vivite et ambulate per vias prudentiae”.

6. Abbandonate l'ingenuità e vivrete, camminate nella mia intelligenza!".

7. Qui erudit derisorem, ipse iniuriam sibi facit; et, qui arguit impium, sibi maculam generat.

7. Chi corregge il beffeggiatore ne riceve disprezzo, chi rimprovera l'empio, l'oltraggio.

8. Noli arguere derisorem, ne oderit te; argue sapientem, et diliget te.

8. Non rimproverare il beffardo, altrimenti ti odia! Tu rimproveri il saggio ed egli ti ama.

9. Da sapienti, et sapientior fiet; doce iustum, et addet doctrinam.

9. Da' al saggio e diventerà ancora più saggio, istruisci il giusto e farà altro acquisto.

10. Principium sapientiae timor Domini, et scientia Sancti est prudentia.

10. L'inizio della sapienza è il timore del Signore, la scienza del Santo è intelligenza.

11. Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitae.

11. Sì! Per merito mio si moltiplicheranno i tuoi giorni, aumenteranno gli anni della vita.

12. Si sapiens fueris, tibimetipsi eris; si autem illusor, solus portabis malum.

12. Se sei saggio, lo sei per bene tuo, se sei stolto, tu solo la sconti.

13. Mulier stulta est clamosa, fatua et nihil sciens;

13. Donna stoltezza è tutta irrequieta, è sempliciotta e senza cervello.

14. sedit in foribus domus suae super sellam in excelsis urbis,

14. Siede alla porta della sua casa, sopra un trono, sulle alture del villaggio,

15. ut vocaret transeuntes per viam et pergentes itinere suo:

15. per chiamare chi passa per la via, chi va diritto per la sua strada:

16. “Qui est parvulus, declinet ad me”. Et vecordi locuta est:

16. "Chi è ingenuo, corra qua!". E al povero di spirito ella dice:

17. “Aquae furtivae dulciores sunt, et panis in abscondito suavior”.

17. "Le acque furtive sono dolci, il pane segreto è delizioso!".

18. Et ignoravit quod ibi sint umbrae, et in profundis inferni convivae eius.

18. E lui non sa che là ci sono le ombre, che agli antri degli inferi scendono i suoi invitati.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras