I Corintios, 3
1. Yo, hermanos, no pude hablaros como a espirituales, sino como a carnales, como a niños en Cristo.
1. et ego fratres non potui vobis loqui quasi spiritalibus sed quasi carnalibus tamquam parvulis in Christo
2. Os di a beber leche y no alimento sólido, pues todavía no lo podíais soportar. Ni aun lo soportáis al presente;
2. lac vobis potum dedi non escam nondum enim poteratis sed ne nunc quidem potestis adhuc enim estis carnales
3. pues todavía sois carnales. Porque, mientras haya entre vosotros envidia y discordia ¿no es verdad que sois carnales y vivís a lo humano?
3. cum enim sit inter vos zelus et contentio nonne carnales estis et secundum hominem ambulatis
4. Cuando dice uno «Yo soy de Pablo», y otro «Yo soy de Apolo», ¿no procedéis al modo humano?
4. cum enim quis dicit ego quidem sum Pauli alius autem ego Apollo nonne homines estis quid igitur est Apollo quid vero Paulus
5. ¿Qué es, pues Apolo? ¿Qué es Pablo?... ¡Servidores, por medio de los cuales habéis creído!, y cada uno según lo que el Señor le dio.
5. ministri ejus cui credidistis et unicuique sicut Dominus dedit
6. Yo planté, Apolo regó; mas fue Dios quien dio el crecimiento.
6. ego plantavi Apollo rigavit sed Deus incrementum dedit
7. De modo que ni el que planta es algo, ni el que riega, sino Dios que hace crecer.
7. itaque neque qui plantat est aliquid neque qui rigat sed qui incrementum dat Deus
8. Y el que planta y el que riega son una misma cosa; si bien cada cual recibirá el salario según su propio trabajo,
8. qui plantat autem et qui rigat unum sunt unusquisque autem propriam mercedem accipiet secundum suum laborem
9. ya que somos colaboradores de Dios y vosotros, campo de Dios, edificación de Dios.
9. Dei enim sumus adiutores Dei agricultura estis Dei ædificatio estis
10. Conforme a la gracia de Dios que me fue dada, yo, como buen arquitecto, puse el cimiento, y otro construye encima. ¡Mire cada cual cómo construye!
10. secundum gratiam Dei quæ data est mihi ut sapiens architectus fundamentum posui alius autem superædificat unusquisque autem videat quomodo superædificet
11. Pues nadie puede poner otro cimiento que el ya puesto, Jesucristo.
11. fundamentum enim aliud nemo potest ponere præter id quod positum est qui est Christus Jesus
12. Y si uno construye sobre este cimiento con oro, plata, piedras preciosas, madera, heno, paja,
12. si quis autem superædificat supra fundamentum hoc aurum argentum lapides pretiosos ligna fænum stipulam
13. la obra de cada cual quedará al descubierto; la manifestará el Día, que ha de revelarse por el fuego. Y la calidad de la obra de cada cual, la probará el fuego.
13. uniuscujusque opus manifestum erit dies enim declarabit quia in igne revelabitur et uniuscujusque opus quale sit ignis probabit
14. Aquél, cuya obra, construida sobre el cimiento, resista, recibirá la recompensa.
14. si cujus opus manserit quod superædificavit mercedem accipiet
15. Mas aquél, cuya obra quede abrasada, sufrirá el daño. El, no obstante, quedará a salvo, pero como quien pasa a través del fuego.
15. si cujus opus arserit detrimentum patietur ipse autem salvus erit sic tamen quasi per ignem
16. ¿No sabéis que sois santuario de Dios y que el Espíritu de Dios habita en vosotros?
16. nescitis quia templum Dei estis et Spiritus Dei habitat in vobis
17. Si alguno destruye el santuario de Dios, Dios le destruirá a él; porque el santuario de Dios es sagrado, y vosotros sois ese santuario.
17. si quis autem templum Dei violaverit disperdet illum Deus templum enim Dei sanctum est quod estis vos
18. ¡Nadie se engañe! Si alguno entre vosotros se cree sabio según este mundo, hágase necio, para llegar a ser sabio;
18. nemo se seducat si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc sæculo stultus fiat ut sit sapiens
19. pues la sabiduría de este mundo es necedad a los ojos de Dios. En efecto, dice la Escritura: El que prende a los sabios en su propia astucia.
19. sapientia enim hujus mundi stultitia est apud Deum scriptum est enim conprehendam sapientes in astutia eorum
20. Y también: El Señor conoce cuán vanos son los pensamientos de los sabios.
20. et iterum Dominus novit cogitationes sapientium quoniam vanæ sunt
21. Así que, no se gloríe nadie en los hombres, pues todo es vuestro:
21. itaque nemo glorietur in hominibus omnia enim vestra sunt
22. ya sea Pablo, Apolo, Cefas, el mundo, la vida, la muerte, el presente, el futuro, todo es vuestro;
22. sive Paulus sive Apollo sive Cephas sive mundus sive vita sive mors sive præsentia sive futura omnia enim vestra sunt
23. y vosotros, de Cristo y Cristo de Dios.
23. vos autem Christi Christus autem Dei
