Romanos, 2
1. Por eso, no tienes excusa quienquiera que seas, tú que juzgas, pues juzgando a otros, a ti mismo te condenas, ya que obras esas mismas cosas tú que juzgas,
1. Propter quod inexcusabilis es, o homo omnis, qui iudicas. In quo enim iudicas alterum, teipsum condemnas; eadem enim agis, qui iudicas.
2. y sabemos que el juicio de Dios es según verdad contra los que obran semejantes cosas.
2. Scimus enim quoniam iudicium Dei est secundum veritatem in eos, qui talia agunt.
3. Y ¿te figuras, tú que juzgas a los que cometen tales cosas y las cometes tú mismo, que escaparás al juicio de Dios?
3. Existimas autem hoc, o homo, qui iudicas eos, qui talia agunt, et facis ea, quia tu effugies iudicium Dei?
4. O ¿desprecias, tal vez, sus riquezas de bondad, de paciencia y de longanimidad, sin reconocer que esa bondad de Dios te impulsa a la conversión?
4. An divitias benignitatis eius et patientiae et longanimitatis contemnis, ignorans quoniam benignitas Dei ad paenitentiam te adducit?
5. Por la dureza y la impenitencia de tu corazón vas atesorando contra ti cólera para el día de la cólera y de la revelación del justo juicio de Dios,
5. Secundum duritiam autem tuam et impaenitens cor thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis iusti iudicii Dei,
6. el cual dará a cada cual según sus obras:
6. qui reddet unicuique secundum opera eius:
7. a los que, por la perseverancia en el bien busquen gloria, honor e inmortalidad: vida eterna;
7. his quidem, qui secundum patientiam boni operis gloriam et honorem et incorruptionem quaerunt, vitam aeternam;
8. mas a los rebeldes, indóciles a la verdad y dóciles a la injusticia: cólera e indignación.
8. his autem, qui ex contentione et non oboediunt veritati, oboediunt autem iniquitati, ira et indignatio.
9. Tribulación y angustia sobre toda alma humana que obre el mal: del judío primeramente y también del griego;
9. Tribulatio et angustia in omnem animam hominis operantis malum, Iudaei primum et Graeci;
10. en cambio, gloria, honor y paz a todo el que obre el bien; al judío primeramente y también al griego;
10. gloria autem et honor et pax omni operanti bonum, Iudaeo primum et Graeco.
11. que no hay acepción de personas en Dios.
11. Non est enim personarum acceptio apud Deum!
12. Pues cuantos sin ley pecaron, sin ley también perecerán; y cuantos pecaron bajo la ley, por la ley serán juzgados;
12. Quicumque enim sine lege peccaverunt, sine lege et peribunt; et, quicumque in lege peccaverunt, per legem iudicabuntur.
13. que no son justos delante de Dios los que oyen la ley, sino los que la cumplen: ésos serán justificados.
13. Non enim auditores legis iusti sunt apud Deum, sed factores legis iustificabuntur.
14. En efecto, cuando los gentiles, que no tienen ley, cumplen naturalmente las prescripciones de la ley, sin tener ley, para sí mismos son ley;
14. Cum enim gentes, quae legem non habent, naturaliter, quae legis sunt, faciunt, eiusmodi legem non habentes ipsi sibi sunt lex;
15. como quienes muestran tener la realidad de esa ley escrita en su corazón, atestiguándolo su conciencia, y los juicios contrapuestos de condenación o alabanza...
15. qui ostendunt opus legis scriptum in cordibus suis, testimonium simul reddente illis conscientia ipsorum, et inter se invicem cogitationibus accusantibus aut etiam defendentibus,
16. en el día en que Dios juzgará las acciones secretas de los hombres, según mi Evangelio, por Cristo Jesús.
16. in die, cum iudicabit Deus occulta hominum secundum evangelium meum per Christum Iesum.
17. Pero si tú, que te dices judío y descansas en la ley; que te glorías en Dios;
17. Si autem tu Iudaeus cognominaris et requiescis in lege et gloriaris in Deo,
18. que conoces su voluntad; que disciernes lo mejor, amaestrado por la ley,
18. et nosti Voluntatem et discernis potiora instructus per legem,
19. y te jactas de ser guía de ciegos, luz de los que andan en tinieblas,
19. et confidis teipsum ducem esse caecorum, lumen eorum, qui in tenebris sunt,
20. educador de ignorantes, maestro de niños, porque posees en la ley la expresión misma de la ciencia y de la verdad...
20. eruditorem insipientium, magistrum infantium, habentem formam scientiae et veritatis in lege.
21. pues bien, tú que instruyes a los otros ¡a ti mismo no te instruyes! Predicas: ¡no robar!, y ¡robas!
21. Qui ergo alium doces, teipsum non doces? Qui praedicas non furandum, furaris?
22. Prohíbes el adulterio, y ¡adulteras! Aborreces los ídolos, y ¡saqueas sus templos!
22. Qui dicis non moechandum, moecharis? Qui abominaris idola, templa spolias?
23. Tú que te glorías en la ley, transgrediéndola deshonras a Dios.
23. Qui in lege gloriaris, per praevaricationem legis Deum inhonoras?
24. Porque, como dice la Escritura, el nombre de Dios, por vuestra causa, es blasfemado entre las naciones.
24. “Nomen enim Dei propter vos blasphematur inter gentes”, sicut scriptum est.
25. Pues la circuncisión, en verdad, es útil si cumples la ley; pero si eres un trangresor de la ley, tu circuncisión se vuelve incircuncisión.
25. Circumcisio quidem prodest, si legem observes; si autem praevaricator legis sis, circumcisio tua praeputium facta est.
26. Mas si el incircunciso guarda las prescripciones de la ley ¿no se tendra su incircuncisión como circuncisión?
26. Si igitur praeputium iustitias legis custodiat, nonne praeputium illius in circumcisionem reputabitur?
27. Y el que, siendo físicamente incircunciso, cumple la ley, te juzgará a ti, que con la letra y la circuncisión eres transgresor de la ley.
27. Et iudicabit, quod ex natura est praeputium legem consummans, te, qui per litteram et circumcisionem praevaricator legis es.
28. Pues no está en el exterior el ser judío, ni es circuncisión la externa, la de la carne.
28. Non enim qui manifesto Iudaeus est, neque quae manifesto in carne circumcisio,
29. El verdadero judío lo es en el interior, y la verdadera circuncisión, la del corazón, según el espíritu y no según la letra. Ese es quien recibe de Dios la gloria y no de los hombres.
29. sed qui in abscondito Iudaeus est, et circumcisio cordis in spiritu non littera, cuius laus non ex hominibus sed ex Deo est.