Fundar 4031 Resultados para: Józefa I Jego Braci
Nie tak sprawa wygląda. Jednak człowiek pewien z góry Efraima, któremu na imię Szeba, syn Bikriego, podniósł rękę na króla Dawida. Oddajcie więc jego samego, a odstąpię od miasta. Kobieta odpowiedziała Joabowi: Zaraz głowę jego wyrzucę ci przez mur. (2 Księga Samuela 20, 21)
W czasach Dawida nastał głód, trwający przez trzy lata z rzędu. Dawid więc radził się Pana. A Pan dał mu taką odpowiedź: Krew pozostaje na Saului jego domu: bo wymordował Gibeonitów. (2 Księga Samuela 21, 1)
Oświadczyli mu Gibeonici: Z Saulem i jego domem, nie chodzi nam o srebro ani złoto. Nie chcemy równie spowodować śmierci żadnego człowieka w Izraelu. Zapytał: Co powiecie, to wam uczynię. (2 Księga Samuela 21, 4)
niech wydadzą nam siedmiu mężczyzn z jego potomków. Powiesimy ich wobec Pana na wzgórzu Saula, który był wybrańcem Pańskim. Król odpowiedział: Wydam ich wam. (2 Księga Samuela 21, 6)
Dawid podążył, aby od obywateli Jabesz w Gileadzie zabrać kości Saula i kości Jonatana - jego syna, które wzięli po kryjomu z placu w Bet-Szean, gdzie zostali powieszeni przez Filistynów, wtedy gdy Filistyni zadali klęskę Saulowi na wzgórzu Gilboa. (2 Księga Samuela 21, 12)
Zabrał stąd kości Saula i kości jego syna Jonatana, pozbierano również kości powieszonych. (2 Księga Samuela 21, 13)
Pogrzebano kości Saula i jego syna Jonatan" jak również kości powieszonych" w krainie Beniamina w Selam, w grobie jego ojca - Kisza. Zrobiono wszystko tak, jak król zarządził. Potem dopiero Bóg okazał się dla kraju łaskawy. (2 Księga Samuela 21, 14)
Ci czterej pochodzili od Rafy z Gat. Polegli oni z ręki Dawida i jego sług. (2 Księga Samuela 21, 22)
W moim utrapieniu wzywam Pana i wołam do mojego Boga. Usłyszał On głos mój ze swojej świątyni, a krzyk mój dotarł do Jego uszu. (2 Księga Samuela 22, 7)
Uniósł się dym z Jego nozdrzy, a z Jego ust - pochłaniający ogień: "od Niego zapaliły się węgle". (2 Księga Samuela 22, 9)
Nagiął niebiosa i zstąpił, a czarna chmura była pod Jego stopami. (2 Księga Samuela 22, 10)
Od blasku Jego obecności rozżarzyły się węgle ogniste. (2 Księga Samuela 22, 13)
