Księga Hioba, 11
1. Wówczas zabrał głos Sofar z Naamy i tak rzekł:
1. respondens autem Sophar Naamathites dixit
2. Czyż nie dostanie odprawy gaduła, a wymowny człowiek ma słuszność?
2. numquid qui multa loquitur non et audiet aut vir verbosus justificabitur
3. Czy mężowie zamilkną słysząc brednie, czy szyderstwo nie otrzyma nagany?
3. tibi soli tacebunt homines et cum ceteros inriseris a nullo confutaberis
4. Rzekłeś: Nauka moja czysta, niewinny jestem w Twych oczach.
4. dixisti enim purus est sermo meus et mundus sum in conspectu tuo
5. Lecz gdyby Bóg przemówił i zaczął z tobą rozmawiać,
5. atque utinam Deus loqueretur tecum et aperiret labia sua tibi
6. objawił ci tajniki rozumu, gdyż wieloraka to mądrość: poznałbyś, ile Bóg ci zapomniał.
6. ut ostenderet tibi secreta sapientiæ et quod multiplex esset lex ejus et intellegeres quod multo minora exigaris a Deo quam meretur iniquitas tua
7. Czy dosięgniesz głębin Boga, dotrzesz do granic Wszechmocnego?
7. forsitan vestigia Dei conprehendes et usque ad perfectum Omnipotentem repperies
8. Wyższe nad niebo. Przenikniesz? Głębsze niż Szeol. Czy zbadasz?
8. excelsior cælo est et quid facies profundior inferno et unde cognosces
9. Powierzchnią dłuższe od ziemi i szersze nawet od morza.
9. longior terræ mensura ejus et latior mari
10. Gdy przechodzi, nakłada więzy, woła na sąd, kto zabroni?
10. si subverterit omnia vel in unum coartaverit quis contradicet ei
11. Ludzie podstępni są Mu jawni, widzi zło, bo uważa.
11. ipse enim novit hominum vanitatem et videns iniquitatem nonne considerat
12. Lekkoduch niech się hamuje, a płochy niech wejdzie w siebie.
12. vir vanus in superbiam erigitur et tamquam pullum onagri se liberum natum putat
13. Gdy będziesz miał wierne serce, do Niego wzniesiesz swe ręce,
13. tu autem firmasti cor tuum et expandisti ad eum manus tuas
14. gdy odsuniesz dłonie od występku i nie ścierpisz grzechu w namiocie -
14. si iniquitatem quod est in manu tua abstuleris a te et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia
15. to głowę podniesiesz: bez winyś; staniesz się mocnym: bez lęku.
15. tum levare poteris faciem tuam absque macula et eris stabilis et non timebis
16. Cierpienie twe pójdzie w niepamięć, jak deszcz miniony je wspomnisz.
16. miseriæ quoque oblivisceris et quasi aquarum quæ præterierint recordaberis
17. Życie roztoczy swój blask jak południe, mrok się przemieni w poranek.
17. et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam et cum te consumptum putaveris orieris ut lucifer
18. Pełen nadziei, ufności, odpoczniesz bezpiecznie strzeżony.
18. et habebis fiduciam proposita tibi spe et defossus securus dormies
19. Nikt nie zakłóci spokoju, a wielu ci będzie schlebiało.
19. requiesces et non erit qui te exterreat et deprecabuntur faciem tuam plurimi
20. Lecz oczy występnych osłabną, nie znajdą dla siebie schronienia, ufność ich - wyzionąć ducha.
20. oculi autem impiorum deficient et effugium peribit ab eis et spes eorum abominatio animæ
