Księga Barucha, 4

1. Tą mądrością jest księga przykazań Boga i Prawo trwające na wieki. Wszyscy, którzy się go trzymają, żyć będą. Którzy je zaniedbują, pomrą.

1. hic liber mandatorum Dei et lex quæ est in æternum omnes qui tenent eam ad vitam qui autem dereliquerint eam in mortem

2. Nawróć się, Jakubie, trzymaj się go, chodź w blasku jego światła!

2. convertere Jacob et adprehende eam ambula per viam ad splendorem ejus contra lumen ejus

3. Nie dawaj chwały swojej obcemu ani innemu narodowi twych przywilejów!

3. ne tradas altero gloriam tuam et dignitatem tuam genti alienæ

4. Szczęśliwi jesteśmy, o Izraelu, że znamy to, co się Bogu podoba.

4. beati sumus Israël quoniam quæ Deo placent nobis manifesta sunt

5. Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela!

5. animæquior esto populus Dei memorabilis Israël

6. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu.

6. venundati estis gentibus non in perditionem sed propter quod in ira ad iracundiam provocastis Deum traditi estis adversariis

7. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego ofiarami składanymi złym duchom, a nie Bogu.

7. exacerbastis enim eum qui fecit vos Deum æternum immolantes dæmoniis et non Deo

8. Zapomnieliście o waszym Żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.

8. obliti autem estis eum qui nutrivit vos et contristastis nutricem vestram Hierusalem

9. Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: "Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo,

9. vidit enim iracundiam a Deo venientem vobis et dixit audite confines Sion adduxit enim mihi Deus luctum magnum

10. widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny.

10. vidi enim captivitatem populi mei filiorum meorum et filiarum quam superduxit illis Æternus

11. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem.

11. nutrivi enim illos cum jucunditate dimisi autem illos cum fletu et luctu

12. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

12. nemo gaudeat super me viduam et desolatam a multis derelicta sum propter peccata filiorum meorum quia declinaverunt a lege Dei

13. Nie poznały słusznych rozporządzeń Twoich ani nie kroczyły drogami przykazań Bożych, ani nie weszły na ścieżki wychowania w Twojej sprawiedliwości.

13. justitias autem ipsius nescierunt nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei neque per semitas veritatis ejus cum justitia ingressi sunt

14. Przyjdźcie, sąsiedzi Syjonu! Przypomnijcie sobie niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny.

14. veniant confines Sion et memorentur captivitatem filiorum et filiarum mearum quam superduxit illis Æternus

15. Sprowadził na nich naród z daleka, naród bezczelny, obcego języka, który nie uszanował starca ani nie ulitował się nad dzieckiem.

15. adduxit enim super illos gentem de longinquo gentem inprobam et alterius linguæ

16. Uprowadził umiłowanych Wdowy i pozbawił córek Opuszczoną.

16. qui non sunt reveriti senem neque puerorum miserti sunt et abduxerunt dilectos viduæ et a filiis unicam desolaverunt

17. Ja zaś jak wam mogę pomóc?

17. ego autem quid possum adiuvare vos

18. Ten, który zesłał na was to zło, wybawi was z rąk nieprzyjaciół.

18. qui enim adduxit super vos mala ipse vos eripiet de manibus inimicorum vestrorum

19. Idźcie, dzieci, idźcie, ja zaś sama i opuszczona zostać muszę.

19. ambulate filii ambulate ego enim derelicta sum sola

20. Zdjęłam szatę pokoju, a przyoblekłam się w wór mojej modlitwy i wołać będę do Przedwiecznego w czasie dni moich.

20. exui me stola pacis indui autem me sacco obsecrationis et clamabo ad Altissimum in diebus meis

21. Miejcie ufność, dzieci, wołajcie do Boga, a wyrwie was z mocy, z ręki nieprzyjaciół.

21. animæquiores estote filii clamate ad Dominum et eripiet vos de manu principum inimicorum

22. Ja zaś z ufnością oddałam Przedwiecznemu wybawienie wasze i rozradował mię Święty miłosierdziem, jakie okaże wam prędko Przedwieczny, wasz Zbawca.

22. ego enim speravi in Æternum salutem vestram et venit mihi gaudium a Sancto super misericordia quæ veniet vobis ab Æterno salutari nostro

23. Wysłałam was ze smutkiem i płaczem, a Bóg odda mi was z radością i weselem na wieki.

23. emisi enim vos cum luctu et ploratu reducet autem vos mihi Deus cum gaudio et jucunditate in sempiternum

24. Jak bowiem teraz sąsiedzi Syjonu widzieli wasze wygnanie, tak oglądać będą wasze zbawienie, sprawione przez Boga, które przyjdzie wam z wielką chwałą i okazałością Przedwiecznego.

24. sicut enim viderunt vicinæ Sion captivitatem vestram sic videbunt et in celeritate salutem vestram a Deo quæ superveniet vobis cum honore magno et splendore æterno

25. Dzieci, cierpliwie znieście gniew, jaki Bóg zesłał na was. Prześladuje cię twój nieprzyjaciel, ale wnet ujrzysz zagładę jego i na karku jego staniesz.

25. filii patienter sustinete iram quæ supervenit vobis persecutus est enim te inimicus tuus sed cito videbis perditionem ipsius et super cervices ipsius ascendes

26. Moje dzieci pieszczone szły drogami przykrymi, zostały uprowadzone jak stado zagrabione przez nieprzyjaciół.

26. delicati mei ambulaverunt vias asperas ducti sunt enim ut grex direptus ab inimicis

27. Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który dopuścił to na was, będzie pamiętał o was.

27. animæquiores estote filii et proclamate ad Deum erit enim memoria vestra ab eo qui ducit vos

28. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie.

28. sicut enim fuit sensus vester ut erraretis a Deo decies tantum iterum convertentes requiretis eum

29. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym".

29. qui enim induxit vobis mala ipse rursum adducet vobis sempiternam jucunditatem cum salute vestra

30. Nie upadaj na duchu, Jeruzalem, pocieszy cię Ten, który ci nadał imię.

30. animæquior esto Hierusalem exhortatur enim te qui te nominavit

31. Biada tym, którzy cię skrzywdzili i cieszą się z twego nieszczęścia.

31. nocentes parebunt qui te vexaverunt et qui gratulati sunt in tua ruina punientur

32. Biada tym miastom, którym służą twe dzieci, biada temu, które przyjęło twych synów.

32. civitates quibus servierunt filii tui punietur quæ accepit filios tuos

33. Jak bowiem cieszyło się twoim zniszczeniem i radowało się twoim upadkiem, tak będzie zasmucone własnym spustoszeniem.

33. sicut enim gavisa est in tua ruina et lætata est in tuo casu sic contristabitur in sua desolatione

34. Odbiorę mu radość z wielkiej liczby mieszkańców, a pycha jego przemieni się w smutek.

34. et amputabitur exultatio multitudinis ejus et gaudimonium ejus erit in luctum

35. Albowiem Przedwieczny ześle na nie ogień przez wiele dni i długi czas złe duchy zamieszkiwać je będą.

35. ignis enim superveniet ei ab Æterno in longiturnis diebus et habitabitur a dæmoniis in multitudinem temporis

36. Jerozolimo, spojrzyj na Wschód i zobacz radość, która ci przychodzi od Pana.

36. circumspice Hierusalem ad orientem et vide jucunditatem a Deo tibi venientem

37. Oto idą synowie twoi, których wysłałaś, idą, zebrani ze wschodu i zachodu na słowo Świętego, ciesząc się chwałą Boga.

37. ecce enim veniunt filii tui quos dimisisti dispersos veniunt collecti ab oriente usque ad occidentem in verbo Sancti gaudentes in honorem Dei