Provérbios, 3
1. υἱέ ἐμῶν νομίμων μὴ ἐπιλανθάνου τὰ δὲ ῥήματά μου τηρείτω σὴ καρδία
1. Fili mi, ne obliviscaris legis meæ, et præcepta mea cor tuum custodiat:
2. μῆκος γὰρ βίου καὶ ἔτη ζωῆς καὶ εἰρήνην προσθήσουσίν σοι
2. longitudinem enim dierum, et annos vitæ, et pacem, apponent tibi.
3. ἐλεημοσύναι καὶ πίστεις μὴ ἐκλιπέτωσάν σε ἄφαψαι δὲ αὐτὰς ἐπὶ σῷ τραχήλῳ καὶ εὑρήσεις χάριν
3. Misericordia et veritas te non deserant ; circumda eas gutturi tuo, et describe in tabulis cordis tui:
4. καὶ προνοοῦ καλὰ ἐνώπιον κυρίου καὶ ἀνθρώπων
4. et invenies gratiam, et disciplinam bonam, coram Deo et hominibus.
5. ἴσθι πεποιθὼς ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐπὶ θεῷ ἐπὶ δὲ σῇ σοφίᾳ μὴ ἐπαίρου
5. Habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo, et ne innitaris prudentiæ tuæ.
6. ἐν πάσαις ὁδοῖς σου γνώριζε αὐτήν ἵνα ὀρθοτομῇ τὰς ὁδούς σου ὁ δὲ πούς σου οὐ μὴ προσκόπτῃ
6. In omnibus viis tuis cogita illum, et ipse diriget gressus tuos.
7. μὴ ἴσθι φρόνιμος παρὰ σεαυτῷ φοβοῦ δὲ τὸν θεὸν καὶ ἔκκλινε ἀπὸ παντὸς κακοῦ
7. Ne sis sapiens apud temetipsum ; time Deum, et recede a malo:
8. τότε ἴασις ἔσται τῷ σώματί σου καὶ ἐπιμέλεια τοῖς ὀστέοις σου
8. sanitas quippe erit umbilico tuo, et irrigatio ossium tuorum.
9. τίμα τὸν κύριον ἀπὸ σῶν δικαίων πόνων καὶ ἀπάρχου αὐτῷ ἀπὸ σῶν καρπῶν δικαιοσύνης
9. Honora Dominum de tua substantia, et de primitiis omnium frugum tuarum da ei:
10. ἵνα πίμπληται τὰ ταμίειά σου πλησμονῆς σίτου οἴνῳ δὲ αἱ ληνοί σου ἐκβλύζωσιν
10. et implebuntur horrea tua saturitate, et vino torcularia tua redundabunt.
11. υἱέ μὴ ὀλιγώρει παιδείας κυρίου μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος
11. Disciplinam Domini, fili mi, ne abjicias, nec deficias cum ab eo corriperis:
12. ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται
12. quem enim diligit Dominus, corripit, et quasi pater in filio complacet sibi.
13. μακάριος ἄνθρωπος ὃς εὗρεν σοφίαν καὶ θνητὸς ὃς εἶδεν φρόνησιν
13. Beatus homo qui invenit sapientiam, et qui affluit prudentia.
14. κρεῖττον γὰρ αὐτὴν ἐμπορεύεσθαι ἢ χρυσίου καὶ ἀργυρίου θησαυρούς
14. Melior est acquisitio ejus negotiatione argenti, et auri primi et purissimi fructus ejus.
15. τιμιωτέρα δέ ἐστιν λίθων πολυτελῶν οὐκ ἀντιτάξεται αὐτῇ οὐδὲν πονηρόν εὔγνωστός ἐστιν πᾶσιν τοῖς ἐγγίζουσιν αὐτῇ πᾶν δὲ τίμιον οὐκ ἄξιον αὐτῆς ἐστιν
15. Pretiosior est cunctis opibus, et omnia quæ desiderantur huic non valent comparari.
16. μῆκος γὰρ βίου καὶ ἔτη ζωῆς ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτῆς ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ αὐτῆς πλοῦτος καὶ δόξα (16a) ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς ἐκπορεύεται δικαιοσύνη νόμον δὲ καὶ ἔλεον ἐπὶ γλώσσης φορεῖ
16. Longitudo dierum in dextera ejus, et in sinistra illius divitiæ et gloria.
17. αἱ ὁδοὶ αὐτῆς ὁδοὶ καλαί καὶ πάντες οἱ τρίβοι αὐτῆς ἐν εἰρήνῃ
17. Viæ ejus viæ pulchræ, et omnes semitæ illius pacificæ.
18. ξύλον ζωῆς ἐστι πᾶσι τοῖς ἀντεχομένοις αὐτῆς καὶ τοῖς ἐπερειδομένοις ἐπ’ αὐτὴν ὡς ἐπὶ κύριον ἀσφαλής
18. Lignum vitæ est his qui apprehenderint eam, et qui tenuerit eam beatus.
19. ὁ θεὸς τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσεν τὴν γῆν ἡτοίμασεν δὲ οὐρανοὺς ἐν φρονήσει
19. Dominus sapientia fundavit terram ; stabilivit cælos prudentia.
20. ἐν αἰσθήσει ἄβυσσοι ἐρράγησαν νέφη δὲ ἐρρύησαν δρόσους
20. Sapientia illius eruperunt abyssi, et nubes rore concrescunt.
21. υἱέ μὴ παραρρυῇς τήρησον δὲ ἐμὴν βουλὴν καὶ ἔννοιαν
21. Fili mi, ne effluant hæc ab oculis tuis. Custodi legem atque consilium,
22. ἵνα ζήσῃ ἡ ψυχή σου καὶ χάρις ᾖ περὶ σῷ τραχήλῳ (22a) ἔσται δὲ ἴασις ταῖς σαρξί σου καὶ ἐπιμέλεια τοῖς σοῖς ὀστέοις
22. et erit vita animæ tuæ, et gratia faucibus tuis.
23. ἵνα πορεύῃ πεποιθὼς ἐν εἰρήνῃ πάσας τὰς ὁδούς σου ὁ δὲ πούς σου οὐ μὴ προσκόψῃ
23. Tunc ambulabis fiducialiter in via tua, et pes tuus non impinget.
24. ἐὰν γὰρ κάθῃ ἄφοβος ἔσῃ ἐὰν δὲ καθεύδῃς ἡδέως ὑπνώσεις
24. Si dormieris, non timebis ; quiesces, et suavis erit somnus tuus.
25. καὶ οὐ φοβηθήσῃ πτόησιν ἐπελθοῦσαν οὐδὲ ὁρμὰς ἀσεβῶν ἐπερχομένας
25. Ne paveas repentino terrore, et irruentes tibi potentias impiorum.
26. ὁ γὰρ κύριος ἔσται ἐπὶ πασῶν ὁδῶν σου καὶ ἐρείσει σὸν πόδα ἵνα μὴ σαλευθῇς
26. Dominus enim erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum, ne capiaris.
27. μὴ ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ ἡνίκα ἂν ἔχῃ ἡ χείρ σου βοηθεῖν
27. Noli prohibere benefacere eum qui potest: si vales, et ipse benefac.
28. μὴ εἴπης ἐπανελθὼν ἐπάνηκε καὶ αὔριον δώσω δυνατοῦ σου ὄντος εὖ ποιεῖν οὐ γὰρ οἶδας τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα
28. Ne dicas amico tuo: Vade, et revertere: cras dabo tibi: cum statim possis dare.
29. μὴ τεκτήνῃ ἐπὶ σὸν φίλον κακὰ παροικοῦντα καὶ πεποιθότα ἐπὶ σοί
29. Ne moliaris amico tuo malum, cum ille in te habeat fiduciam.
30. μὴ φιλεχθρήσῃς πρὸς ἄνθρωπον μάτην μή τι εἰς σὲ ἐργάσηται κακόν
30. Ne contendas adversus hominem frustra, cum ipse tibi nihil mali fecerit.
31. μὴ κτήσῃ κακῶν ἀνδρῶν ὀνείδη μηδὲ ζηλώσῃς τὰς ὁδοὺς αὐτῶν
31. Ne æmuleris hominem injustum, nec imiteris vias ejus:
32. ἀκάθαρτος γὰρ ἔναντι κυρίου πᾶς παράνομος ἐν δὲ δικαίοις οὐ συνεδριάζει
32. quia abominatio Domini est omnis illusor, et cum simplicibus sermocinatio ejus.
33. κατάρα θεοῦ ἐν οἴκοις ἀσεβῶν ἐπαύλεις δὲ δικαίων εὐλογοῦνται
33. Egestas a Domino in domo impii ; habitacula autem justorum benedicentur.
34. κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν
34. Ipse deludet illusores, et mansuetis dabit gratiam.
35. δόξαν σοφοὶ κληρονομήσουσιν οἱ δὲ ἀσεβεῖς ὕψωσαν ἀτιμίαν
35. Gloriam sapientes possidebunt ; stultorum exaltatio ignominia.
