Die Psalmen, 85
1. [Für den Chormeister. Ein Psalm der Korachiter.]
1. Oratio ipsi David. Inclina, Domine, aurem tuam et exaudi me, quoniam inops et pauper sum ego.
2. Einst hast du, Herr, dein Land begnadet / und Jakobs Unglück gewendet,
2. Custodi animam meam, quoniam sanctus sum ; salvum fac servum tuum, Deus meus, sperantem in te.
3. hast deinem Volk die Schuld vergeben, / all seine Sünden zugedeckt, [Sela]
3. Miserere mei, Domine, quoniam ad te clamavi tota die ;
4. hast zurückgezogen deinen ganzen Grimm / und deinen glühenden Zorn gedämpft.
4. lætifica animam servi tui, quoniam ad te, Domine, animam meam levavi.
5. Gott, unser Retter, richte uns wieder auf, / lass von deinem Unmut gegen uns ab!
5. Quoniam tu, Domine, suavis et mitis, et multæ misericordiæ omnibus invocantibus te.
6. Willst du uns ewig zürnen, / soll dein Zorn dauern von Geschlecht zu Geschlecht?
6. Auribus percipe, Domine, orationem meam, et intende voci deprecationis meæ.
7. Willst du uns nicht wieder beleben, / sodass dein Volk sich an dir freuen kann?
7. In die tribulationis meæ clamavi ad te, quia exaudisti me.
8. Erweise uns, Herr, deine Huld / und gewähre uns dein Heil!
8. Non est similis tui in diis, Domine, et non est secundum opera tua.
9. Ich will hören, was Gott redet: / Frieden verkündet der Herr seinem Volk und seinen Frommen, / den Menschen mit redlichem Herzen. [Sela]
9. Omnes gentes quascumque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine, et glorificabunt nomen tuum.
10. Sein Heil ist denen nahe, die ihn fürchten. / Seine Herrlichkeit wohne in unserm Land.
10. Quoniam magnus es tu, et faciens mirabilia ; tu es Deus solus.
11. Es begegnen einander Huld und Treue; / Gerechtigkeit und Friede küssen sich.
11. Deduc me, Domine, in via tua, et ingrediar in veritate tua ; lætetur cor meum, ut timeat nomen tuum.
12. Treue sprosst aus der Erde hervor; / Gerechtigkeit blickt vom Himmel hernieder.
12. Confitebor tibi, Domine Deus meus, in toto corde meo, et glorificabo nomen tuum in æternum:
13. Auch spendet der Herr dann Segen / und unser Land gibt seinen Ertrag.
13. quia misericordia tua magna est super me, et eruisti animam meam ex inferno inferiori.
14. Gerechtigkeit geht vor ihm her / und Heil folgt der Spur seiner Schritte.
14. Deus, iniqui insurrexerunt super me, et synagoga potentium quæsierunt animam meam: et non proposuerunt te in conspectu suo.
15.
15. Et tu, Domine Deus, miserator et misericors ; patiens, et multæ misericordiæ, et verax.
16.
16. Respice in me, et miserere mei ; da imperium tuum puero tuo, et salvum fac filium ancillæ tuæ.
17.
17. Fac mecum signum in bonum, ut videant qui oderunt me, et confundantur: quoniam tu, Domine, adjuvisti me, et consolatus es me.