Księga Rodzaju, 25

1. Abraham poślubił jeszcze drugą kobietę, imieniem Ketura.

1. Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram

2. Ona to urodziła mu Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha.

2. quæ peperit ei Zamram et Jexan et Madan et Madian et Jesboch et Sue

3. Jokszan był ojcem Saby i Dedana; synami zaś Dedana byli: Aszszurim, Letuszim i Leummim.

3. Jexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et Lathusim et Loommim

4. Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. - Ci wszyscy byli potomkami Ketury.

4. at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa omnes hii filii Cetthuræ

5. Abraham całą swą majętność oddał Izaakowi,

5. deditque Abraham cuncta quæ possederat Isaac

6. synów zaś, których miał z żon drugorzędnych, obdarował i kazał im jeszcze za swego życia odejść od Izaaka ku wschodowi, do kraju leżącego na wschód.

6. filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem

7. A gdy Abraham dożył lat stu siedemdziesięciu pięciu,

7. fuerunt autem dies vitæ ejus centum septuaginta quinque anni

8. zbliżył się kres jego życia i zmarł w późnej, lecz szczęśliwej starości, syt życia, i połączył się ze swoimi przodkami.

8. et deficiens mortuus est in senectute bona provectæque ætatis et plenus dierum congregatusque est ad populum suum

9. Izaak i Izmael, synowie Abrahama, pochowali go w pieczarze Makpela na polu Efrona, syna Sochara Chetyty, w pobliżu Mamre.

9. et sepelierunt eum Isaac et Ismaël filii sui in spelunca duplici quæ sita est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre

10. Na tym polu, które nabył Abraham od Chetytów, został on pochowany obok swej żony, Sary.

10. quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor ejus

11. Po śmierci Abrahama Bóg błogosławił jego synowi Izaakowi. Izaak zamieszkał w pobliżu studni Lachaj-Roj.

11. et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio ejus qui habitabat juxta puteum nomine Viventis et videntis

12. Oto potomkowie Izmaela, syna Abrahama, którego Abrahamowi urodziła Egipcjanka Hagar, niewolnica Sary.

12. hæ sunt generationes Ismaël filii Abraham quem peperit ei Agar Ægyptia famula Sarræ

13. Oto imiona synów Izmaela, imiona pochodzących od nich potomków: Nebajot, pierworodny syn Izmaela, Kedar, Adbeel, Mibsam,

13. et hæc nomina filiorum ejus in vocabulis et generationibus suis primogenitus Ismahelis Nabajoth dein Cedar et Abdeel et Mabsam

14. Miszma, Duma, Massa.

14. Masma quoque et Duma et Massa

15. Chadad, Tema, Jetur, Nafisz i Kedma.

15. Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma

16. Oto synowie Izmaela i takie są zarazem nazwy miejscowości, w których oni przebywali lub się osiedlili - dwunastu naczelników ich szczepów.

16. isti sunt filii Ismaël et hæc nomina per castella et oppida eorum duodecim principes tribuum suarum

17. A Izmael, mając sto trzydzieści siedem lat, doszedł do kresu swego życia; umarł i połączył się ze swoimi przodkami.

17. anni vitæ Ismaël centum triginta septem deficiens mortuus est et adpositus ad populum suum

18. [Jego zaś potomkowie] mieszkali od Chawila aż do Szur, leżącego naprzeciw Egiptu, na drodze do Aszszuru. Osiedlili się tam, mimo sprzeciwu ze strony spokrewnionych z nimi szczepów.

18. habitavit autem ab Evila usque Sur quæ respicit Ægyptum intrœuntibus Assyrios coram cunctis fratribus suis obiit

19. Oto dzieje potomków Izaaka, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka.

19. hæ quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac

20. Izaak miał czterdzieści lat, gdy wziął sobie za żonę Rebekę, córkę Betuela, Aramejczyka z Paddan-Aram, siostrę Labana Aramejczyka.

20. qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuel Syri de Mesopotamiam sororem Laban

21. Izaak modlił się do Pana za swą żonę, gdyż była ona niepłodna. Pan wysłuchał go, i Rebeka, żona Izaaka, stała się brzemienna.

21. deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccæ

22. A gdy walczyły z sobą dzieci w jej łonie, pomyślała: Jeśli tak bywa, to czemu mnie się to przytrafia? Poszła więc zapytać o to Pana,

22. sed conlidebantur in utero ejus parvuli quæ ait si sic mihi futurum erat quid necesse fuit concipere perrexitque ut consuleret Dominum

23. a Pan jej powiedział: Dwa narody są w twym łonie, dwa odrębne ludy wyjdą z twych wnętrzności; jeden będzie silniejszy od drugiego, starszy będzie sługą młodszego.

23. qui respondens ait duæ gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre tuo dividentur populusque populum superabit et major minori serviet

24. Kiedy nadszedł czas porodu, okazało się, że w łonie jej były bliźnięta.

24. jam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt

25. I wyszedł pierwszy syn czerwony, cały pokryty owłosieniem, jakby płaszczem; nazwano go więc Ezaw.

25. qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus vocatumque est nomen ejus Esau protinus alter egrediens plantam fratris tenebat manu et idcirco appellavit eum Jacob

26. Zaraz potem ukazał się brat jego, trzymający Ezawa za piętę; dano mu przeto imię Jakub. - Izaak miał lat sześćdziesiąt, gdy mu się oni urodzili.

26. sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli

27. A gdy chłopcy urośli, Ezaw stał się zręcznym myśliwym, żyjącym w polu. Jakub zaś był człowiekiem spokojnym, mieszkającym w namiocie.

27. quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Jacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis

28. Izaak miłował Ezawa, bo ten przyrządzał mu ulubione potrawy z upolowanej zwierzyny; Rebeka natomiast kochała Jakuba.

28. Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca diligebat Jacob

29. Gdy pewnego razu Jakub gotował jakąś potrawę, nadszedł z pola Ezaw bardzo znużony

29. coxit autem Jacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus

30. i rzekł do Jakuba: Daj mi choć trochę tej czerwonej potrawy, jestem bowiem znużony. - Dlatego nazwano go Edom.

30. ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam vocatum est nomen ejus Edom

31. Jakub odpowiedział: Odstąp mi najprzód twój przywilej pierworodztwa!.

31. cui dixit Jacob vende mihi primogenita tua

32. Rzekł Ezaw: Skoro niemal umieram [z głodu], cóż mi po pierworodztwie?

32. ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita

33. Na to Jakub: Zaraz mi przysięgnij! Ezaw mu przysiągł i tak odstąpił swe pierworodztwo Jakubowi.

33. ait Jacob jura ergo mihi juravit Esau et vendidit primogenita

34. Wtedy Jakub podał Ezawowi chleb i gotowaną soczewicę. Ezaw najadł się i napił, a potem wstał i oddalił się. Tak to Ezaw zlekceważył przywilej pierworodztwa.

34. et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens quod primogenita vendidisset