Ewangelia Łukasza, 14

1. Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili.

1. et factum est cum intraret in domum cujusdam principis Pharisæorum sabbato manducare panem et ipsi observabant eum

2. A oto zjawił się przed Nim pewien człowiek chory na wodną puchlinę.

2. et ecce homo quidam hydropicus erat ante illum

3. Wtedy Jezus zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów: Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?

3. et respondens Jesus dixit ad legis peritos et Pharisæos dicens si licet sabbato curare

4. Lecz oni milczeli. On zaś dotknął go, uzdrowił i odprawił.

4. at illi tacuerunt ipse vero adprehensum sanavit eum ac dimisit

5. A do nich rzekł: Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz, nawet w dzień szabatu?

5. et respondens ad illos dixit cujus vestrum asinus aut bos in puteum cadet et non continuo extrahet illum die sabbati

6. I nie mogli mu na to odpowiedzieć.

6. et non poterant ad hæc respondere illi

7. Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:

7. dicebat autem et ad invitatos parabolam intendens quomodo primos accubitus eligerent dicens ad illos

8. Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego.

8. cum invitatus fueris ad nuptias non discumbas in primo loco ne forte honoratior te sit invitatus ab eo

9. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: Ustąp temu miejsca; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.

9. et veniens is qui te et illum vocavit dicat tibi da huic locum et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere

10. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: Przyjacielu, przesiądź się wyżej; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.

10. sed cum vocatus fueris vade recumbe in novissimo loco ut cum venerit qui te invitavit dicat tibi amice ascende superius tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus

11. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

11. quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

12. Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę.

12. dicebat autem et ei qui se invitaverat cum facis prandium aut cenam noli vocare amicos tuos neque fratres tuos neque cognatos neque vicinos divites ne forte et ipsi te reinvitent et fiat tibi retributio

13. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych.

13. sed cum facis convivium voca pauperes debiles claudos cæcos

14. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.

14. et beatus eris quia non habent retribuere tibi retribuetur enim tibi in resurrectione justorum

15. Słysząc to, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: Szczęśliwy jest ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym.

15. hæc cum audisset quidam de simul discumbentibus dixit illi beatus qui manducabit panem in regno Dei

16. Jezus mu odpowiedział: Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu.

16. at ipse dixit ei homo quidam fecit cenam magnam et vocavit multos

17. Kiedy nadszedł czas uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe.

17. et misit servum suum hora cenæ dicere invitatis ut venirent quia jam parata sunt omnia

18. Wtedy zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy kazał mu powiedzieć: Kupiłem pole, muszę wyjść, aby je obejrzeć; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego.

18. et cœperunt simul omnes excusare primus dixit ei villam emi et necesse habeo exire et videre illam rogo te habe me excusatum

19. Drugi rzekł: Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego.

19. et alter dixit juga boum emi quinque et eo probare illa rogo te habe me excusatum

20. Jeszcze inny rzekł: Poślubiłem żonę i dlatego nie mogę przyjść.

20. et alius dixit uxorem duxi et ideo non possum venire

21. Sługa powrócił i oznajmił to swemu panu. Wtedy rozgniewany gospodarz nakazał słudze: Wyjdź co prędzej na ulice i zaułki miasta i wprowadź tu ubogich, ułomnych, niewidomych i chromych.

21. et reversus servus nuntiavit hæc domino suo tunc iratus pater familias dixit servo suo exi cito in plateas et vicos civitatis et pauperes ac debiles et cæcos et claudos introduc huc

22. Sługa oznajmił: Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce.

22. et ait servus domine factum est ut imperasti et adhuc locus est

23. Na to pan rzekł do sługi: Wyjdź na drogi i między opłotki i zmuszaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony.

23. et ait dominus servo exi in vias et sepes et conpelle intrare ut impleatur domus mea

24. Albowiem powiadam wam: żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty.

24. dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt gustabit cenam meam

25. A szły z Nim wielkie tłumy. On zwrócił się i rzekł do nich:

25. ibant autem turbæ multæ cum eo et conversus dixit ad illos

26. Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto siebie samego, nie może być moim uczniem.

26. si quis venit ad me et non odit patrem suum et matrem et uxorem et filios et fratres et sorores adhuc autem et animam suam non potest esse meus discipulus

27. Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem.

27. et qui non bajulat crucem suam et venit post me non potest esse meus discipulus

28. Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na wykończenie?

28. quis enim ex vobis volens turrem ædificare non prius sedens conputat sumptus qui necessarii sunt si habet ad perficiendum

29. Inaczej, gdyby założył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy, patrząc na to, zaczęliby drwić z niego:

29. ne posteaquam posuerit fundamentum et non potuerit perficere omnes qui vident incipiant inludere ei

30. Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć.

30. dicentes quia hic homo cœpit ædificare et non potuit consummare

31. Albo który król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestoma tysiącami nadciąga przeciw niemu?

31. aut qui rex iturus committere bellum adversus alium regem non sedens prius cogitat si possit cum decem milibus occurrere ei qui cum viginti milibus venit ad se

32. Jeśli nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju.

32. alioquin adhuc illo longe agente legationem mittens rogat ea quæ pacis sunt

33. Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem.

33. sic ergo omnis ex vobis qui non renuntiat omnibus quæ possidet non potest meus esse discipulus

34. Dobra jest sól; lecz jeśli nawet sól smak swój utraci, to czymże ją zaprawić?

34. bonum est sal si autem sal quoque evanuerit in quo condietur

35. Nie nadaje się ani do ziemi, ani do nawozu; precz się ją wyrzuca. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.

35. neque in terram neque in sterquilinium utile est sed foras mittetur qui habet aures audiendi audiat