Tobias, 7
1. Chegaram, pois, à casa de Raguel, que os recebeu cordialmente.
1. Et cum venisset in Ecbatana, dixit illi: “Azaria frater, duc me ad Raguel, fratrem nostrum, viam rectam”. Et duxit eum ad domum Raguel, et invenerunt illum sedentem circa ostium atrii sui et salutaverunt illum priores. Et ille dixit eis: “Bene valeatis, fratres, intrate salvi et sani”. Et induxit eos in domum suam.
2. Vendo Tobias, Raguel disse a Edna, sua mulher: “Como este jovem é parecido com meu primo”.
2. Et dixit Ednae uxori suae: “Quam similis est hic iuvenis Thobi fratri meo!”.
3. Dito isso, perguntou: “De onde viestes, ó jovens?”. Eles responderam: “Somos da tribo de Neftali, dos deportados de Nínive”.
3. Et interrogavit illos Edna et dixit eis: “Unde estis, fratres?”. Et dixerunt illi: “Ex filiis Nephthali nos sumus captivis in Nineve”.
4. Raguel prosseguiu: “Conheceis, porventura, o meu primo Tobit?”. “Certamente” – responderam.
4. Et dixit eis: “Nostis Thobin fratrem nostrum?”. Et dixerunt ei: “Novimus illum”. Et dixit eis: “Fortis est?”.
5. E como Raguel começasse a elogiar Tobit, o anjo disse-lhe: “Esse Tobit de que falas é o pai deste jovem”.
5. Et dixerunt illi: “Fortis est et vivit”. Et Thobias dixit: “Pater meus est”.
6. Raguel lançou-se então ao pescoço de Tobias, beijou-o com lágrimas e disse:
6. Et exsilivit Raguel et osculatus est illum lacrimans
7. “Abençoado sejas, meu filho, porque és filho de um homem de bem!”.
7. et dixit: “Benedictio tibi sit, fili, boni et optimi patris fili. O infelicitas malorum, quia excaecatus est vir iustus et faciens eleemosynas!”. Et incubuit lacrimans super collum Thobiae filii fratris sui.
8. Edna, sua mulher e Sara, sua filha, tinham também os olhos cheios de lágrimas.
8. Et Edna uxor eius lacrimata est super eum, et Sara filia eorum lacrimata est et ipsa.
9. Depois que conversaram, Raguel mandou matar um carneiro para preparar um jantar. E quando lhes rogava que tomassem lugar à mesa,
9. Et occidit arietem ex ovibus et suscepit illos libenter. Et, postquam laverunt et se purificaverunt et discubuerunt ad cenandum, dixit Thobias ad Raphael: “Azaria frater, dic Raguel, ut det mihi Saram sororem meam”.
10. Tobias disse-lhe: “Não comerei nem beberei aqui hoje, antes que me tenhas prometido conceder o que te vou pedir: dá-me Sara, tua filha, por mulher”.
10. Et audivit Raguel hunc sermonem et dixit puero: “Manduca et bibe et suaviter tibi sit hac nocte. Non est enim homo, quem oporteat accipere Saram filiam meam nisi tu, frater. Similiter et mihi non licet eam dare alii viro nisi tibi, quia tu proximus mihi es. Verum autem tibi dicam, fili.
11. Essas palavras encheram Raguel de espanto, pensando no que tinha acontecido aos sete maridos que se tinham aproximado dela e começou a temer que tal desgraça se repetisse mais uma vez. E como ele hesitasse em dar uma resposta a Tobias,
11. Tradidi illam viris septem fratribus nostris, et omnes mortui sunt nocte, cum intrabant ad eam. Et nunc, fili, manduca et bibe, et Dominus faciet in vobis”. Et dixit Thobias: “Hinc non edam neque bibam, donec, quae sunt ad me, confirmes”. Et Raguel dixit ei: “Facio; et ipsa datur tibi secundum iudicium libri Moysis, et de caelo iudicatum est tibi illam dari. Duc sororem tuam; amodo tu illius frater es, et haec tua soror est. Datur tibi ex hodierno et in aeternum. Et Dominus caeli bene disponat vobis, fili, hac nocte et faciat misericordiam et pacem”.
12. o anjo disse-lhe: “Não temas dar-lhe tua filha, porque é deste piedoso servo de Deus que ela deve ser mulher. Por isso, nenhum outro pôde tê-la”.
12. Et accersivit Raguel Saram filiam suam, et accessit ad illum. Et, apprehensa manu illius, tradidit eam illi et dixit: “Duc secundum legem et iudicium, quod scriptum est in libro Moysis dari tibi uxorem. Habe et duc ad patrem tuum sanus. Et Deus caeli det vobis bonum iter et pacem”.
13. Então, Raguel disse: “Não tenho mais dúvidas de que Deus admitiu em sua presença minhas lágrimas.
13. Et vocavit matrem eius et praecepit afferri chartam, ut faceret conscriptionem coniugii et quemadmodum tradidit illam uxorem ei secundum iudicium legis Moysis. Et attulit mater illius chartam, et ille scripsit et signavit.
14. Estou persuadido de que ele vos fez vir à minha casa unicamente para que minha filha desposasse um seu parente, segundo a Lei de Moisés. Não temas, eu hei de te dar Sara por esposa”.*
14. Et ex illa hora coeperunt manducare et bibere.
15. E, tomando a mão direita de sua filha, a pôs na de Tobias, dizendo: “Que o Deus de Abraão, o Deus de lsaac, o Deus de Jacó esteja convosco; que ele vos una e derrame sobre vós a sua bênção”.
15. Et vocavit Raguel Ednam uxorem suam et dixit illi: “Soror, praepara cubiculum aliud et introduc eam illuc”.
16. Tomou em seguida o papel e redigiram o ato do matrimônio.
16. Et abiens stravit, sicut illi dixit, et introduxit eam illuc et lacrimata est causa illius et extersit lacrimas et dixit illi:
17. E celebraram alegremente uma festa, agradecendo a Deus.
17. “Forti animo esto, filia. Dominus caeli det tibi gaudium pro taedio tuo. Forti animo esto!”. Et exiit.
18. Raguel chamou Então, sua mulher e mandou-lhe que preparasse outro aposento.
18.
19. Ela introduziu ali Sara, sua filha, e esta se pôs a chorar.
19.
20. Mas ela disse-lhe: “O Senhor do céu te encha de alegria pelos males que tens sofrido”.
20.
Bíblia Ave Maria - Todos os direitos reservados.
