Baruc, 3

1. Senhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, é uma alma angustiada e um coração atormentado que clama a vós:

1. Panie wszechwładny, Boże Izraela, dusza w ucisku i duch zgnębiony woła do Ciebie.

2. Escutai, Senhor! Tende piedade! Porque pecamos contra vós.

2. Wysłuchaj, Panie, zmiłuj się, ponieważ zgrzeszyliśmy przed Tobą.

3. Estais sentado sobre um trono eterno, e nós caminhamos para um definitivo aniquilamento.

3. Ty trwasz na wieki, a my nic nie znaczymy.

4. Se­nhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, escutai a prece dos mortos de Israel, dos filhos daqueles que pecaram contra vós, que não atenderam à voz do Senhor, seu Deus, e por isso foram levados à desgraça.

4. Panie wszechwładny, Boże Izraela, wysłuchaj modlitwy umarłych Izraela i synów tych, którzy grzeszyli wobec Ciebie, którzy nie słuchali głosu Pana, Boga swego. Stąd przylgnęły do nas te nieszczęścia.

5. Não mais tomeis em conta os crimes de nossos pais; lembrai-vos, apenas, nesta hora, do poder de vosso nome.

5. Nie pamiętaj o grzechach przodków naszych, lecz pomnij obecnie na ramię Twe i imię Twoje.

6. Sois o Senhor, nosso Deus, e nós queremos louvar-vos, Senhor.

6. Tak, boś Ty Pan i Bóg nasz, przeto chwalić Cię będziemy, Panie!

7. Por esse motivo é que nos inspirastes o temor a vós e a necessidade de vos invocar. Agora, em nosso exílio, vos louvamos, já que o nosso coração renunciou às iniquidades de nossos pais, que contra vós pecaram.

7. Dlatego bowiem dałeś bojaźń Twą sercom naszym, abyśmy wzywali imienia Twego i żebyśmy Cię chwalili na wygnaniu naszym, ponieważ odwracamy od serc naszych wszelką niegodziwość przodków, którzy grzeszyli przed Tobą.

8. Olhai! Aqui vivemos em um exílio, para onde nos dispersastes, a fim de sermos objeto de opróbrio, de insultos e maldições, e para carregarmos o peso das culpas de nossos pais, que haviam abandonado o Senhor, nosso Deus.

8. Oto my dzisiaj na wygnaniu, gdzie rozproszyłeś nas na pośmiewisko, przekleństwo i za karę za wszystkie niegodziwości przodków, którzy odstąpili od Pana, Boga naszego.

9. Escuta, Israel, os mandamentos de vida; medita, a fim de que aprendas a prudência.

9. Bądź posłuszny, Izraelu, przykazaniom życiodajnym, nakłoń ucha, by poznać mądrość.

10. Donde vem, Israel, donde vem, que te encontras em terra inimiga, que definhas em solo estranho, passas por imundo, qual cadáver,

10. Cóż się to stało, Izraelu, że jesteś w kraju nieprzyjaciół, wynędzniały w ziemi obcej,

11. e és contado entre os ocupantes dos túmulos?

11. uważany za nieczystego na równi z umarłymi, zaliczony do tych, co schodzą do Szeolu?

12. Negligenciaste a fonte da sabedoria.*

12. Opuściłeś źródło mądrości.

13. Se houvesses caminhado pelas sendas de Deus, poderias habitar para sempre na paz.

13. Gdybyś chodził po drodze Bożej, mieszkałbyś w pokoju na wieki.

14. Aprende onde se acha a prudência, a força e a inteligência, a fim de que saibas, ao mesmo tempo, onde se encontram a vida longa e a felicidade, o fulgor dos olhos e a paz.

14. Naucz się, gdzie jest mądrość, gdzie jest siła i rozum, a poznasz równocześnie, gdzie jest długie i szczęśliwe życie, gdzie jest światłość dla oczu i pokój.

15. Quem jamais encontrou sua morada, e penetrou em seus domínios?*

15. Lecz któż znalazł jej miejsce lub kto wszedł do jej skarbców?

16. Onde estão os chefes das nações que domavam os animais da terra,*

16. Gdzież są zwierzchnicy narodów i panujący nad zwierzętami ziemi,

17. e brincavam com as aves do céu, que entesouravam prata e ouro, em quem os homens confiavam, e cujos bens são inesgotáveis?

17. ci, co igrają z ptakami powietrznymi, ci, co gromadzą srebro i złoto, w których ludzie złożyli ufność, a nie ma końca nabywaniu tych rzeczy,

18. Onde estão aqueles que trabalham a prata com dificuldade? Nada resta de suas obras.

18. którzy obrabiają srebro, trudzą się, tak że prawie nie kończy się ich praca?

19. Desapareceram, desceram à habitação dos mortos, e outros subiram ao lugar deles;

19. Zniknęli i do Szeolu zstąpili, a inni stanęli na ich miejsce.

20. os mais jovens viram o dia e habitaram a terra; não descobriram, porém, o caminho da sabedoria,

20. Młodsi ujrzeli światło i zamieszkali na ziemi, ale drogi mądrości nie pojęli,

21. nem conheceram a senda que a ela conduz. Também seus filhos não a alcançaram e longe permaneceram de seu caminho.

21. nie poznali jej ścieżek ani jej nie uchwycili, a synowie ich od drogi swej daleko odeszli.

22. Dela não se ouviu falar em Canaã nem foi vista em Temã.

22. Nie słyszano o niej w Kanaanie ani w Temanie jej nie widziano.

23. Mesmo os filhos de Agar, à procura de prudência terrestre, e os negociantes de Mercã e Temã, os amigos de provérbios e os desejosos de prudência, não puderam conhecer o caminho da sabedoria, nem dela obter informações sobre sua pista.

23. Synowie Hagar ubiegają się o mądrość tej ziemi, kupcy Merranu i Temanu, opowiadający baśnie i poszukiwacze wiedzy, drogi mądrości nie znają ani nie pamiętają o jej ścieżkach.

24. Ó Israel, quão imensa é a casa de Deus; como é vasta a extensão de seus domínios!

24. O Izraelu, jakże wielki jest dom Boga, jakże obszerne miejsce posiadłości Jego!

25. Sim, é vasta, imensa, ampla, ilimitada.

25. Wielki i nie mający końca, wysoki i niezmierzony.

26. Lá nasceram os famosos gigantes antigos, de estatura imensa e alma de guerreiros.*

26. Tam urodzili się olbrzymi, sławni od początku, wielcy, biegli w walce.

27. Não os escolheu Deus, nem lhes mostrou o caminho da sabedoria.

27. Ale nie tych wybrał Bóg ani im nie dał drogi do mądrości.

28. E por falta de sagacidade pereceram, vítimas da própria estultícia.

28. Zginęli dlatego, że mądrości nie mieli, zginęli z powodu swej nierozwagi.

29. Quem escalou o céu a fim de procurar a sabedoria, e a trouxe para baixo das nuvens?

29. Któż wstąpił do nieba, aby ją wziąć, któż ją z obłoków sprowadził?

30. Quem atravessou o mar para encontrá-la, e a adquiriu, a preço de ouro mais puro?

30. Któż przeprawił się przez morze, a znalazł ją i przywiózł ją w zamian za najlepsze złoto?

31. Ninguém conhece o caminho que a ela conduz, nem sabe a pista que lá o possa levar.

31. Nie ma nikogo, kto by znał jej drogę i kto by rozpoznał jej ścieżkę.

32. Somente aquele que tudo sabe a conhece, e por efeito de sua prudência a descobre; aquele que criou a terra para tempos que não findam; aquele que de animais a povoou;*

32. Lecz zna ją Wszechwiedzący i wynajdzie ją swoją mądrością. Ten, który na czas bezkresny urządził ziemię i napełnił ją stworzeniami czworonożnymi,

33. aquele que lança o relâmpago e o faz brilhar, que o chama e ele, bramindo, obedece.

33. wysłał światło i poszło, wezwał je, a ono posłuchało Go ze drżeniem.

34. Brilham em seus postos as estrelas e se alegram;

34. Gwiazdy radośnie świecą na swoich strażnicach.

35. e as chama, e respondem: “Aqui estamos”. E jubilosas refulgem para o seu Criador.

35. Wezwał je. Odpowiedziały: "Jesteśmy". Z radością świecą swemu Stwórcy.

36. É ele o nosso Deus, com ele nenhum outro se compara.

36. On jest Bogiem naszym. I żaden inny nie może z Nim się równać.

37. Conhece a fundo os caminhos que conduzem à sabedoria, galardoando com ela Jacó, seu servo, e Israel, seu favorecido.

37. Zbadał wszystkie drogi mądrości i dał ją słudze swemu, Jakubowi, i Izraelowi, umiłowanemu swojemu.

38. Foi então que ela apareceu sobre a terra, onde permanece entre os homens.*

38. Potem ukazała się ona na ziemi i zaczęła przebywać wśród ludzi.