Actus Apostolorum, 14

1. factum est autem Iconii ut simul introirent synagogam Judæorum et loquerentur ita ut crederet Judæorum et Græcorum copiosa multitudo

1. Factum est autem Iconii, ut eodem modo introirent syna gogam Iudaeorum et ita loquerentur, ut crederet Iudaeorum et Graecorum copiosa multitudo.

2. qui vero increduli fuerunt Judæi suscitaverunt et ad iracundiam concitaverunt animas gentium adversus fratres

2. Qui vero increduli fuerunt Iudaei, suscitaverunt et exacerbaverunt animas gentium adversus fratres.

3. multo igitur tempore demorati sunt fiducialiter agentes in Domino testimonium perhibente verbo gratiæ suæ dante signa et prodigia fieri per manus eorum

3. Multo igitur tempore demorati sunt, fiducialiter agentes in Domino, testimonium perhibente verbo gratiae suae, dante signa et prodigia fieri per manus eorum.

4. divisa est autem multitudo civitatis et quidam quidem erant cum Judæis quidam vero cum apostolis

4. Divisa est autem multitudo civitatis: et quidam quidem erant cum Iudaeis, quidam vero cum apostolis.

5. cum autem factus esset impetus gentilium et Judæorum cum principibus suis ut contumeliis adficerent et lapidarent eos

5. Cum autem factus esset impetus gentilium et Iudaeorum cum principibus suis, ut contumeliis afficerent et lapidarent eos,

6. intellegentes confugerunt ad civitates Lycaoniæ Lystram et Derben et universam in circuitu regionem et ibi evangelizantes erant

6. intellegentes confugerunt ad civitates Lycaoniae, Lystram et Derben et ad regionem in circuitu

7. et quidam vir in Lystris infirmus pedibus sedebat claudus ex utero matris suæ qui numquam ambulaverat

7. et ibi evangelizantes erant.

8. hic audivit Paulum loquentem qui intuitus eum et videns quia haberet fidem ut salvus fieret

8. Et quidam vir in Lystris infirmus pedibus sedebat, claudus ex utero matris suae, qui numquam ambulaverat.

9. dixit magna voce surge super pedes tuos rectus et exilivit et ambulabat

9. Hic audivit Paulum loquentem; qui intuitus eum et videns quia haberet fidem, ut salvus fieret,

10. turbæ autem cum vidissent quod fecerat Paulus levaverunt vocem suam lycaonice dicentes dii similes facti hominibus descenderunt ad nos

10. dixit magna voce: “Surge super pedes tuos rectus!”. Et exsilivit et ambulabat.

11. et vocabant Barnaban Jovem Paulum vero Mercurium quoniam ipse erat dux verbi

11. Turbae autem cum vidissent, quod fecerat Paulus, levaverunt vocem suam Lycaonice dicentes: “Dii similes facti hominibus descenderunt ad nos!”;

12. sacerdos quoque Jovis qui erat ante civitatem tauros et coronas ante januas adferens cum populis volebat sacrificare

12. et vocabant Barnabam Iovem, Paulum vero Mercurium, quoniam ipse erat dux verbi.

13. quod ubi audierunt apostoli Barnabas et Paulus conscissis tunicis suis exilierunt in turbas clamantes

13. Sacerdos quoque templi Iovis, quod erat ante civitatem, tauros et coronas ad ianuas afferens cum populis, volebat sacrificare.

14. et dicentes viri quid hæc facitis et nos mortales sumus similes vobis homines adnuntiantes vobis ab his vanis converti ad Deum vivum qui fecit cælum et terram et mare et omnia quæ in eis sunt

14. Quod ubi audierunt apostoli Barnabas et Paulus, conscissis tunicis suis, exsilierunt in turbam clamantes

15. qui in præteritis generationibus dimisit omnes gentes ingredi in vias suas

15. et dicentes: “Viri, quid haec facitis? Et nos mortales sumus similes vobis homines, evangelizantes vobis ab his vanis converti ad Deum vivum, qui fecit caelum et terram et mare et omnia, quae in eis sunt.

16. et quidem non sine testimonio semet ipsum reliquit benefaciens de cælo dans pluvias et tempora fructifera implens cibo et lætitia corda vestra

16. Qui in praeteritis generationibus permisit omnes gentes ambulare in viis suis;

17. et hæc dicentes vix sedaverunt turbas ne sibi immolarent

17. et quidem non sine testimonio semetipsum reliquit benefaciens, de caelo dans vobis pluvias et tempora fructifera, implens cibo et laetitia corda vestra”.

18. supervenerunt autem quidam ab Antiochia et Iconio Judæi et persuasis turbis lapidantesque Paulum traxerunt extra civitatem æstimantes eum mortuum esse

18. Et haec dicentes vix sedaverunt turbas, ne sibi immolarent.

19. circumdantibus autem eum discipulis surgens intravit civitatem et postera die profectus est cum Barnaba in Derben

19. Supervenerunt autem ab Antiochia et Iconio Iudaei et persuasis turbis lapidantesque Paulum trahebant extra civitatem aestimantes eum mortuum esse.

20. cumque evangelizassent civitati illi et docuissent multos reversi sunt Lystram et Iconium et Antiochiam

20. Circumdantibus autem eum discipulis, surgens intravit civitatem. Et postera die profectus est cum Barnaba in Derben.

21. confirmantes animas discipulorum exhortantes ut permanerent in fide et quoniam per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei

21. Cumque evangelizassent civitati illi et docuissent multos, reversi sunt Lystram et Iconium et Antiochiam

22. et cum constituissent illis per singulas ecclesias presbyteros et orassent cum jejunationibus commendaverunt eos Domino in quem crediderunt

22. confirmantes animas discipulorum, exhortantes, ut permanerent in fide, et quoniam per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei.

23. transeuntesque Pisidiam venerunt Pamphiliam

23. Et cum ordinassent illis per singulas ecclesias presbyteros et orassent cum ieiunationibus, commendaverunt eos Domino, in quem crediderant.

24. et loquentes in Pergen verbum Domini descenderunt in Attaliam

24. Transeuntesque Pisidiam venerunt Pamphyliam;

25. et inde navigaverunt Antiochiam unde erant traditi gratiæ Dei in opus quod conpleverunt

25. et loquentes in Perge verbum descenderunt in Attaliam.

26. cum autem venissent et congregassent ecclesiam rettulerunt quanta fecisset Deus cum illis quia aperuisset gentibus ostium fidei

26. Et inde navigaverunt Antiochiam, unde erant traditi gratiae Dei in opus, quod compleverunt.

27. morati sunt autem tempus non modicum cum discipulis

27. Cum autem venissent et congregassent ecclesiam, rettulerunt quanta fecisset Deus cum illis et quia aperuisset gentibus ostium fidei.

28.

28. Morati sunt autem tempus non modicum cum discipulis.