1. (Alleluia.)
2. Praise the Lord, my soul; while life lasts, I will praise the Lord; of him, my God, shall my songs be while I am here to sing them. Do not put your trust in princes;
3. they are but men, they have no power to save.
4. As soon as the breath leaves his body, man goes back to the dust he belongs to; with that, all his designs will come to nothing.
5. Happier the man who turns to the God of Jacob for help, puts no confidence but in the Lord his God,
6. maker of heaven and earth and sea and all they contain;
7. the God who keeps faith for ever, who redresses wrong, and gives food to the hungry. The Lord, who brings release to the prisoner,
8. the Lord, who gives sight to the blind, the Lord, who comforts the burdened, the Lord, who befriends the innocent!
9. The Lord, who protects the stranger, who defends orphan and widow, who overturns the counsel of the wicked!
10. The Lord, reigning for ever, thy God, Sion, reigning from age to age! Alleluia.
Przypisy:
145:1-2 - Psalmista wyraża chęć codziennego chwalenia Boga. Podkreśla to wagę nieustannego uwielbienia i wdzięczności w życiu wierzącego, uznając wielkość i majestat Boga (zob. także Psalm 34:1 i 1 Tesaloniczan 5:16-18).
145:3-7 - Wielkość Boga jest niezrównana, a Jego moc godna jest głoszenia. Psalmista podkreśla potężne dzieła Boga i Jego dobroć, przypominając nam o opowiadaniu o cudach Pana przyszłym pokoleniom (zob. także Psalm 77:12 i Księgę Powtórzonego Prawa 4:9).
145:8-9 - Miłosierdzie i dobroć Boga są wysławiane. Ten fragment odzwierciedla pełną miłości naturę Boga, która jest współczująca i dobra dla wszystkich. Jest to wezwanie do praktykowania współczucia wśród ludzi (zob. także Wj 34,6-7 i Łk 6,36).
145:10-13 - Każda istota stworzona powinna chwalić Pana, a Jego królestwo jest wieczne. Uznanie suwerenności Boga nad całym stworzeniem jest zaproszeniem dla wszystkich do wspólnego uwielbienia i świętowania wierności Boga (zob. także Psalm 100:3 i Księgę Daniela 4:3).
145:14-21 - Bóg podtrzymuje tych, którzy upadają, i podnosi tych, którzy są zgnębieni. Ten werset potwierdza Bożą troskę o ludzkie cierpienie i gotowość niesienia pomocy. Przypomina nam o zaufaniu Jego opatrzności (zob. także Psalm 34:18 i 2 List do Koryntian 1:3-4).
Wersety związane z Psalms, 145:
Psalm 145, będący akrostychem chwały, sławi wielkość Boga. Jak Dawid wyraża Boski majestat? Ten żywiołowy hymn wychwala atrybuty Boga, Jego dobroć dla całego stworzenia i Jego wieczne królestwo. Psalm porusza takie tematy, jak chwała Boga, Jego powszechne współczucie i właściwa reakcja stworzenia na uwielbienie. Psalm 145 stanowi wzór wszechstronnego i radosnego wielbienia Boga. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odzwierciedlają kosmiczne uniesienie wyrażone w tym majestatycznym psalmie.
1 Kronik 29:11: "Twoja jest, Panie, wielkość, moc, chwała, majestat i wspaniałość, bo Twoje jest wszystko na niebie i na ziemi. Twoje, Panie, jest królestwo; jesteś przede wszystkim." - To stwierdzenie Dawida odzwierciedla ducha uwielbienia i uznania wielkości Boga, widocznego w Psalmie 145.
Efezjan 3:20-21: "Temu, który według mocy działającej w nas może nieskończenie więcej, niż prosimy i o czym myślimy, temu niech będzie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie przez wszystkie pokolenia na wieki wieków! Amen!" - W tej doksologii Pawła nawiązuje się do pochwały wielkości i mocy Boga wyrażonej w Psalmie 145.
Łukasza 1:50: "Jego miłosierdzie rozciąga się na tych, którzy się Go boją, z pokolenia na pokolenie." - Ten werset z pieśni Marii nawiązuje do Psalmu 145:4, który mówi o tym, jak jedno pokolenie opowiada drugiemu o potężnych dziełach Boga.
2 Piotra 3:9: "Pan nie zwleka z wypełnieniem swojej obietnicy, jak sądzą niektórzy. Wręcz przeciwnie, okazuje wam cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, ale aby wszyscy przyszli do pokuty." - Ten fragment odzwierciedla Psalm 145:8-9, który mówi o współczuciu i dobroci Boga wobec każdego.
Objawienie 11:15: "Siódmy anioł zatrąbił, a w niebie rozległy się donośne głosy mówiące: «Królestwo świata stało się królestwem Pana naszego i Jego Pomazańca i będzie królować na wieki wieków»." - Werset ten nawiązuje do tematu wiecznego królestwa Bożego wspomnianego w Psalmie 145:13.
FAQ:
Co Dawid celebruje w Psalmie 145?
Dawid wysławia wielkość, dobroć i wierność Boga, chwaląc Jego suwerenność nad całym stworzeniem. (Psalm 145:1-9)
Jak Dawid opisuje miłosierdzie Boże w Psalmie 145?
Dawid opisuje Boże miłosierdzie jako obfite i wieczne, zawsze dostępne dla wszystkich, którzy szukają u Niego pomocy. (Psalm 145:8-9)
Co oznacza, że „Bóg jest sprawiedliwy we wszystkich swoich drogach”?
Dawid potwierdza, że Bóg postępuje sprawiedliwie, a Jego decyzje są zawsze prawe i godne zaufania, co jest powodem do chwalenia Go. (Psalm 145:17)
W jaki sposób Bóg troszczy się o wszystkie żywe istoty?
Dawid uznaje, że Bóg podtrzymuje wszystkie żywe istoty, zapewniając im pożywienie i ochronę w swojej dobroci. (Psalm 145:15-16)
Co Dawid mówi o Królestwie Bożym w Psalmie 145?
Dawid potwierdza, że Królestwo Boże jest wieczne, a Jego panowanie obejmuje wszystkie pokolenia, zapewniając wszystkim ochronę i pewność. (Psalm 145:13)
