1. My heart’s thanks, Lord, for listening to the prayer I uttered; angels for my witnesses,✻ I will sing of thy praise.
2. I bow down in worship towards thy sanctuary, praising thy name for thy mercy and faithfulness; thy own honour and thy pledged word thou hast vindicated for all the world to see.
3. To thee I appealed, and thou didst listen to me, didst fill my heart with courage.
4. All the kings of the earth, Lord, will praise thee now; were not thy promises made in their hearing?
5. Their song shall be of the Lord’s doings, how great is his renown,
6. the Lord, who is so high above us, yet looks with favour on the humble, looks on the proud too, but from far off.
7. Though affliction surround my path, thou dost preserve me; it is thy power that confronts my enemies’ malice, thy right hand that rescues me.
8. My purposes the Lord will yet speed; thy mercy, Lord, endures for ever, and wilt thou abandon us, the creatures of thy own hands?
Przypisy:
137:1-3 - Psalm ten wyraża żal wygnańców izraelskich, wspominających Syjon. Ich ból i tęsknota za ojczyzną ukazują głęboką więź łączącą lud z Jerozolimą, symbolem obecności Boga (zob. także Lamentacje 1:3-4 i Ap 18:22).
137:4-6 - Wygnańcy odmawiają śpiewania pieśni Syjonu w obcej krainie, pokazując, że ich kult Boga jest ściśle związany ze Świątynią i miastem Jerozolimą. Przysięgają wierność Syjonowi (zob. także Izajasz 49:14-16 i Powtórzonego Prawa 6:5).
137:7 - Psalm wzywa Boga do pamięci o Edomitach, którzy uczestniczyli w zniszczeniu Jerozolimy. Odzwierciedla to pragnienie sprawiedliwości wobec tych, którzy przyczynili się do cierpienia Izraela (zob. także Abdiasz 1:10-12 i Jeremiasz 49:7).
137:8-9 - Psalm kończy się surowymi słowami zemsty na Babilonie. To wołanie o Bożą sprawiedliwość odzwierciedla pragnienie odwetu za doznane uciski, częsty temat starotestamentowych modlitw lamentacyjnych (zob. także Jeremiasz 51:24-26 i Ap 18:6).
Wersety związane z Psalms, 137:
Psalm 137 jest lamentem nad wygnaniem babilońskim. Jak zachować wiarę z dala od domu? Ten emocjonalny psalm wyraża ból żydowskich wygnańców, ich odmowę śpiewania pieśni Syjonu w obcym kraju i pragnienie zemsty na swoich prześladowcach. Tekst obrazowo ukazuje konflikt pomiędzy pamięcią, wiernością i udręką. Dominują motywy tęsknoty, tożsamości kulturowej i boskiej sprawiedliwości. Psalm 137 rezonuje ze wszystkimi, którzy doświadczają przemieszczenia i straty. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami, które wzmacniają poczucie wygnania wyrażone w tym poruszającym psalmie.
Jeremiasza 29:10: "Oto, co mówi Pan: «Kiedy upłynie siedemdziesiąt lat wygnania z Babilonu, spełnię daną wam obietnicę i sprowadzę was z powrotem na to miejsce»." - Werset ten zapewnia kontekst wygnania wspomnianego w Psalmie 137:1.
Ezechiela 3:15: "Przybyłem do Tel Abib, niedaleko rzeki Kebar, gdzie mieszkali, i przez siedem dni siedziałem wśród nich, ogarnięty zdumieniem." - Ten fragment odzwierciedla doświadczenie wygnańców wspomnianych w Psalmie 137:1, siedzących nad rzekami Babilonu.
Lamenty 2:15: "Każdy, kto obok ciebie przechodzi, klaszcze w dłonie, gwiżdże i kręci głową na widok córki jerozolimskiej: «Czy to jest to miasto, które zwane jest doskonałością piękna i radością całej ziemi?»" - Werset ten odzwierciedla szyderczą opinię wspomnianą w Psalmie 137:3.
Abdiasza 1:11: "W dniu, w którym stałeś obok, gdy cudzoziemcy nieśli jego dobra, a obcy wchodzili do jego bram i rzucali losy o Jerozolimę, byłeś jak jeden z nich." - Ten fragment nawiązuje do Psalmu 137:7, który wspomina o udziale Edomu w zniszczeniu Jerozolimy.
Izajasza 13:16: "Ich dzieci zostaną przed nimi rozerwane na kawałki; ich domy zostaną splądrowane, a kobiety zgwałcone." - Werset ten odzwierciedla surowy wyrok wydany na Babilon, podobny do pragnienia wyrażonego w Psalmie 137:8-9.
FAQ:
Jaki jest kontekst Psalmu 137?
Psalm 137 wyraża żal Izraelitów w czasie niewoli babilońskiej, wspominając Jerozolimę i ich udrękę z powodu oddalenia się od ojczyzny. (Psalm 137:1-4)
Dlaczego wygnańcy w Psalmie 137 wzywają do pomsty na Babilonie?
Wygnańcy wyrażają swój żal i pragnienie wymierzenia sprawiedliwości Bożej Babilonowi za zniszczenie Jerozolimy i cierpienia zadane Izraelitom. (Psalm 137:7-9)
W jaki sposób Izraelici wyrazili chęć powrotu do Jerozolimy?
Wygnańcy żyjący nad rzekami Babilonu opłakiwali utratę Jerozolimy i przysięgli, że nie zapomną o swoim rodzinnym mieście, dopóki nie wrócą. (Psalm 137:5-6)
Co Psalm 137 objawia na temat żalu i nadziei?
Psalm 137 odsłania głęboki żal ludu, ale także nadzieję, że Bóg zaprowadzi sprawiedliwość i przywróci Jerozolimę. (Psalm 137:1-9)
Jakie jest znaczenie „pieśni jerozolimskiej” w Psalmie 137?
„Pieśń Jerozolimy” symbolizuje ból i stratę odczuwaną przez wygnańców, którzy nie mogli śpiewać radośnie z dala od ojczyzny (Psalm 137:4).
