1. For I made up my mind not to make you another painful visit.
2. For if I cause you pain, who is there to make me glad but the one whom I have pained?
3. And I wrote as I did, so that when I came I might not suffer pain from those who should have made me rejoice, for I felt sure of all of you, that my joy would be the joy of you all.
4. For I wrote you out of much affliction and anguish of heart and with many tears, not to cause you pain but to let you know the abundant love that I have for you.
5. But if any one has caused pain, he has caused it not to me, but in some measure --not to put it too severely -- to you all.
6. For such a one this punishment by the majority is enough;
7. so you should rather turn to forgive and comfort him, or he may be overwhelmed by excessive sorrow.
8. So I beg you to reaffirm your love for him.
9. For this is why I wrote, that I might test you and know whether you are obedient in everything.
10. Any one whom you forgive, I also forgive. What I have forgiven, if I have forgiven anything, has been for your sake in the presence of Christ,
11. to keep Satan from gaining the advantage over us; for we are not ignorant of his designs.
12. When I came to Tro'as to preach the gospel of Christ, a door was opened for me in the Lord;
13. but my mind could not rest because I did not find my brother Titus there. So I took leave of them and went on to Macedo'nia.
14. But thanks be to God, who in Christ always leads us in triumph, and through us spreads the fragrance of the knowledge of him everywhere.
15. For we are the aroma of Christ to God among those who are being saved and among those who are perishing,
16. to one a fragrance from death to death, to the other a fragrance from life to life. Who is sufficient for these things?
17. For we are not, like so many, peddlers of God's word; but as men of sincerity, as commissioned by God, in the sight of God we speak in Christ.
Przypisy:
2:1-4 - Paweł wyjaśnia, że unikał bolesnej wizyty w kościele, preferując list napominający, aby ból przerodził się w radość. Podkreśla to rolę pełnego miłości karcenia i napominania we wspólnocie chrześcijańskiej (zob. także 1 Koryntian 5:1-5 i Hebrajczyków 12:6).
2:5-8 - Paweł prosi Kościół o przebaczenie skruszonemu członkowi, pokazując, że przebaczenie jest kluczowe w życiu chrześcijańskim. Przebaczenie naprawcze odzwierciedla łaskę Boga, który hojnie przebacza (zob. także Mt 18,21-22 i Ef 4,32).
2:14-16 - Paweł świętuje triumf Chrystusa, który prowadzi wierzących w „procesie triumfalnym” i sprawia, że przesłanie ewangelii jest wonią życia dla zbawionych i śmierci dla potępionych. Misja chrześcijańska jest nieuchronnie polaryzująca (zob. także Kolosan 2:15 i 1 Koryntian 1:18).
02:17 - Paweł zapewnia, że głosząc Słowo Boże, on i pozostali apostołowie czynią to nie z egoistycznych pobudek, lecz ze szczerości, jako posłani przez Boga. Posługa ewangelizacyjna musi być motywowana uczciwością i wolą Bożą (zob. także 1 Tes 2,3-6 i 2 Koryntian 4,2).
Wersety związane z 2 Corinthians, 2:
Rozdział 2 2 Listu do Koryntian mówi o przebaczeniu i woni Chrystusa. Jak Paweł radzi sobie z pokutą w kościele? Ten pełen współczucia tekst opisuje przywrócenie zdyscyplinowanej kończyny i znaczenie przebaczenia. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak władza apostolska, triumf w Chrystusie i aromat poznania Boga. Paweł ujawnia także swą duszpasterską troskę o Tytusa. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z przemieniającymi tematami tego kluczowego rozdziału.
Mateusza 18:15-17: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swojego brata. A jeśli cię nie usłucha, zabierz ze sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby „każde oskarżenie mogło zostać potwierdzone zeznaniem dwóch lub trzech świadków”. Jeżeli nie chce cię wysłuchać, powiedz o tym kościołowi; a jeśli i Kościoła nie usłucha, traktujcie go jak poganina lub celnika." - Ten fragment odzwierciedla proces dyscypliny i odnowy, o którym wspomniał Paweł w 2 Koryntian 2:5-11.
Galacjan 6:1: "Bracia, jeśli ktoś upadnie w jakimkolwiek grzechu, wy, którzy jesteście duchowi, musicie go odnowić łagodnością. Ale strzeżcie się każdy, aby i on nie uległ pokusie." - Werset ten uzupełnia instrukcję Pawła dotyczącą przebaczenia i odnowienia zawartą w 2 Koryntian 2:5-11.
1 Koryntian 5:5: "Wydajcie tego człowieka szatanowi, aby jego ciało zostało zniszczone, a jego duch ocalony w dniu Pańskim." - Ten fragment odnosi się do dyscypliny wspomnianej w 2 Koryntian 2:5-11, ukazując poprzedni kontekst.
Kolosan 2:15: "A pozbawiwszy się władzy i autorytetów, zrobił z nich publiczny spektakl, odnosząc nad nimi triumf na krzyżu." - Werset ten nawiązuje do tematu triumfu w Chrystusie, o którym wspomniał Paweł w 2 Koryntian 2:14.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Ten fragment odnosi się do koncepcji Pawła o byciu „woniem Chrystusa” z 2 Koryntian 2:14-16.
FAQ:
Co Paweł mówi o przebaczeniu w 2 Liście do Koryntian 2?
Paweł naucza, że musimy przebaczać innym, tak jak nam przebaczył Bóg, aby przywrócić więź z Bogiem i zapobiec temu, by wróg nas oszukał (2 Koryntian 2:7-8).
Co Paweł mówi o posłudze nowego przymierza?
Paweł porównuje posługę nowego przymierza ze starym, mówiąc, że posługa Ducha jest bardziej chwalebna i ożywiająca w przeciwieństwie do śmierci prawa (2 Koryntian 2:17).
Jak Paweł opisuje nasze zwycięstwo w Chrystusie?
Paweł potwierdza, że odnosimy triumf w Chrystusie, niosąc Jego wiedzę wszystkim i będąc wonią życia dla tych, którzy są zbawieni, i wonią śmierci dla tych, którzy są zgubieni (2 Koryntian 2:14).
Czego Paweł naucza o szczerości w służbie?
Paweł naucza, że jako słudzy Chrystusa powinniśmy być szczerzy, starając się podobać Bogu, a nie ludziom, będąc uczciwymi w słowach i czynach (2 Koryntian 2:17).
W jaki sposób Paweł wyraża swoją miłość do Koryntian?
Paweł wyraża swoją miłość do Koryntian, pragnąc, aby przebaczyli i przywrócili do łaski swojego brata, który popadł w grzech, pokazując w ten sposób moc przebaczenia w Chrystusie. (2 Koryntian 2:8)
