1. Jerusalem, take off your dress of sorrow and distress, put on the beauty of God's glory for evermore,
2. wrap the cloak of God's saving justice around you, put the diadem of the Eternal One's glory on your head,
3. for God means to show your splendour to every nation under heaven,
4. and the name God gives you for evermore will be, 'Peace-through-Justice, and Glory-through-Devotion'.
5. Arise, Jerusalem, stand on the heights and turn your eyes to the east: see your children reassembled from west and east at the Holy One's command, rejoicing because God has remembered.
6. Though they left you on foot driven by enemies, now God brings them back to you, carried gloriously, like a royal throne.
7. For God has decreed the flattening of each high mountain, of the everlasting hills, the filling of the valleys to make the ground level so that Israel can walk safely in God's glory.
8. And the forests and every fragrant tree will provide shade for Israel, at God's command;
9. for God will guide Israel in joy by the light of his glory, with the mercy and saving justice which come from him. A copy of the letter which Jeremiah sent to those about to be led captive to Babylon by the king of the Babylonians, to tell them what he had been commanded by God:
Przypisy:
5:1-4 - Podkreślana jest obietnica odnowy i nowej chwały Jerozolimy. Baruch opisuje miasto jako okryte światłem Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia, a rozproszeni zostaną zgromadzeni. Odkupienie Jerozolimy jest metaforą odnowy wszystkiego w Chrystusie (zob. także Izajasz 60:1-3 i Ap 21:2-4).
5:5-9 - Wizji chwalebnej Jerozolimy towarzyszy również wezwanie do nadziei. Powrót ludu Izraela opisany jest jako triumfalny pochód, podczas którego Pan prowadzi swój lud, niosąc pocieszenie i nadzieję cierpiącym (zob. także Izajasz 40,3-5 i Łukasz 13,34-35).
5:10-13 - Fragment ten podkreśla, że chwała Jerozolimy będzie większa niż jej poprzednia chwała i że Bóg usunie wszelkie przeszkody, które hamują Jego lud. Symbolizuje to oczyszczenie i uświęcenie, które towarzyszą dziełu Boga w życiu Jego ludu (zob. także Malachiasza 3:2-3 i 1 Koryntian 3:16-17).
5:14-16 - Proroctwo kontynuuje opis nowego czasu sprawiedliwości, w którym pokój i dobrobyt powrócą do Izraela. Ten czas pełni jest odbiciem Królestwa Bożego, które w pełni wypełni się w Nowym Testamencie (zob. także Izajasz 2:2-4 i Dzieje Apostolskie 3:19-21).
5:17-19 - Rozdział kończy się odniesieniem do zniszczenia bożków i zwycięstwa nad wrogami Izraela, pokazując, że Bóg jest jedynym prawdziwym Panem i że wszyscy powinni się do Niego zwrócić. Wzmacnia to temat wyłącznej wierności Bogu i odrzucenia wszystkiego, co przedstawia się jako fałszywy bóg (zob. także Pwt 6,4-5 i 1 Kor 8,5-6).
Wersety związane z Baruch, 5:
Rozdział 5 Barucha ukazuje żywy obraz przyszłej chwały Jerozolimy. Jak wyobraża się sobie odnowę Izraela? Ten radosny tekst opisuje Jerozolimę przygotowującą się na przyjęcie powracających dzieci na wygnaniu. Rozdział ten porusza tematy radości, odnowy i Bożej interwencji w historii. Baruch 5 przedstawia poetycką wizję zbawienia, nawiązując do proroczych obietnic. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które pokrywają się z tematami odnowienia i odkupienia zawartymi w tym pełnym nadziei rozdziale.
Izajasza 52:1-2: "Obudź się, obudź się, nabierz sił, Syjonie! Przyobleczcie się w swoje wspaniałe szaty, Jeruzalem, święte miasto! Nieobrzezani i nieczyści już do was nie wejdą. Strząśnij proch, powstań i zajmij swoje miejsce, Jerozolimo. Rozluźnij łańcuchy ze swojej szyi, pojmane miasto Syjon." - To wezwanie, aby Jerozolima powstała i radowała się, jest podobne do tonu Barucha 5.
Zachariasza 2:10: "Radujcie się i weselcie, miasto Syjonu! Bo przyszedłem, aby uczynić was swoim mieszkaniem – wyrocznia Pana." - Ta obietnica Boga zamieszkującego w Jerozolimie odzwierciedla radość i nadzieję wyrażoną w Baru 5.
Psalmy 147:2-3: "Pan buduje Jerozolimę; gromadzi wygnańców Izraela. On leczy złamanych na duchu i przewiązuje ich rany." - Wersety te odzwierciedlają obietnice odrodzenia i uzdrowienia zawarte w rozdziale 5 Barucha.
Ezechiela 36:33-35: "Tak mówi Wszechwładny Pan: W dniu, w którym oczyszczę was ze wszystkich waszych grzechów, zaludnię miasta, a ruiny zostaną odbudowane. Zniszczona ziemia będzie uprawiana; Nie będzie już pusty w oczach każdego, kto będzie przechodził. Powiedzą: ‚Ta spustoszona ziemia stała się jak ogród Eden; miasta, które leżały w ruinie, zdewastowane i zniszczone, są teraz ufortyfikowane i zamieszkane." - Ta obietnica odnowy i transformacji jest podobna do wizji nadziei z rozdziału Barucha 5.
Objawienie 21:2-3: "Ujrzałem Miasto Święte, nowe Jeruzalem, zstępujące od Boga z nieba, przygotowane jak oblubienica ozdobiona swemu mężowi. Usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: «Teraz przybytek Boga jest z ludźmi, z którymi będzie mieszkał. Oni będą twoim ludem; Sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem." - Chociaż jest to Nowy Testament, ta wizja Nowego Jeruzalem odzwierciedla nadzieje na odnowę i chwałę wyrażone w rozdziale 5 Barucha.
FAQ:
Jakie proroctwo wypowiedział Baruch na temat odrodzenia Izraela?
Baruch prorokuje, że po nawróceniu Izrael zostanie odrodzony, a Bóg sprowadzi go z powrotem do jego ziemi, gdzie będzie żył w pokoju i dobrobycie. (Baruch 5:1-9)
Co Baruch mówi o wielkości Boga w Księdze Barucha 5?
Baruch opisuje wielkość Boga, stwierdzając, że jest On Stwórcą wszystkiego i że Jego suwerenność rozciąga się na wszystkie narody i cały wszechświat. (Baruch 5:10-15)
W jaki sposób odrodzenie Izraela jest znakiem wierności Boga?
Odrodzenie Izraela jest znakiem wierności Boga, który zawsze spełnia swoje obietnice i przynosi zbawienie tym, którzy się nawracają i ufają Jego miłosierdziu. (Barucha 5:16-23)
Co mówi Baruch o pokucie i odrodzeniu Izraela?
Baruch twierdzi, że szczera skrucha Izraela jest drogą do jego odkupienia, a Bóg w swoim miłosierdziu doprowadzi ich z powrotem do ziemi obiecanej. (Baruch 5:24-29)
Czego Baruch uczy nas o zaufaniu Bogu w obliczu przeciwności losu?
Baruch naucza, że pomimo trudności i wygnania, Izrael musi zaufać Bogu, wiedząc, że On przyniesie wyzwolenie i odrodzenie wiernemu ludowi. (Baruch 5:30-35)
