Liber Ecclesiasticus, 25
1. In tribus placitum est spiritui meo, quae sunt probata coram Deo et hominibus:
1. ἐν τρισὶν ὡραΐσθην καὶ ἀνέστην ὡραία ἔναντι κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὁμόνοια ἀδελφῶν καὶ φιλία τῶν πλησίον καὶ γυνὴ καὶ ἀνὴρ ἑαυτοῖς συμπεριφερόμενοι
2. concordia fratrum et amor proximorum et vir et mulier bene sibi consentientes.
2. τρία δὲ εἴδη ἐμίσησεν ἡ ψυχή μου καὶ προσώχθισα σφόδρα τῇ ζωῇ αὐτῶν πτωχὸν ὑπερήφανον καὶ πλούσιον ψεύστην γέροντα μοιχὸν ἐλαττούμενον συνέσει
3. Tres species odivit anima mea, et aggravor valde animae illorum:
3. ἐν νεότητι οὐ συναγείοχας καὶ πῶς ἂν εὕροις ἐν τῷ γήρᾳ σου
4. pauperem superbum, divitem mendacem, senem fatuum et insensatum.
4. ὡς ὡραῖον πολιαῖς κρίσις καὶ πρεσβυτέροις ἐπιγνῶναι βουλήν
5. In iuventute tua non congregasti; quomodo in senectute tua invenies?
5. ὡς ὡραία γερόντων σοφία καὶ δεδοξασμένοις διανόημα καὶ βουλή
6. Quam speciosum canitiei iudicium, et presbyteris cognoscere consilium!
6. στέφανος γερόντων πολυπειρία καὶ τὸ καύχημα αὐτῶν φόβος κυρίου
7. Quam speciosa veteranis sapientia, et gloriosis intellectus et consilium!
7. ἐννέα ὑπονοήματα ἐμακάρισα ἐν καρδίᾳ καὶ τὸ δέκατον ἐρῶ ἐπὶ γλώσσης ἄνθρωπος εὐφραινόμενος ἐπὶ τέκνοις ζῶν καὶ βλέπων ἐπὶ πτώσει ἐχθρῶν
8. Corona senum multa peritia, et gloria illorum timor Dei.
8. μακάριος ὁ συνοικῶν γυναικὶ συνετῇ καὶ ὃς ἐν γλώσσῃ οὐκ ὠλίσθησεν καὶ ὃς οὐκ ἐδούλευσεν ἀναξίῳ ἑαυτοῦ
9. Novem insuspicabilia cordis magnificavi, et decimum dicam in lingua hominibus:
9. μακάριος ὃς εὗρεν φρόνησιν καὶ ὁ διηγούμενος εἰς ὦτα ἀκουόντων
10. homo, qui iucundatur in filiis, vivens et videns subversionem inimicorum suorum;
10. ὡς μέγας ὁ εὑρὼν σοφίαν ἀλλ’ οὐκ ἔστιν ὑπὲρ τὸν φοβούμενον τὸν κύριον
11. beatus, qui habitat cum muliere sensata et non arat in bove et in asino simul; et qui lingua sua non est lapsus, et qui non servivit indigno se;
11. φόβος κυρίου ὑπὲρ πᾶν ὑπερέβαλεν ὁ κρατῶν αὐτοῦ τίνι ὁμοιωθήσεται
12. beatus, qui invenit amicum verum, et qui enarrat iustitiam auri audienti;
12. []
13. quam magnus, qui invenit sapientiam et scientiam, sed non est super timentem Dominum.
13. πᾶσαν πληγὴν καὶ μὴ πληγὴν καρδίας καὶ πᾶσαν πονηρίαν καὶ μὴ πονηρίαν γυναικός
14. Timor Dei super omnia excedit;
14. πᾶσαν ἐπαγωγὴν καὶ μὴ ἐπαγωγὴν μισούντων καὶ πᾶσαν ἐκδίκησιν καὶ μὴ ἐκδίκησιν ἐχθρῶν
15. qui tenet illum, cui assimilabitur?
15. οὐκ ἔστιν κεφαλὴ ὑπὲρ κεφαλὴν ὄφεως καὶ οὐκ ἔστιν θυμὸς ὑπὲρ θυμὸν ἐχθροῦ
16. Timor Dei initium dilectionis eius; fides autem initium adhaesionis ei.
16. συνοικῆσαι λέοντι καὶ δράκοντι εὐδοκήσω ἢ συνοικῆσαι μετὰ γυναικὸς πονηρᾶς
17. Omnis plaga tristitia cordis est, et omnis malitia nequitia mulieris.
17. πονηρία γυναικὸς ἀλλοιοῖ τὴν ὅρασιν αὐτῆς καὶ σκοτοῖ τὸ πρόσωπον αὐτῆς ὡς ἄρκος
18. Et omnem plagam et non plagam cordis;
18. ἀνὰ μέσον τῶν πλησίον αὐτοῦ ἀναπεσεῖται ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ ἀκουσίως ἀνεστέναξεν πικρά
19. et omnem nequitiam et non nequitiam mulieris;
19. μικρὰ πᾶσα κακία πρὸς κακίαν γυναικός κλῆρος ἁμαρτωλοῦ ἐπιπέσοι αὐτῇ
20. et omnem calamitatem et non calamitatem odientium;
20. ἀνάβασις ἀμμώδης ἐν ποσὶν πρεσβυτέρου οὕτως γυνὴ γλωσσώδης ἀνδρὶ ἡσύχῳ
21. et omnem vindictam et non vindictam inimicorum.
21. μὴ προσπέσῃς ἐπὶ κάλλος γυναικὸς καὶ γυναῖκα μὴ ἐπιποθήσῃς
22. Non est venenum nequius super venenum colubri,
22. ὀργὴ καὶ ἀναίδεια καὶ αἰσχύνη μεγάλη γυνὴ ἐὰν ἐπιχορηγῇ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς
23. et non est ira super iram mulieris; commorari leoni et draconi placebit quam habitare cum muliere nequam.
23. καρδία ταπεινὴ καὶ πρόσωπον σκυθρωπὸν καὶ πληγὴ καρδίας γυνὴ πονηρά χεῖρες παρειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα ἥτις οὐ μακαριεῖ τὸν ἄνδρα αὐτῆς
24. Nequitia mulieris immutat faciem eius et obscurat vultum eius tamquam ursus. In medio proximorum eius accumbet vir eius
24. ἀπὸ γυναικὸς ἀρχὴ ἁμαρτίας καὶ δι’ αὐτὴν ἀποθνῄσκομεν πάντες
25. et invitus suspirabit amare.
25. μὴ δῷς ὕδατι διέξοδον μηδὲ γυναικὶ πονηρᾷ παρρησίαν
26. Parva omnis malitia prae malitia mulieris: sors peccatorum cadat super illam.
26. εἰ μὴ πορεύεται κατὰ χεῖράς σου ἀπὸ τῶν σαρκῶν σου ἀπότεμε αὐτήν
27. Sicut ascensus arenosus in pedibus veterani, sic mulier linguata homini quieto.
27.
28. Ne incidas in mulieris speciem et non concupiscas mulieris opes.
28.
29. Ira et irreverentia et confusio magna
29.
30. mulier, si primatum habeat super virum suum.
30.
31. Cor humile et facies tristis et plaga cordis mulier nequam.
31.
32. Manus debiles et genua dissoluta mulier, quae non beatificat virum suum.
32.
33. A muliere initium factum est peccati, et per illam omnes morimur.
33.
34. Non des aquae tuae exitum, nec modicum, nec mulieri nequam veniam prodeundi.
34.
35. Si non ambulaverit ad manum tuam, confundet te in conspectu inimicorum;
35.
36. a carnibus tuis abscinde illam et dimitte illam de domo tua.
36.
